Ferða-Hnota

[hnota]

Stelpan og hafið

Stelpan stóð við ströndina og hló. Hló að hafinu sem þóttist vera stærra og sterkara en hún. Fuglar heyrðu hláturinn og dáðust á hugrekki stelpunnar. Skeljar soguðu til sín rödd hennar. Hafið hins vegar reiddist og sló stelpuna niður, hnoðaði hana fram og tilbaka þar til hún var ekki lengur til. 

Hlátur hennar ómar enn við ströndina. Fuglarnir og skeljarnar hafa borið hann til allra stranda í heiminum. Og nú standa stelpur á heimsins ströndum og hlægja að hafinu. Benda á það og segja: „Þú getur ekki kæft okkur allar“.

Þannig varð rödd stelpunnar sterkari en hafið.

[hnota]

Börnin og snjalltækin

Ég las grein eftir Margréti Pálu Ólafsdóttur um daginn þar sem hún bað foreldra að vera fyrirmyndir fyrir börnin sín. Í greininni sagði hún sögur af litlum börnum sem þóttust vera að taka af sér "selfies" og af börnum sem léku sér að því að tala og pikka á tæki sem voru þykjustunni snjallsímar.

Ég heyri oft fólk segja að það sé ótrúlegt hvað börn sogast að slíkum tækjum, að sum börn séu "alveg sjúk" og vilji endalaust leika sér að spjaldtölvunni á heimilinu. Ég hef rekið sjálfa mig á að tala eins um dóttur mína því hún nýtir hvert tækifæri sem gefst til að hrifsa sjónvarpsfjarstýringuna af stofuborðinu og tekur svo nokkur dansspor.

Ég þarf samt ekkert að undra mig á þessari hegðun. Pabbinn er heimavinnandi og kveikjir oft á sjónvarpinu á daginn og hlustar á tónlist. Hann notar fjarstýringuna og flakkar á milli stöðva oft á dag. Á kvöldin bætist ég svo í leikinn og við foreldrarnir skiptumst á að og nota fjarstýringuna til að stjórna sjónvarpstækinu. Dóttir mín, sem er rétt tæplega eins árs sér okkur með fjarstýringuna og hermir eftir.

Við vísum oft í tækin þegar við útskýrum hegðun barnanna okkar, að fjarstýringin sé svo litrík, á henni séu takkar sem er hægt að ýta á, eða að snjallsímarnir séu svo spennandi. Vissulega er það satt en þar lítum við framhjá einum áhrifavaldi og kannski þeim stærsta, þeirri staðreynd að börnin horfa á okkur nota þessi tæki.

Börn hafa sterka hvöt til að apa eftir, þau eru í raun forrituð til að gera nákvæmlega það. Þannig læra þau að tala, þannig fá þau skilning á aðstæðum sínum og öllu því sem er í kringum þau. Það að þau standi og pikki á óskilgreindan hlut eða taki þykjustunni sjálfsmyndir er birtingarmynd af því sem þau hafa tekið eftir í lífinu. Snjalltækin okkar eru vissulega snjöll og ég er á því að börn eigi alveg að fá að kynnast þeim, líkt og öðrum hlutum sem einkenna líf okkar og þeirra framtíð. Hins vegar þýðir lítið að kvarta yfir því að barnið manns vilji ekki leika með kubbana sína og sækjist frekar í tölvur og síma þegar foreldrarnir eru sjálfir uppteknir af slíkum tækjum. Ef okkur finnst óæskilegt að barnið sé sjúkt í spjaldtölvuna á heimilinu eða snjallsímann þá ættum við að byrja á því að horfa okkar hegðun. Við getum ekki gert þær kröfur til barna að þau læri fyrirmyndarhegðun þegar við gefum þeim allt annað fordæmi.

Þetta þýðir að ef okkur er annt um að barnið hafi áhuga á bókum, kubbum eða litabókum að þá þurfum við, sem foreldrar líka að sýna þessum hlutum áhuga. Sem sagt, við þurfum að setjast á gólfið og kubba, lita og lesa með barninu. Við þurfum að leggja snjalltækin á hillunna og ekki bara gefa börnunum frí fra þeim, heldur okkur líka. Hver veit, kannski áttum við okkur á því að það er stórskemmtilegt að kubba og lita með börnunum okkar?

