This is my life.. @ipekozcans - Tumblr Blog

Leyla ile Mecnun - Eksik Bir Şey Mi Var?

Uykun bölünmüşse sana değer bir varlığın adına, Yok yok üzülmem, ki üzemem kendimi, benim gibi yalnızlığa itilmemişsen, yorgun düşmüşse savaşın ortasındaki neferler, bakamam bu yılgın savaşçılara Şu güzelim ay kadar uzakligi ve belirsizliği... baktığımda gecemi ışığıyla saracakmis gibi ve bi o kadar da yakından göremeyecek kadar uzak.. sesi soluğu da çıkmıyor bu gece ne kedinin, ne yeşilin, ne de telefonun bir sigara sönüyor aklının ucunda, bir gemi batırıp bin liman yakıyor bu ahmak Pia. Kimi zaman seni en iyi bilen çok eski bir tanıdığa yabancılaşıyorsun telefonlarında, Hiç duymamış gibi sesini, yanlış numara deyip kapiyorsun yüzüne geçmişin... #Pianistan #yanlış #numara

Dudakları kenarı bırakılmış kadından selamlar olsun, Pia üzgün ama mutlu bir kadın olacaktı, Peki ya bunu nasıl basaracakti? Yaşamamak da yazamamak kadar zordu, Uyuyamamak ve kendine bir teselli bulamamak. Acıların seslerini hissederken yapamamak, Kuşların civiltisini duyarken kosamamak, Sen diye ona sarilamamak. Uçakla yıldızları ayırt etmek için bir yola cikamamak, O yolun ortasında öylece bakakalmak... Pianistan takıntılı bir ruh hastası olarak kalacak belki ama... En azından hayatındaki ruh hastaları neden ruhların hastası olmuş diye sorgularken, kendi ruhunun hastası olacak... Bir daha ki Haziran'a şiir dolusu hastaliklarla görüşmek dileğiyle. Pia/ Pianistan

drezpect

Onu ilk gördüğümde beynimdeki herşey sustu.

Tüm sesler, yenilenen görüntüler yok oldu.

Obsesif kompülsif bozukluğunuz varsa, sessiz zamanlarınız pek olmuyor.

Yataktayken bile düşünüyorum:

Kapıları kilitledim mi? Evet.

Ellerimi yıkadım mı? Evet.

Kapıları kilitledim mi? Evet.

Ellerimi yıkadım mı? Evet.

Ama onu gördüğümde, tek düşünebildiğim dudağının kıvrımıydı.

Yada yanağına düşen kirpiği-

Yanağına düşen kirpiği-

Yanağına düşen kirpiği.

Onunla konuşmam gerektiğini biliyordum.

Otuz saniye içinde ona altı kez çıkma teklifi ettim.

Üçüncüden sonra kabul etti. Ama hiç biri doğru gelmedi. O yüzden devam etmek zorunda hissettim.

İlk buluşmamızda, zamanımı onunla konuşmak yada yemeğimi yemek yerine, tabağımdaki yemeği renklerine göre ayırmakla geçirdim.

Ama bunu sevdi.

Günde ona on altı kez yada yirmi dört kez elveda öpücüğü verişimi sevdi.

Eve yürümemin kaldırımdaki çatlaklardan dolayı uzun sürüşünü sevdi.

Beraber aynı eve taşındığmızda, kendini güvende hissettiğini söyledi. Kapıları on sekiz kez kilitlediğim için hırsız giremiyeceğini düşünüyormuş.

O konuşurken hep onun ağızını izledim-

Konuşurken-

Konuşurken.

Beni sevdiğini söylediğinde, dudaklarının kenarları yukarı doğru kıvrılırdı.

Geceleri, yatağa uzanıp ışığı kapatıp açışımı, kapatıp açışımı, kapatıp açışımı izlerdi.

Gözlerini kapatıp gece ve gündüzün önünden geçtiğini hayal ederdi.

Ama sonra… Onun zamanını çok harcadığımı söyledi.

İşe geç kalmasına neden olduğum için ona çok elveda öpücüğü veremeyeceğimi…

Beni sevdiğini söylerken, dudakları dümdüzdü…

Kaldırımdaki çatlağın üstünde durduğumda, o yürümeye devam etti…

Geçen hafta annesinin evinde kalmaya başladı.

Ona bu kadar bağlanmama izin vermemesi gerektiğini, herşeyin bir hata olduğunu söyledi, ama…

Ona dokunduktan sonra ellerimi yıkama gereği duymamam nasıl bir hata?

Aşk bir hata değil, onun bundan kaçabilmesi ve benim kaçamamam beni öldürüyor.

Gidip yeni birini bulamam çünkü tek düşünebildiğim o.,

Genelde bir şeye çok takıntılı olduğumda, cildim de tomurcuklar görürüm.

Arabalar arasında ezildiğimi görürüm…

Kafama taktığım tek güzel şey oydu.

Uyandığımda onun direksiyonu tutuşunu düşünmek istiyorum.

Duşu, kasa açarmış gibi açışını.

Mumları üfleyişini-

Üfleyişini-

Üfleyişini.

Artık, düşündüğüm şey onu başka kimin öptüğü.

Nefes alamıyorum çünkü o adam onu bir kez öpüyor ve mükemmel olması umurunda bile değil!

Onu çok istiyorum…

Kapılarımı kilitlemiyorum.

Işıklarımı kapamıyorum.

obsesif kompülsif bozukluğu yani takıntı hastalığı olan birinin yazdığı ve bence harika olan şiir.

hissizolmakisterdim-deactivated

Ya bunu çok seviyom

benhickiz

DÜNYANIN EN GÜZEL ŞİİRİ

BIYIK (Kısa Film)

Stromae "Je cours"

Panjabi MC - Mundian To Bach Ke (The Dictator Soundtrack)

İkiye On Kala - İyi ve Güzel Kadınlar Hep Ağlar Bildiği gibi değilmiş buralar, o her şeyi mor severmiş. Kim girse hayatına "seni seviyorum" der ve gidermiş. Kalbi kırılmış bir kadın, belki de saçları ondan kısaymış. Konuşulacak şeyler varmış daha, ama avazı çoktan çıkmış. İşte bu yüzden leş gibidir buralar, İyi ve güzel kadınlar hep ağlar. Zor be kadın ama sen dur bakalım, yakında yeni bir gezegen bulunur nasıl olsa. İnce ince doğranmış herkese bi parça dağılmış. Sıradan hayalleri varmış ama hepsi ondan alınmış. Kalbi kırılmış bir kadın, ve hiç zamanı olmamış alışmaya. Yaşamak bir meslektir buralarda, zaten inancı kalmamış mutlu sonlara.