Jaquieeeee

A frustrated writer

[jaquieeeee-blog]

Ang tagal na pala mula nang huli akong nagsulat ng tungkol sa'yo. Ang tagal na rin pala simula nang nagpakatanga ako sa isang tulad mo. Matagal-tagal na rin pala ang huling pag-iyak ko ng dahil sa'yo. At matagal-tagal na rin pala simula nang nakabangon ako sa hukay na pinag-iwanan mo. Kasi ngayon, kahit wala ka ay kaya ko nang maging masaya.

Jaquie

[jaquieeeee-blog]

Balang araw babalik din ako sa totoong ako. 'Yung 'ako' bago mo niloko. 'Yung 'ako' na hindi takot mabuhay mag-isa sa mundo. At kapag dumating ang araw na 'yon, tatawa na lang ako sa mga ala-alang minsan na pala akong naging tanga para sa isang tao.

Jaquieeeeee

[jaquieeeee-blog]

Fam 💞

[jaquieeeee-blog]

Pagsulat

Nakakamiss rin pala ang magsulat. 'Yung akala mo hindi ka na marunong gumawa ng isang kwento o tula ay bigla mong maiisip na 'kaya mo pa pala'. Sabagay, ang natatanging bagay na lang ngayon na kahit iwan mo ay may mababalikan ka pa ay ang pagsulat. Dahil ang pagsusulat, hindi 'yan naghahanap ng iba habang wala ka pa. Hinihintay lang tayo nitong bumalik at maalala siya. Kaya para sa'yo pagsulat, magbabalik ako. Hindi man ngayon, nasisigurado ko na malapit nang dumating ang tamang panahon.

[jaquieeeee-blog]

Sa muling pagbabalik ko ay ang pagbalik din ng nararamdaman ko sa'yo. Chos, move on tayo.

Jaquie

[jaquieeeee-blog]

Malapit ng matapos ang taon. Eh 'yung nararamdaman ko kaya sa'yo? Kelan matatapos?

Jaquieeeee

[jaquieeeee-blog]

Magulong Mundo

Hindi ko alam kung paano ko ipapahayag ang sarili kong opinyon sa mga nangyayari sa mundo natin ngayon. Siguro nga hindi pa ako ganoong katanda para maisip at maintindihang mabuti ang mga nangyayari, pero sobra na kasing nakakabahala ang bawat pangyayari. Kung iisipin, napakaganda ng ating mundo. Na kahit saan ka tumingin ay pawang mga paraiso. Gandang taglay ng kalikasan ay hinding-hindi kayang pantayan ng kahit anong bagay. Napakaswerte nga siguro natin dahil naabutan natin ang magagandang tanawin na ito. Pero hanggang kelan? Hanggang kelan natin makikita ang magagandang tanawin na iyan? Hindi ko alam kung masisilayan pa ba iyan ng magiging anak at apo ko. Pero sana, hanggang maaga pa ay mailagtas natin ang ating magulong mundo. Nakakabahala na kasi. Nakakabahala na ang mga balitang naririnig ko. Ilang bansa na ba ang nawasak? Ilang tao na ba ang nabawian ng buhay? At ilang inosenteng tao pa ba ang kailangan mabiktima ng masasamang terorista na 'yan? Tsaka lang ba sila titigil kapag ubos na tayo? Kapag wasak na ang ating mundo? Sana hindi. Nakakatakot lang kasi lalo na sa edad ko. Labing-limang taon pa lang ako pero ganito na ang mga nasasaksihan ko. Dapat sa edad ko ay nagsasaya lang ako. Na ang pag-aaral ko lang ang pinoproblema ko. Pero kasi hindi ko magawang ipagsawalang bahala ang kahindik-hindik na pangyayari sa ating mundo ngayon. Nakakatakot isipin na baka sa paglabas ko ng bahay ay may biglang bumaril sa akin at bawian ako ng buhay. Nakakatakot na baka sa tuwing naglalakad ako ay may bigla na lang magpasabog ng bomba. Nakakaparanoid lalo na sa katulad kong hindi pa gaanong mulat sa ating mundo. Pero hindi ako susuko. Hindi ako magsasawang magdasal para sa kaligtasan ng ating mundo. Alam kong may magagawa pa tayo. Alam kong hindi pa huli para iligtas ang ating mundo. Magtiwala lang tayo sa ating Panginoon.

