Aug 31, 2014
Bir anekdot da lisedeki edebiyat hocamdan. İsmi Ejder Dal. Maraş’ın Elbistan ilçesinden. Gençliğinde rahmetlinin yanına ziyarete giderlermiş. Hem Maraşlı olmaları, hem de muhafazakar kanatta bulunmaları dolayısıyla ilgileri varmış. Bir gün İstanbul’da Taksim’de dolaşırlarken -yanlış hatirlamiyor idiysem ikindi ezanı okunmus ve rahmetli her zaman koltuğunun altında taşıdığı çantasından seccadesini çıkarmış ve olduğu yere serip etrafındakilere aldırmadan namazını kılıp yoluna devam etmiş. Bu olay beni çok etkilemişti. Her zaman bu rahatlığa ve özgüvene sahip olabilmek istedim.
Emrah Zarifoğlu
