[izlermazi]

sesim çıkmaz, anla halimden.

[izlermazi]

sen hep kendine ev oldun kızım.

[izlermazi]

benim zihnim hep puslu.

[dolutufegiterstut]

[izlermazi]

sen hep kendine ev oldun kızım.

[izlermazi]

benim zihnim hep puslu.

[hissizinfial]

bana kal deme yalandan, gitsem de az'cık ağlamazsın.

[luzumsuzhatiralar]

"sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı. verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı."

[izlermazi]

farkındalık, acıymış.

herkesin en sevdiği, en yakını, en değer verdiği birileri var ya da kendilerini huzurla dinlenmeye bıraktıkları, uyurken yük olmadığını hissettikleri, bir yeri ağrıdığı zaman söyleyebildikleri bir ev, bir insan vardır.

hiç en yakın arkadaşım da olmadı en çok değer verenim de. ben hep ya herkesle aynı kefedeydim ya da onlardan daha aşağılarda, belki hiç yoktum bile. bu sıralar daha bi farkındayım, ben kendi evimde bile bi' yerim ağrıyınca söyleyemem ki bir başkasına söyleyeyim. zamanında her yerden öyle itilmişim ki şimdi her şeye fazlalık gözüyle bakar olmuşum. herkesi kollamaya çalışırken kendimi kaybetmişim. kendimi bulamıyorum belki de uğraşmıyorum bilmiyorum.

ama insan bazen sadece dinlenmek istiyor, belki en yakın arkadaşı dediği kişinin sözlerinde, belki en değer verdiği kişinin yanında ya da huzurla gözlerini kapatabildiği bir evde.

biraz fazla yoruldum bu sıralar, bir büyüğümün bi' lafı var "biz aha şu toprağın altına girdiğimiz de dinleniriz" der hep. haklı sanırım, bilmiyorum. yorgunum sadece birileri anlasın diye beklerken, kendim bile unutur oldum kendimi. bu da gelir geçer.

sabaha az kaldı ama iyi geceler.

[izlermazi]

lanet olası kırılan kalbim.

[blogkayboldum-deactivated202103]

“herkesi kendinden çok düşünen bir arkadaş vardı sonra asmıştı kendini. kendinden çok düşündükleri bir hafta sonra öğrendi.”