Yazar Adayı

[ilhamarayanbiryazar]

Hani bir meltem eser ya, ruhunu savurup kaderinin bağlandığı adama götürür sanırsın. Sonra meltem, poyraza, fırtınaya dönüşür en son kasırga uğrar kaburgalarının arasına. O sıra kaderinin bağlandığı adamın kaburgalarına sızmış olur ruhun, kalbiniz birbirine tutsak edilir ve sadece birbirleri için atarlar...

KÂBUS - Katran Karası, Aysun Yaşar

[ilhamarayanbiryazar]

Kalbine söz geçirebilir misiniz ki? Söz verdirtebilir misiniz siz?

Kalbini atabilir misiniz kapı dışarı?

Peki ya kalpsiz yaşayabilir misiniz?

Kendi kalbinizin celladı olmaya hazır mısınız ki?

Iımm, sevebilir misiniz gizli saklı?

Gömebilir misiniz ki kalbinizin ona ait bölümüne?

Saklayabilir misiniz en değerlinizi kendinizden?

KÂBUS - Katran Karası, Aysun Yaşar @aysunyazarsa

[ilhamarayanbiryazar]

“Kapkaranlık bir kutudayım ey sevgili, bu kasvet kalbimi sancılandırırken aklıma yine sen geldin. Sen, mavi, yeşil, kırmızı, gri... Sen mavisin, uçsuz bucaksız gökyüzünün, denizin rengi... Sen yeşilsin, yaşamın rengi... Sen kırmızısın ey sevgili! Ölümün, acının ve tutkunun rengi. Şehvetli bir öpüşmeden kalan kan damlacıkları... Sen, grisin ey sevgili! Arafta kalanların rengi. Ne siyah ne de beyazsın. Ne masum ne günahkâr. Ne yaşayan ne de yaşamına son verilmiş... Ve ben sana meftunum. Katran kokan kalbim sana meftun. Bir sana meftun bir sana âşık. Bir sen, bir de sen...”

KÂBUS - Katran Karası, Aysun Yaşar

[izbelik-deactivated20200303]

yazmanın yeri ve zamanı olmaz, tekrar anladım. yazmak için ellerimin sızladığını hissettim. kalemsiz ve kağıtsız olmuyor artık. küçücük bir dünyanın koca yapıtaşı olmuşlar. tohum ve toprak olmuşlar. kaldırım kenarına çöktürür olmuşlar. yazmanın evi yok. yazmak ev olmuş.

[ilhamarayanbiryazar]

“Ansızın çalsan kapımı kadın, gel demesem bile girsen içeri. Veciz bakışlarını bahşetsen yüreğime ve kalbini kalbime düğümlesen... Vakıa atıldı bir düğüm içimde ve senin içinde. Çağlasa göz yaşların göğsüme, kalbime sıçrasa sonra. Her dem ömrüme sığsan, darağacında bırakmasan bedenimi. Dilsuz geçmişimi sarsan bardan bedeninle, gitmesen kadın, hep kalsan, ebediyetinde krallık kursam, kursağımda kalsa edna* davranışlarım. Yine bana kalsan, yine sana kalsam... ”

KÂBUS-Katran Karası, Aysun Yaşar

[ilhamarayanbiryazar]

Virane kalpler daha ne kadar yerle yeksan edilecekti? Daha ne kadar çiğnenecekti ayaklar altında? Efsus ediliyordu yazgılarına, arka ulaşıyordu vecaları, ıraksanıyordu gerçekler, haykırılıyordu iane istekleri, illegal davranışlarda bulunuyorlardı vecayla dolup, taşanlar... Kabullemiyorlardı ölümleri, yaşamları ve gerçekleri... Kaçıyorlardı, oysa ne kadar kaçarlarsa kaçsınlar, enselerinden tutuluyor, emarelerini kalplere kazıyacak şamarlar yiyorlardı. Ölmüyorlardı ama... Yaşıyor sayılmazlardı da....

KÂBUS - Katran Karası, Aysun Yaşar

[ilhamarayanbiryazar]

Girift

Beynimin içinde farklı farklı şeyler, o kadar kapılıyoruz ki hayallere, gerçekler bir şamar gibi yüzümüze inince bi' garip oluyoruz. O kadar dolu ki beynim, bölüm bekleyen okuyucularımı biraz daha bekletme mecburiyetinde kalıyorum. Ve insanlar o kadar boş ki, dolu beyinlerine reset çekseler bile mütemadiyen düştükleri girift çukurunda kalıyorlar...