
tannertan36
noise dept.
d e v o n
🩵 avery cochrane 🩵
Lint Roller? I Barely Know Her

ellievsbear
RMH

Discoholic 🪩

@theartofmadeline

❣ Chile in a Photography ❣

Origami Around

#extradirty
art blog(derogatory)
★

pixel skylines
Show & Tell

Kiana Khansmith
Sweet Seals For You, Always

gracie abrams
macklin celebrini has autism

seen from Argentina

seen from Türkiye
seen from United States
seen from South Africa

seen from India

seen from Venezuela

seen from Kenya
seen from Philippines

seen from Vietnam

seen from Saudi Arabia
seen from Netherlands

seen from United Kingdom
seen from Malaysia
seen from Ukraine
seen from United Kingdom
seen from Indonesia

seen from Netherlands

seen from United Kingdom

seen from Türkiye

seen from Malaysia
@kahveeyokmu
Bir teselli ver...
Bu postu beğenip rebloglayan herkes birbirini takip etsin.
Oldu galiba genşler
beklerunn
oha amına koyam banada gelin lan yemiyommmm
peki ya ben?
Bana da bana daaa
olmucak ama yapıyorum…
ohaaaa 5dkda 50 takipci geldi oluyormuş laaaaaan AF:AS:FAS:Da
Bekliyorum :D hadii
Yalniz baya geldi haa
Denemeye değer
İşe yaradı aq
işe yarıyor
Hadi bakalım
Bu postu beğenip rebloglayan herkes birbirini takip etsin.
Oldu galiba genşler
beklerunn
oha amına koyam banada gelin lan yemiyommmm
peki ya ben?
Bana da bana daaa
olmucak ama yapıyorum…
ohaaaa 5dkda 50 takipci geldi oluyormuş laaaaaan AF:AS:FAS:Da
Bekliyorum :D hadii
Yalniz baya geldi haa
Denemeye değer
İşe yaradı aq
işe yarıyor
Bir ev düşünün öyle sıradan bir ev... 6 kapısı 3 odası bir balkonu olan bir ev... Bu evde gün geçmez ömür bitmezmiş, kimse duymazken evin duvarları duyarmış hıçkırarak ağlamalarımı. Bu evde biri büyük diğeri küçük iki bela daha yaşarmış. Akşam olup belalar eve gelince kalbim yerinden sökülüp gülünür eğlenilirmiş. Velhasılı kelam ben artık nefes alamaz olmuşum göğsüm durmadan ağrıyormuş. Bir anne gelsin gözünüzün önüne hep kafasının dikine giden sadece kendini düşünen oda beni hiç sevmemiş zaten, dudaklarından defalarca bu anlamda kelimeler çıkmış cümleler kurmuşta ben anlamamışım senelerce. Aynı karında büyüyüp doğunca gerçek sevgiyle büyütülen has bir evlat daha hayal edin şimdi de, o hep kendinden emin arkasında dağ gibi bir sevgi duvarı olan... Arasıra ben de geleyim aklınıza 23 sene yaşamış 23 bin sene nefret edilmiş bir ben, canımdan aklımdan olmuşum da kimse görmemiş beni o evde, toprak olmuşum taş olmuşum sonunda kıymetli olmak yerine yine nefret olmuşum...
Üzülme anla artık belki de huzur buldu...
Dört mevsim,bir ömür... ‘Bu dünya bir pencere’
Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın için de yanmıyorsa yüzüne vurmuyor.
İşte galata seçilmiş semtin güzel çocuğu tarihin başlangıcı tarihin sonu
Yavaş yavaş ölüyorum ,sana kavuşmak için beklemem gereken yaşta ölümü bekliyorum ne acıdır ki bu yaşımın zulmü bu oldu.Seni anlayacağım yaşta ölümü anlıyorum . Yaşıtlarım kendine renkleri katarken paletten ben en simsiyah olanı seçiyorum sen yoksun ben yasımı tutuyorum ve sen yokken aldığım her yaşta ölümü sırtımda hissediyorum. Hiç bu kadar yakın olmamıştım belirsizliğe önce parmak uçlarım morariyor sonra boynuma kan oturuyor boylu boyunca beni yere yatırıyorlar. Kendime bakıyorum uzaktan bembeyaz carşaf altında bir beden, ben bu dünyadan usulca geçtim gidiyorum...
ben seni şimdi görsem ilk günkü masumiyetin gelir aklıma
anılarla yazdım seni
biliyorum ben yine yeni yeniden yenilirim sana.
Düştüğüme değil beni itenin o güzel ellerine yanıyorum ben hâlâ…
Günlerce ne yaşadığımı kimse bilmedi kimse karanlığıma elinde bir mumla bir umut ışığı ile gelmedi.Sonunda yine ben kötü oldum tek başıma aştım tüm bu zorlukları toprağın altından gördüm gün ışığını kazıya kazıya çıktım günyüzüne.Hiç kolay değil unutmak kızıyorsun küsüyorsun belki nefret ediyorsun ama unutamıyorsun işte yine karşına gelse yine sarılırmışsın gibi.Her şey dün gibi uzun zaman oldu ama hiç geçmedi.
Bir gülsen ağlayacağım
Bir gülsen kendimi bulacağım
Sahi siz hiç sevdiğiniz birini kaybettiniz mi?
Ben kaybettim ellerimle diri diri toprağa verdim.Sonra ne mi oldu sonra benim hayatım cehenneme döndü uzakta arayamadim acıyı ,acı yanı başımdaydı her sabah benle yatağımdan kalkar her gece benle yatağa girerdi uykusuz çok gecem oldu benim .Odam hep karanlıktır, hep üşürüm ayaklarım çok üşür uzun uzun titrerim.Geceleri yelkovan ve akrep benim için yavaşlar ,bazen beynimi kemiren düşünceler sabahı ettirir bana.Uykuyu çok özledim, şöyle güzel güzel rüyalar görmeyi her sabah uyandığımda aynaya umutla bakmayı çok özledim.Ben şimdi neyim? aynadan bile korkan bir korkak kendi yüzüme bakamiyorum.Ellerim titriyor çoğu zaman ,saçlarımı tarayamiyorum, tırnaklarım bile acıyor ne güzeldi benim tırnaklarim.Sigaranın birini söndürüp diğerini yakiyorum umursamiyorum küllükte olmayan yeri bı tane daha diye diye yariliyorum bir paketi.Ayaklarim yerden kayana kadar içiyorum kendimi unutmak istiyorum bir türlü beceremiyorum.Bağlılık bu değilmiş saygısızmışım ben, kaybettiğim aklımın acıdan çürüyen kalbimin hesabını kim verecek öyle ise?
ben başladığım bir kitabı bile yarım bırakmaktan çekiniyorum. hikayesini dinlemediğim için hatırı kalır, kırılır gibi hissediyorum. siz, nasıl insanları yarım bırakıyorsunuz? başkalarının hikayesine nasıl hiç çekinmeden gözyaşı ekleyebiliyorsunuz? korkum kalbinize denk gelmektir.
“Elinden geldiği kadar bir gönlü perişan etmemeye çalış. Çünkü bir âh cihanı altüst eder.”