Alam kong matagal ng tapos yung pagkakaibigan natin. Pero ni isang reklamo hindi ka nakarinig sakin hindi ba?
Alam kong hindi ako perpektong kaibigan.
Alam kong nasaktan kita sa nalaman mo.
Pero sino bang mas nasaktan sa'tin? Ah. Hindi na pala yan mahalaga.
Pero gusto kong malaman mo, hindi ko sasabihin yung mga nabanggit ko sa pinsan ko, kung wala akong ibang naramdaman.
Alam kong mali na hindi ko sinabi sayo 'yun. Mas gusto ko kasi sanang sabihin sayo sa personal. Kasi alam kong nababasa mo ako, mas kilala mo ako.
Ako yung kaibigan mo pero hindi ko na nararamdaman na andyan ka. Ah, mas masaya bang kasama yung tropa nila? Sana sinabihan mo ako para hindi ako umasa.
Ako yung kaibigan mo, pero hindi mo ako pinaniwalaan. Akala ko kasi sabi mo, kilala mo ako, mahalaga ako sayo.
Anong nangyari? Lumayo ka. Ni hindi ko alam kung bakit? Nung naramdaman ko na, dun mo lang ako kinausap dahil sa sinabi ng pinsan ko.
Anong ginawa ko? Kahit nasaktan ako, kahit miss na miss ko na yung tayong dalawa lang lagi yung magkasama, pinilit ko pa rin sumama sayo kahit kasama mo na rin sila. Alam kong alam mo na ayoko sa kanila, pero para sayo pinilit ko, kahit nagmumukha na akong tanga, kahit out of place na ako.
Intramurals first day. Nasaan ako? Nasa loob lang ng classroom, na dapat nanunuod sa stage. Alam mo bang napagalitan ako kasi nasa room lang ako? Hindi diba? Muntik ng ipatawag parents namin, ng mga naabutan na nasa room lang. Buti na lang pinagsulat lang kami.
Intramurals second day. Nasaan ako? Naghanap ng pwedeng tambayan na hindi makikita ng iba. Nasa library ako. Buti bukas yung library, buti pinayagan ako na tumambay dun. Nakiusap ako sa librarian. Hindi ko alam, naawa siguro sa itsura ko. Nakaka-disappoint lang. Nasa isang sulok lang ako, hindi ako umupo sa upuan, sa sahig ako umupo, kumuha ng libro, habang umiiyak mag-isa. Alam kong nakita ako ng librarian na umiiyak. Naalala ko sinara na niya yung library kahit andun pa ako, iniwan ako para kumain, na tumambay na lang daw muna ako. Nakita nga pala ako ng isa nating kaklase, kahit siya nakita yung itsura ko. Nakakainis lang.
After ng intrams hindi na ako masyadong nagpaparamdam. Pumapasok na lang ako kapag may quiz, kailangang gawin sa school.
Pinilit ko, tiniis ko, ma-save lang yung friendship natin. Kaso, kahit anong gawin ko, wala talaga.
Sige, sabi ko, tatapusin ko na lang yung term. Tutal ga-graduate naman na tayo. Sulitin ko na lang na mag-enjoy pa akong makasama kita.
Naalala mo nung nagpapasukat na para sa mga toga? Sinamahan kita 'diba? Alam kong kahit nababasa mo 'ko, pinilit kong hindi iparamdam sayo na hindi ako aattend, na hindi ako masaya.
Ano bang sabi ko sayo? Ah. Na si mama na yung bahala sa toga ko kasi may kilala si mama kung saan magre-rent.
Ah si mama? Ayun busy nga pala. Hindi ko siya sinabihan sa mga requirements. Ako na yung gumawa, hindi ko siya sinabihan sa paghahanap ng toga. Para saan pa ba? Hindi rin naman ako aattend. Hindi rin naman siya gaganahang umattend kasi wala ako sa top. Sino rin bang gaganahang umupo ng matagal sa ceremony kung nasa dulo ako ng pila dahil sa surname ko.
Practice ng graduation, last days sa school hindi na ako pumasok. Hindi ako nagparamdam sayo, sa inyo.
Ah yung teacher nga pala natin sa algeb, dahil lang sa hindi ako umattend ng grad practice, anong ginawa niya? Sobrang binabaan niya yung grade ko. Hindi ko alam na kailangan din pala mag solve sa practice. Hindi ako na-inform. Napagod ako, na-drain ako. Dahil dyan, hindi ko nagawang ilaban yung grade ko. Para saan pa ba? Pasado pa rin naman kahit ang unfair.
Graduation day. Anong oras na ba, nakahiga pa rin ako. Ah. Ayun. Puro tawag ka nung araw na yun.
Ano nga ba ulit 'yun. Ah. Sinadya ko pala talagang hindi umattend. Hindi ko kayang makipag plastikan. Hindi ko kayang ngumiti. Hindi ko kayang maging okay.
Ano nga bang sabi ko sayo nun? Ah busy si mama hindi makakapunta kaya hindi ako makakaattend.
Hindi ko kayang umattend ng grad kasi hindi mag sink in sakin na mas ginusto mong kasama yung mga taong ayoko. Hindi mag sink in sakin na nung nag post yung isa kong pinsan na nag review center ako pero hindi ako pumasa, sinuportahan mo.
Don't worry. Hinding hindi mo ako makikita sa reunion ng batch natin. Yes, friends tayo sa facebook, pero hanggang dun na lang yun. The moment na umalis ako sa group chat natin, pinutol ko na lahat ng pwedeng maging connection ko sa inyo.
May isang salita naman ako.
Ikaw lang yung meron ako. Pero wala talaga.
Ang sakit ng ipinaramdam mo sakin sobra.
I hope you're doing well.
origamiaround
romaincrisis
baratheonpilled
kaledo-art
gummygunk
pixelskylines
ellievsbear
