ismi Huyam olsun

Genç kızlar bunu yapar Her genç kız ruhta birikmiş sözlerin Sürgüsü açılsın diye Hep gezintiye çıkar. |İsmet Özel

[huyamolsun]

Bu bir veda

hoşçakal Huyam

[incidentalcomics]

[1sairbisikletle]

Şair afedersiniz çizer son partta beni çizmiş adeta.

[huyamolsun]

Son kareye tikkat

[tanrimneden-deactivated20150812]

Bu kadar inanacak ne vardı

[huyamolsun]

Bu kadar ümit edecek ne vardı Bu kadar rüya görecek Bu kadar düşlerle dans edecek Bu kadar içimde gökkuşakları açtıracak ne vardı Ne vardı bu kadar allak bullak olacak Ne vardı?

[huyamolsun]

Gönül ferahlığı

Sanıyorum bu gece rüyamda uçağı kaçırdığımı görmem (son 3 günün aksine!) Çünkü başımı yastığa gönül ferahlığı ile koyuyorum. Sebebi ise dost muhabbetidir. Dostlarınızla, arkadaşlarınızla, değer verdiklerinizle, kardeşlerinizle, yav işte ne bileyim konuşun sevdiklerinizle. Muhabbet edin en koyusundan. İddia ediyorum şöyle rahaat 1 haftalık yorgunluğunuzu alır. E ne de olsa en büyük yorgunluğumuz gönül yorgunluğu değil mi? Bu da ancak dostun gönül ferahlatan muhabbetiyle rahatlar.. Hayırlı geceler dilerim efenim ^.^

[huyamolsun]

Zihnimdeki en güzel kelimeleri seçiyor ve seni yazmaya başlıyorum

Kalemim kırılıyor

Kağıdım yırtılıyor

Gözlerim yanmaya başlıyor

Ruhum yaralanıyor

Acı çekiyorum

Susmayı deniyorum.

Ama demiştik ya: susmak en büyük çığlıktır.

Sessizliğimle haykırıyorum seni.

[huyamolsun]

Bir menekşe aşık olamayacak kadar güzeldir.

[huyamolsun]

Filler ağlar mı?

Dün çok ağladım. Uzun zamandır bu kadar ağlamamıştım. Her şeyi, ama aklıma hayalime gelebilecek her şeyi düşünerek ağladım. Yüreğimi paramparça edinceye kadar ağladım. 'Bir şiirlik canım kalıncaya kadar' ağladım. Filler kadar hüzünlüydüm. Filler ağlar mı bilmiyorum. Ama eğer ağlıyor olsalardı ancak benim kadar ağlarlardı.

[huyamolsun]

Çöl mutluluktur.

[huyamolsun]

Kaybediş

Pusulamı kaybettim

Bu kaybediş lâl eyledi beni

Tam açacağım ağzımı bir iki kelam edeceğim dosta

Geliyor mâni oluyor.

Neyleyeyim de açayım ruhumu sana bilmem dost..

Pusulamı kaybettim 

Yolumu da kaybettim

Ben ki âsâsına dayanan Hz. Süleyman gibi kalemine dayanmışım.

Bilmem ne zaman kemirir de kurt öldüğüm anlaşılır... 

[huyamolsun]

Karanlığıma nûr ol

Nârıma bir katre ol

Ol ki 

Ruhumu bıçaklayan bu kalleş yaradan kurtulabileyim

[huyamolsun]

Seni azaltıyorum.. Üzgünüm

Bir ihtimal dediğim şeyin artık ne kadar uzakta, ne kadar hayal, ne kadar imkansız, ne kadar kabul edilemez olduğunu görebiliyorum.

Ve garip bir şekilde bu acıtmadı.

Farkındayım onu bu hale, bu konuma ben getirdim.

Bu yüzden belki de acıtmaması. 

Ben yaptım ben oynadım ben rol verdim ve şimdi ben bozuyorum.

Başrolü oynamış olsa da her şeyin farkında olan bir tek bendim.

Kendine biçilmiş rolden habersizdi.

Bir dejavu hissettim. 

Pişman mıyım? Değilim. 

Olsun.. Bir kere daha zihnimde gökkuşakları görmek güzeldi. 

Bana kalan ise 'oyun bitti' demek.

Bitti..

Buzla kaplanmış içimi babamın bana sarılışı gibi sıcak gülüşünle ısıtmak güzeldi. 

