ANNE OLDUM.
KASIM 27/18
Bal oğlum Dorukhan sen dilin, dinin, ırkın, mezhebin ne olursa olsun sen sen ol oğlum. Bu dünya çok renkli, rengarenk her yeri, insanları, eşyaları, evleri, yüzleri ama kanma oğlum. Sen, sen ol.Kendini bil, kendin ol. Kimse için değil önce kendin için yaşamayı bil, merhametli, vicdanlı ol. İnsan olmak önce kendin olmaktan geçer annem, sen kendin olabilirsen bunu başarmışsın demektir.
Zor zamanların olacağı gibi, çok güleceğin günlerde olacak. Önce tanıdım dediğin insanlardan çok çok nefrette edeceksin. Yeri gelecek bana bile yüz çevirip bir tek kendinle kalmak isteyeceksin. Yeri gelecek kalabalıkların arasında gülüp eğleneceksin.. Her duyguyu tadacaksın, her yüzü tanıyacaksın, her dokunuşun niyetini hissedeceksin, bu hayatı dolu dolu yaşaman için tüm fırsatları sana vereceğim annecim.
En sonunda bende “yaşadım!” diyeceksin.
Gelmeni 4 senedir bekliyordum, zor oldu ama oldu.. Haberini aldığım günden bu güne varlığınla, kokunla, nefesinle canıma can oldun. Ellerin, ayakların, kirpiklerin, en çok da gözlerin bir varlığa her hücresine kadar bakmaya doyamamanın ne demek olduğunu öğrettin bana, seni kelimelere dökemiyorum, tarif ettiğimi zannettiğim her cümlem yarım kalıyor sanki, yettiremiyorum..
Bugüne kadar kendimi sabırlı sanırdım, güçlü sanırdım, senden sonra sabrım eksikmiş tamamlandı, gücüm yarımmış tamamlandı, ben yarımmışım, ben eksikmişim, senden sonra tam oldum, tamam oldum, anne oldum.
Anne olmak bu dünyadaki en güzel hediyeymiş, en güzel lütufmuş, bu dünyada yaşanabilecek en güzel duyguymuş anladım.. Seninle ne çok şeyi anladım.
Evlat evet başkaymış, annem derdi de inanmazdım, anne olunca anladım.
B a m b a ş k a s ı n oğlum..
Bu dünyaya getirebildiğim en güzel varlıksın. Kendim için yaptığım en güzel şeysin. Şimdiden annenin en sadık arkadaşı, en iyi sırdaşı, en eğlendiği insan oldun bile.
Çok kıymetlisin benim için annecim. Bizi seçtiğin için teşekkür ederim..
Seni her zaman herşeyden ama herşeyden çok sevicek olan annen..”