[mizoguchi]

This rhetoric of “both sides” implies that pain and fault belong equally to Palestinians and Israelis. It erases manifold, unmistakable, qualitative and quantitative differences at play in Israel’s attack on the Gaza Strip and the political-historical context in which this is taking place — most centrally, that what is occurring is part of a settler-colonial invasion. “Both sides” rhetoric refuses to make even the easiest, most obvious judgment, to which any honest evaluation of the information points: that Israel is massacring Palestinian adults and children, 77% of whom are civilians, and subjecting them to collective punishment; that Israel evidently claims for itself a right to extra-judicially execute anyone who it says is a Hamas member, a practice too few among even Palestine’s allies have denounced; that Israel is bombarding what is essentially a giant refugee camp home to an imprisoned population of a people Israel has ethnically cleansed, occupied, subjected to apartheid, and repeatedly slaughtered; that international law does not grant Israel a “right to defend itself” against the Gaza Strip. And that international law does grant Palestinians a right to resist using armed struggle. To employ “both sides” rhetoric completely misrepresents the situation. It is not “both sides” who take thousands of political prisoners. Both sides do not systematically torture each other. Both sides do not control each other’s freedom of movement, or access to the sea, drinking water, and education.

Greg Shupak - "A Plague on One House" via Jacobin Magazine

(via lastuli)

[hnota]

Think twice before you volunteer in a developing country

Poverty as a tourist attraction

http://www.nytimes.com/roomfordebate/2014/04/29/can-voluntourism-make-a-difference/poverty-as-a-tourist-attraction?smid=fb-share

[hnota]

Is water a free and basic human right, or should all the water on the planet belong to major corporations and be treated as a product?

Lets never stop sharing and lets stop STOP STOP buying Nestlé forever.

[hnota]

Lífið er ekki endalaust en samt sem áður fyllum við það af endaleysum: Af verkefnum, af námi, af vináttu, af einhverjum þáttum sem innihalda loforð um að geta haldið áfram endalaust. Einhvers staðar í miðjum klíðum gleymum við því að allt tekur enda – að betra sé að líta upp frá bókunum, anda að sér kaffiilminum og faðma vin sinn því einhvern tíma verður þetta allt horfið.

[hnota]

Hýenur og klósettferðir

Ég var að grafa upp dagbækur frá Keníu:

Á kvöldin þegar ég þarf að pissa geng ég með vasaljós í hendi, skima út í runna og er viðbúin því að sjá í glyrnurnar á hýenu. Á daginn geng ég hálfan km og finn mér gjótu sem klósett því það þykir að sjálfsögðu ókurteist að girða niður um sig á almannafæri. Ég er hætt að búast við að fram úr runnunum brjótist snákur, fíll eða ljón og ég er hætt að kippa mér upp við risastór skordýrin sem iða allt í kring í litlu pissurjóðrunum mínum. En ég er enn hrædd á nóttunni þegar mér er mál því ég veit að hýenurnar eru nálægt, ég heyri grátinn í þeim alls staðar í kring.

Mér er sagt að þær hræðist menn, ég er bara ekki viss hvor þær hræðist litlar mzungu stelpur með brækurnar á hælunum.

[hnota]

Nokkrum árum seinna

Hugur minn leiðir aftur að Kosovo. Að baráttu fyrir friði sem fór allt of mikið fram í gegnum þjóðernishyggju, ofstæki og efnishyggju. Bárattan til að fá coke aftur til að framleiða í landinu, baráttan fyrir sjálfstæði sem snýst í andstöðu sína því hún fellst í að lítillæka hina

[mediamattersforamerica]

Who gets to discuss America’s racial issues on Fox News:  Five white people.

[dorkhidden-blog]

Síðastliðin misseri hafa verið nokkuð stormasöm á mínu heimili. Alveg frá því að maki minn ákvað að standa fyrir þeim einfalda gjörningi að safna saman ummælum sem einkennast af kvenfyrirlitningu og hatri og birta undir heitinu ‘Karlar sem hata konur’. Það vita allir að það gekk ekki þegjandi og...