Ve yine bir tek benim bildiğim bir teşekkürle haberin olmadan veda ediyorum sana.

Ne kadar gerçekçi bilmem. Kendimi kandırmam da hali hazırda söz konusu. 

Ama bunu yapmalıyım. Ara ara veda etmeliyim sana. 

Sigarayı bırakmak gibi düşün. 

Yavaaaş yavaş azaltmak. 

Üzgünüm azaltıyorum seni..

Zihnimden, yüreğimden, gözümden, kulağımdan...

Azaltıyorum seni..

[huyamolsun]

Düş kapanı

Bir zamanlar derdim ki 'şu gök kubbe altında nedir ki imkansız olan..'

Şimdi ise..

Hiç bir zaman

Kesinlikle hiç bir zaman gerçekleşmeyecek bir düşüm var.

Odalar dolusu düş kapanım olsa bile..

[huyamolsun]

En iyisi mi urduca öğreneyim ben.

[huyamolsun]

Şiirseme sebebi

Uzun zamandır böyle şiirsememiştim. Sebebi seni görmüş olmam değil. Çünkü seni görmedim. Sanıyorum sebebi bir anlık da olsa seni görme ihtimalimin ortaya çıkmış olması. Seni görmedim. Ama bir an için sanki görecektim. Ihtimal vardı. Ama seni görmedim. Ve ben bu akşam çok şiirsedim..

[huyamolsun]

Biraz tefekkür

Öyle cümleler kuruyoruz ki bazen muhatabımızın en derin yaralarına tuz basmış oluyoruz. 

Öğrenemiyoruz bir türlü şu dili terbiye etmeyi.

Halbuki eskiler nefis terbiyesine dilden başlamazlar mıydı?

Sarf ettiğimiz kelimelerle karşımızdakini kırmak düşer mi bize ?

B kadar kolay mı karşımızdakini bir-iki kötü sıfatla yadırgayıp sonra sırtını dönmek ?

Neden gönülleri hoş tutmak yerine kırıcı olmaya odaklanmışız ?

Bu kibir, bu kendini beğenmişlik nereden gelmiş yerleşmiş içimize ? 

Hep söylediğim gibi bir yudum tefekkür..

ve unutmayalım gönlü hoş tutmayanın gönlü hoş tutulmaz..

[huyamolsun]

Bi tecrübe sabittir (BUNU YAZAN KIZ AÇLIKTAN ÖLDÜ!!)

Malumunuz üzere efenim memleketin genelinde sınav dönemi başlamış bulunmaktadır. Ben deniz ise bu sınav haftasını nasıl en verimli şekilde atlatırım düşünceleriyle boğulurken yemeğin uykuyla ilintili olduğu konusunda bir yazıya denk geldim. Ve bakalım işe yarıyor mu, işe yarıyorsa milletimize -ki burada kastedilen öğrenci milletidir- bir faydamız dokunsun diye deney yaptım. 1. Gün: sabah kahvaltı yapıldı öğlen yemek yenildi akşam yemek yenildi= günün genelinde bir ders çalışmama hali, bir uyuşukluk vs vs gözlendi. 2. Gün: sabah kahvaltı yapılmadı öğlen ve akşam yenildi= yemek yedikten sonra verimin azaldığı, rehavetin çöktüğü gözlendi. 3. Gün: sabah, öğlen yenilmedi. Akşama doğru yemek yenildi= en verimli ders çalışma günü olduğuna karar verildi. Akşama kadar 'şu şu kitapları makaleleri okuyana kadar, notları yazana kadar yemek yok' vb. telkinlerle idare edildi. Mantıkçıların diliyle şartlı bileşik önerme yapıldı ve sonuç gayet verimliydi. Son olarak şunu da belirtmek isterim ki yemek yememenin uykuyu engellediğine tam olarak emin olamasam da gün boyu mideden gelen seslerin engellediğine eminim. Tüm öğrenci milletine başarılar diliyor ve ders çalışmaya gidiyorum.

[huyamolsun]

Babam beni böyle severdi

Babamın beni 'güzel kızım' diye sevdiğini hiç hatırlamıyorum

O beni 'akıllı kızım' diye severdi hep.

Çirkinsin demezdi ki..

Ama güzelsin de demezdi.

İşte bundan benim çirkinliğim.