[jaquieeeee-blog]

Hindi alam ang sariling nararamdaman

Bakit ganon? Hindi ko na alam ang nangyayari sa akin. Hindi ko na alam ang tunay na nararamdaman ng sarili kong puso. Na para bang simula ng mabihag mo 'to, kahit akong mismong may-ari ay gulong-gulo. Nakakainis. Nakakainis kasi ramdam ko naman sa puso ko na wala na akong nararamdaman para sa'yo. Ramdam at tanggap ko na ang katotohanang walang tayo, at kahit kelan ay hindi 'yon magkakatotoo. Pero bakit ganito? Sa tuwing nakikita ko ang mga post mo na tungkol sa kanya, nasasaktan pa rin ako. Nasasaktan ako sa hindi malamang dahilan. Siguro dahil sa tuwing may ipopost ka na tungkol sa kanya, lagi kong iniisip na 'dapat ako 'yun' na 'dapat ako 'yung taong nakakapagdulot sa'yo ng kakaibang saya'. Ang tanga-tanga ko lang kasi hanggang ngayon umaasa pa rin ako. Umaasa na babalik ka sa piling ko. Kasi alam mo? Kahit na sobra mo akong nasaktan, bumalik ka lang, tatanggapin ulit kita ng buong-buo. Hindi ko na iintindihin ang mga pangako mo na hindi natupad. Hindi ko na iisipin na baka sa oras na tanggapin kita, ay baka iwan mo ulit akong bigla. Hindi kita pag-iisipan ng kahit anong masama. Kasi muli, ibibigay ko sa'yo ang buong tiwala ko. Kaya please, kung babalik ka pa, bumalik ka na. Naghihintay pa rin ako. Pero sana, 'wag dumating sa punto na mapagod na rin ako sa kahihintay sa'yo. 'Wag sanang dumating ang oras na marealize ko na ang tanga-tanga ko para maniwala na babalik ka pa. Basta ang alam ko lang ngayon... hindi pa ako pagod sa kahihintay sa'yo.

[jaquieeeee-blog]

May mga taong hindi mo talaga inaasahan na magiging malaki ang parte nila sa buhay mo. Pero alam mo ba ang masakit dun? Naging parte lang sila. Naging parte para makilala mo kung sino ka talaga sa oras na iwan ka nila.

Jaquieeeee

[jaquieeeee-blog]

Ang tagal na pala simula nung huli nating pag-uusap. Sana naman masaya ka. Dahil alam mo namang sayo rin ako humuhugot ng saya. Kahit pa hindi mo na ako inaalala, ikaw pa rin ang nasa isip ko sinta. Ikaw pa rin.. ikaw pa rin at wala ng iba.

Jaquieeeee

[jaquieeeee-blog]

Ang hirap piliting maging masaya lalo na kung nasasaktan ka. Ang hirap magmove-on kung patuloy mong pinanghahawakan ang mga sinabi niya. Ang hirap lang kalimutan siya kung simula pagising mo siya na ang inaalala. At ang hirap mabuhay kung ang nagbibigay kulay ng madilim mong paraiso ay patuloy kang pinapatay.

JMM

[jaquieeeee-blog]

Akala ko...