[hnota]

Permaculture

Eg fae oft skritin ahugamal sem passa engan veginn vid minn lifstil. T.d. er eg buin ad hafa bullandi ahuga a fasteignamarkadinum heima og ligg oft yfir fasteignasidum thratt fyrir thad ad eg se personulega a moti thvi ad setjast nidur og taka ha lag.

Sidasta ahugamalid mitt er permaculture en thad er lifstils- og gardyrkjuhugmyndafraedi thar sem madur skapar vistkerfi eda halfgerdan matvaelaskog. Skogurinn, eda matvaelagardurinn er hannadur med tad i huga ad plonturnar stydji hvor adra og haldi ovaeru fra. Thessi hugmyndafraedi byggist a thvi ad vera med mikla liffraedilega fjolbreytni i gardinum sinum.  Thetta er thad sem eg la yfir thegar eg bjo i Reykjavik, a sofanum hja vinkonu minni og atti hvorki gard ne land, ne skika, eg atti ekki einu sinni blomapott.

Yfirleitt eru thessi ahugamal partur af hugaflugi minu, einhvers konar veruleiki sem adeins er til i imyndun minni en ekki raunveruleikanum. En i dag stend eg mig ad thvi ad vera ad kaupa morg thusund litra vatnstank, vatnspipur og girdingastaura thvi eg er buin ad fa tha flugu i hofudud ad framkvaema thetta ahugamal mitt og starta litlu permaculture bui i Samburu i Nordur Keniu.

Thessi hugmynd er ekki einungis tilkomin vegna ahuga a gardyrkju, heldur er thetta lika akvedid samfelagsverkefni. Vatn er okkur lifsnaudsynlegt og konur i Samburu thurfa oft ad fara langar leidir til ad saekja vatn og bera thad svo heim a bakinu.

Med thvi ad tengja maeli vid adalvatnspipuna og leggja vatnsleidslu i att ad skikanum gerist tvennt - fleira folk getur tengst vanti og lagt pipur inn a adra skika thvi ad forsendur fyrir thvi ad taka vatn ur adalpipunni er ad byggja svokalladan brunn og maeli sem flestir hafa ekki efni a. Ef eg byggi brunnin og kem maelinu fyrir geta margir lagt vatn thadan. Thegar vid erum svo buin ad leggja pipuna inn a "skikann okkar" (jaja, tad eru allir til i thetta og toku fra landskika i thetta verkefni) tha thurfa konurnar i thorpinu bara ad ganga 100 m til ad saekja vatn. Osom.

Svo audvitad med tid og tima, thegar vid erum buin ad byggja upp landid og erum komin med banana, mango- og baunauppskeru, kryddjurtir, appelsinutre og limonutre, kartoflur og cassava, gulraetur og melonur og eg veit ekki hvad og hvad ad tha getur folk skipst a ad vinna i gardinum og tekid med ser mat heim i enda dags. Osom osom.

Nu er bara ad prutta og prutta og sja hvort eg fai ekki allt heila klabbid a godum dil asamt flutningabil til ad ferja thad ut i audnina.

Sjaumst sidar!

[hnota]

Fyrir nokkrum arum sidan for eg til Auschwitz, for og stod a jord thar sem folki hafdi verid haldid innan girdingar, thvi synd engin virding, engin miskunn.

Mig langadi ekki thangad, eg motmaelti thegar mer var tjad ad rutan, sem innihelt ferdahop sem eg tilheyrdi myndi stoppa og skoda fangabudirnar a leidinni til Varsjar. Mig langadi ekki ad vera turisti i fangabudum, gangandi i rod af folki med myndavelina a lofti. 

Rutan stoppadi samt og med blendnar tilfinningar for eg i gegnum hlidid. Eg man hrollinn sem eg fekk, onotin i maganum og sorgina sem helltist yfir mig thegar eg stod tharna. Vinkona min ur hopnum atti ommu sem hafdi verid fangi i Auschwitz. Eg fylgdi vinkonu minni i gegnum ganga, horfi a glerbur fullt af harum theirra sem tharna dvoldu og dou - gekk med henni upp og nidur stiga, ut og yfir tun og hugsadi til ommu hennar sem thurfti ad dvelja tharna thrju ar af barnaesku sinni. Mer fannst eg ekki turisti thegar eg gekk tharna med vinkonu minni thvi thad ad vera tharna vard raunverulegt fyrir vikid. Vid tokum engar myndir, heldur stodum og gegnum i thogn thar til vid komum ut ur budunum.

