E.

[karalanyazi]

Karalanan her cümle biraz daha ben...

Bazen insan anlatmak istemez.

Sadece yazar.

Bu sayfa; içime attıklarımın, yarım kalan duyguların ve sustuğum cümlelerin izlerini taşıyor.

Burada kelimeler kusurlu, ama samimi.

Eğer sen de bazı gecelerde yazmaya sarılıyorsan, hoş geldin.

karalanyazi sadece bir isim değil, bir sığınak...

[karalanyazi]

Seni bana imtihan eden Rabbime emanet ettim.

[karalanyazi]

Seni bana imtihan eden Rabbime emanet ettim.

[karalanyazi]

Bir şeylerin olmaması değil, olacak gibiyken olmaması yaralıyor beni.

[karalanyazi]

Giden gelmiyor, toprak aldığını vermiyor geri.

[karalanyazi]

Vedana alıştım ama yokluğuna gücüm yetmedi.

[karalanyazi]

Kimse görmedi ama en çok ben yoruldum.

[karalanyazi]

Gitmem gereken birinde çok kaldım.

[karalanyazi]

Mono no aware.

(Geçiciliğin verdiği "tatlı" hüzün.)

[karalanyazi]

İnsan öyle boş bir eve ait hisseder mi?

[karalanyazi]

[karalanyazi]

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

~ M. Kemal Atatürk

Açtığın yolda, gösterdiğin hedefe.

[karalanyazi]

Kötü babalar, sadece çocukluğunuzu çalmaz. Annenizi tüketerek annenizi de sizden çalar.

[karalanyazi]

Pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim, belki o zaman her şey daha kolay olurdu.

[karalanyazi]

Bazı babalar vardır; omuz olması gerekirken yük olur insana.

[karalanyazi]

Bugün 23 Nisan Atatürk’ün çocuklara hediye ettiği bu bayram, bu sene daha bir buruk. Bugün Ahmet’in doğum günü; yaşasaydı 16 yaşına girecekti. Aynı zamanda bugün, Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta şehit olan, kendilerine armağan edilen bu bayramı göremeden aramızdan ayrılan çocukların günü. Ruhları şad olsun.

[karalanyazi]

Bu ülkede ard arda iki günde okul baskını oluyor, çocuklar ölüyor, öğretmenler ölüyor ve hâlâ hiçbir istifa yok. Okuldan ceset mi çıkar, yoksa bu vatana, millete hayırlı olacak evlat mı? Yüreğinin acısını haykıran bir baba zorla susturuluyor, Ayla öğretmenin eşi cenazede kalp krizi geçiriyor. Çocuklarını okula forma ile gönderip tabut ile alan ailelerin hakkını kim, nasıl ödeyecek? Her gün kadın cinayetleri, hayvan katliamları, çocukların hayattan koparılması, hepsi üst üste geliyor ve kimse bunlara dur demiyor. 23 Nisan’da en güzel elbiselerini giyip günlerini kutlayacak çocuklara kefen giydirildi. Süslerle dolup taşması gereken o pencerelerden çocuklar canlarını kurtarmak için atlamak zorunda kaldı. Bu nasıl bir düzen, bu nasıl bir sessizlik. Ülkemizdeki her olay unutuluyor ve unutuldukça yeni bir acı patlak veriyor. Lütfen unutmayalım, susmayalım.

[ayvazz-deactivated20260716]

üç beş paylaşım yapıp vicdanını rahatlatmış gibi davrananlara bakıyorum da sanki o ekranın arkasında olan biten bir filmmiş gibi, kapatınca bitiyormuş gibi. birkaç story, iki tane tweet, sonra hayat “aynı yerden devam.” ne güzel dünya be insanlık bu kadar ucuz olmamalıydı. ama yok, siz alışmışsınız. acıyı da, ölümü de, başkasının canını da hızlı tüketilen bir içerik gibi görmeye. üç dakika üzül lan, sonra kahve fotoğrafı at. sonra hiç kimsenin sikine bile takmadığı saçma sorunlarından ve hiç bir bok ifade etmeyen vasıfsız hayatından bahset. lan bu kadar mı yüzeysizsiniz? bu kadar mı ruhsuz, bu kadar mı boş? bir can gidiyor, siz “gündem” diyorsunuz. sonra da hiçbir şey olmamış gibi gülüp eğlenmeye devam. yemin ederim mide bulandırıyorsunuz. insan demeye bin şahit ister size. vicdanınız varsa o da dekor olmuş, sadece görünmek için. siktirin gidin, biraz utanmayı öğrenin. biraz gerçekten hissedin ya. bu kadar da sahte olunmaz.

[intizarda-deactivated20260705]

"Mükemmel değil, merhametli çocuklar yetiştirin. Karıncaları ezmeyen, ağaç dallarını kırmayan, çiçekleri ezip geçmeyen, sevgiyi hissetmeyi ve hissettirmeyi bilen çocuklar."