Sinabi ko noon sa mga tulang ginawa ko, masaya na'kong makita kang masaya. Na makitang maayos ka at masaya kapiling ng taong mahalaga sa'yo. Sinabi ko na handa akong magtiis kapalit ng sayang matagal mo ng inaasam. At alam mo ba ang magandang balita d'on? Sa wakas masaya ka na. Nahanap mo na ang taong magmamahal sa'yo at mamahalin mo ng sobra. Alam kong matagal mo na 'yang inaasam, kaya naman masaya ako dahil sa wakas, abot kamay mo na ang matagal mo ng pinapangarap. Akala ko magiging masaya din ako kapag nakita kitang masaya. Pero hindi pala. Ang sakit e. Lalo na kapag naaalala ko 'yung mga panahon na ako pa ang nakakapagdulot ng ngiti sa mukha mo. 'Yung mga panahong masaya pa tayo sa prisensya ng isa't-isa. Pero 'di na ako magtataka kung ako na lang ang nakakaalala. Sabagay, bakit mo nga naman iisipin 'yung saya ng nakaraan kung nararanasan mo naman ang saya sa kasalukuyan, di'ba? Sana magawa kong maging masaya katulad mo. Hindi 'yung niloloko ko pa ang sarili ko na masaya makita kang may kasama ng iba. Akala ko din pangmatagalan ang pagkakaibigan natin. Sabi mo pa nga di'ba, after 3 years pupunta tayo ng Sagada ng magkasama. Pinanghawakan ko 'yun. Isinama ko pa nga sa listahan ng pangarap ko 'yun. Pero sa tingin ko, magagawa mo naman 'yun pero hindi ako ang kasama mo. Makakapunta ka doon after 3 years kasama ang babaeng mahal mo. Nakakainis siguro kung mangyari 'yun noh? Kasi dapat ako 'yun, dapat ako 'yung kasama mo. Dapat tayong dalawa ang pupunta ng Sagada ng magkasama. Pero sa tingin, mapapabilang na lang 'yon sa mga pangarap kong imposibleng matupad. At isa pa sa akala ko ay ang akalang nakalimutan na kita. Na nabura ko na ang mga alaalang iniwan mo sa akin. Pero gaya ng ibang akala, lahat iyon ay akala lang talaga. Kasi hanggang ngayon nakatanim pa rin sa puso't isipan ko ang mga salitang binitawan mo na labis na pinaniwalaan ko. Tanga nga siguro ako gaya ng sabi ng mga kaibigan ko. Pero anong magagawa? Ang hirap mong kalimutan. Para bang nakapermanent marker na ang mga sinabi mo dito sa puso ko. Kaya ang resulta, nahihirapan ako sa pagbura. Akala ko magiging masaya ako kapag nakita kitang masaya. Akala ko magtatagal tayo sa piling ng isa't-isa. At akala ko nakalimutan na kita. Totoo nga ang sinabi nila na nakamamatay ang akala. Dahil ngayon patay na patay na ang puso ko at hindi ko alam kung saan magsisimula. Pero gaya nga ng lagi kong sinasabi, masaya na ako makita lang kitang masaya. Kahit sa loob-loob ko, ang sakit-sakit na.

[jaquieeeee-blog]

Happy, shalala. It's so nice to be happy, shalala ~ 😄

[jaquieeeee-blog]

Kalokohan ang hindi umasa.

-Jql

[jaquieeeee-blog]