Vinkona min hefur skrifad pistil um reynslu ommu sinnar sem ma lesa her.

Auschwitz var raunveruleiki folks og endastod margra. Og thessum raunveruleika var vidhaldid med hugmyndina um ogn, ogn "hinna" gegn "okkur". Ogn folks gegn riki sem kugadi thad og misbeitti, afmennskadi thad og drap.

Flestir fraedimenn sem rannsakad hafa strid eru sammala um ad atok gerast ekki vegna truarbragda, menningarmismunar eda thjodernis. Atok eru birtingarmynd orettlaetis, alltaf, undantekningarlaust. Atok gerast idulega thegar gert er itrekad a hlut akvedins hops eda thegar folk er svipt audlindum, landi og/eda frelsi.

Flest folk berst thegar buid er a kroa thad ut i horn.

Riki eiga thad til ad vidhalda voldum sinum med thvi ad etja til ataka. Med thvi ad mismuna jadarhopum, uthuda tha, jafnvel afmennska tha og thannig fa thegna sina til ad risa gegn slikum hopum i theirri vissu ad verid se ad berjast fyrir sameiginlegum hagsmunum allra innan rikisins.

Sidan seinni heimstyrjoldinni lauk hefur Israel thryst Palenstinubuum thettar og thettar upp ad jadarnum, hrakid tha burt og gert tha ad annars flokks thegnum. Hamas gerir arasir, enginn er ad neita thvi og eg fagna thvi ekki thegar Israelar deyja vegna arasanna, enda er thad longu vitad ad thad eru almennir borgarar sem gjalda fyrir strid med lifi sinu. En Palenstinufolki hefur verid stillt upp vid vegg, itrekad og af svo miklum krafti ad thau eru gjorsamlega umkomulaus a theirri litlu landraemu sem skilin hefur verid eftir af landi thar sem thau gatu adur farid frjals ferda sinna. Girding og hair veggir loka thau inni, margir malbikadir vegir eru theim lokadir, israelskir hermenn verja samlanda sina thegar Gydingar hraekja, henda grjoti og fukyrdum i Palenstinubua i landnemabyggdunum sem Israelska rikid hefur hrifsad og gefid theim "rettlatu".

Fyrir sjotiu arum sidan dvaldi litil gydingastelpa i Auschwitz og reyndi ad baegja otann i burtu. Thad er ohemju sorglegt ad hugsa til thess ad sagan endurtaki sig og ad i dag, a thessari stundu eru otal margar Palenstinskar stelpur ad farast ur hraedslu thvi thad rignir sprengjum yfir girdinguna sem thaer bua i.

[farewell-kingdom]

Brandon Keehner

[hnota]

I have no respect for someone who relies on voodoo science to declare that a woman’s body can distinguish a “legitimate” rape, but then declares — when 99 percent of all climate scientists conclude that climate change poses a danger to the sanctity of all life on the planet — that global warming is just a hoax.

http://www.nytimes.com/2012/10/28/opinion/sunday/friedman-why-i-am-pro-life.html?smid=fb-share&_r=0

Thomas L. Friedman

[awjila]

You’re not supposed to be so blind with patriotism that you can’t face reality. Wrong is wrong, no matter who says it.

Malcolm X (via thepeacefulterrorist)

[miskeeena]

In response to the racist/islamophobic ads that have recently come up;

The MYG of the ICSC presents:

My Jihad Is…

[strawberreli]

this needs more notes.

[memonite-deactivated20140218]

That’s Lama in the middle left! 

[hnota]

Pretty awesome.

[alliterate-deactivated20120901]

Since her death in 1979, the woman who discovered what the universe is made of has not so much as received a memorial plaque. Her newspaper obituaries do not mention her greatest discovery. […] Every high school student knows that Isaac Newton discovered gravity, that Charles Darwin discovered evolution, and that Albert Einstein discovered the relativity of time. But when it comes to the composition of our universe, the textbooks simply say that the most abundant atom in the universe is hydrogen. And no one ever wonders how we know.

Jeremy Knowles, discussing the complete lack of recognition Cecilia Payne gets, even today, for her revolutionary discovery (via hollow-gram)