Umasang May Halaga

Nandito na naman ulit ako, Susulat ng tula na alay sa'yo. Hindi ko alam kung anong patutunguhan nito. Basta ang alam ko lang, ito ay patungkol sa mga sinabi mo. Simulan natin sa kung paano mo sinabing ako'y mahalaga. Nung una'y ako'y nagtaka dahil parang ang bilis naman ata. Pero sinabi mong ika'y seryoso sa nararamdaman mo. Kaya ako naman 'tong si tanga, umasa ng todo. Sabi mo pa, hindi mo kaya kapag ako'y nawala. Ganon mo pinaramdam sa akin kung gaano ako kahalaga. Alam mo bang sobrang saya ang aking nadama? Na sa wakas merong taong alam kong hindi mawawala. Dagdag mo pa nga na hindi ka katulad ng iba. Na mang-iiwan kapag may nahanap nang mas magpapasaya sa kanya. Alam mo bang labis at nag-uumapaw ang saya sa dibdib ko? Dahil sa isip ko, 'sa wakas, nakahanap na ako ng taong seryoso'. Nagkaroon pa nga tayo ng kasunduan. Na walang aasa sa ating pagitan. Pilit kong pinigil ang aking nararamdaman. Pero sa huli ako'y nabigo at nahulog na ng tuluyan. Umamin ako sa'yo. Tungkol sa totoong nararamdaman ko. Humingi pa nga ako ng pabor sa'yo. Na lumayo ka muna para mawala ang nararamdam ko. Pumayag ka. Pumayag ka na dumistansya muna. Na putulin muna ang ugnayan nating dalawa. Masakit pero pinilit ko iyong kinaya. Hindi pa lumipas ang isang linggo, kinausap muli kita. Sabi ko okay na ako at wala ng nararamdaman pa. Noong una ay hindi ka naniwala. Pero pinilit kong sabihin sa'yo na wala na nga. Pero alam mo bang meron pa? Na hanggang nung mga oras na 'yon ako'y umaasa pa? Sabi mo kasi ako'y mahalaga at 'di kayang mawala. Ayun nabigyan ko tuloy ng ibang kahulugan ang iyong mga salita. Hindi ko alam kung dala lang ba ng pag-amin ko, O talaga bang nagbago ang pakikitungo mo? Hindi ko na maramdaman ang pagiging mahalaga ko. Mas naramdaman ko pa nga na wala lang ako sa'yo. Pero inintindi kita. Na maaaring marami ka lang ginagawa sa eskwela. Ganon lang naman ata ang tamang gawin ko. Dahil sa umpisa pa lang, alam kong 'walang tayo'. Masakit pero pinilit kong masanay na wala ang prisensya mo. Alam ko naman walang ibang tutulong sa akin kundi ang sarili ko. Ang sakit lang dahil umasa ako. Umasa sa mga sinabing mong 'di naman pala totoo. Sabi mo mahalaga ako di'ba? Na hindi mo kaya na ako'y mawala di'ba? Sabi mo hindi ka tulad ng iba, eh. Pero pinatunayan mong wala kayong pagkakaibang mga lalake. Sana hindi mo na lang ako pinaniwala. Para naman hindi ako umasa. Umasa akong may halaga ako sa'yo. Pero nalaman ko, mahalaga lang pala ako kapag wala siya sa piling mo. Sana naman masaya ka sa pinili mo. Dahil ayokong mawalang halaga ang nararamdaman kong tinapon mo. Hindi ko naman ipagsisiksikan ang sarili ko. Malaman ko lang na masaya ka, masaya na rin ako para sa'yo.

[jaquieeeee-blog]

Ang Mundo Ngayon

Minsan ang gulo din ng mundo. Hindi mo mawari kung bakit maraming masasamang tao. 'Yung tipong kayang-kaya nilang gumawa ng masama para lang sa ikabubuti nila. Ang selfish di'ba? Hindi mo alam kung saan nila hinuhugot 'yung ganong lakas ng loob. Lakas ng loob na manloko at saktan ang ibang tao para sa sarili nilang kasiyahan. Kagaya na lang ng magnanakaw. Ang lakas lang ng loob nilang kuhain ang mga bagay na pinaghirapan ng biktima nila. Na gusto ng mga 'yon na makuha nila sa madaliang paraan ang mga naisin nila. Pero di'ba sobrang unfair? Na sila walang kahirap-hirap na nakukuha ang gusto nila samantalang 'yung mga biktima nila ay hindi mo alam kung nakakakain o nakakatulog pa ba sa sobrang pagtatrabaho. Tapos maglalaho na lang ang mga pinaghirapan ng mga taong 'yon dahil sa mga walang hiyang magnanakaw? Ang unfair lang eh. Sobrang daya. Kaya minsan, hindi ko alam kung tao pa ba talaga ang kasama ko sa mundong 'to. Kasi sa totoo lang, marami ng mas masahol sa hayop sa mundong ito.

[jaquieeeee-blog]

"Mahalaga ka. Mahalaga ka kasi kaibigan kita." T*ng*na, kaibigan nga lang naman pala ang papel ko sa buhay mo.

Unknown