Kill yourself
Nah I'm too sexy to die
The Stonewall Inn
One Nice Bug Per Day

roma★

pixel skylines

bliss lane
Lint Roller? I Barely Know Her
Claire Keane
🪼
No title available
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
Show & Tell

Jimmy Eat World
𓃗

Origami Around
Fieri Frames
EXPECTATIONS
No title available

shark vs the universe

if i look back, i am lost
No title available
seen from United Kingdom
seen from Cambodia
seen from Spain
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from Pakistan
seen from United States

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Canada

seen from Argentina

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
@kefaligematoskata
Kill yourself
Nah I'm too sexy to die
"Το βρήκα."
Αυτός ο λογαριασμός δημιουργήθηκε όταν ήμουν 14 χρονών περίπου. Κατέγραψα σκέψεις, εικόνες και τα συναισθήματα όλης της εφηβείας μου σχεδόν. Έρωτες, απογοητεύσεις, χαρές και πολλές, πολλές λύπες φυσικά, όπως απαιτούν τα συγκεκριμένα χρόνια.
Έφτασα τα 23 λοιπόν, πέτυχα, με τα δικά μου δεδομένα, όσα χρειαζόμουν. Έχω ακόμη περισσότερα όνειρα και στόχους και ακόμη περισσότερη ελπίδα για το μέλλον. Βρήκα τον έρωτα μου. Με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Είναι μαλακός μαζί μου, έχω λουλούδια, γλυκά, στοργή και περισσότερη υπομονή και κατανόηση από όσο ήξερα ότι θα μπορούσα να έχω από έναν άνθρωπο. Βρήκα το άτομο που "μου χαϊδεύει τα μαλλιά μέχρι να κοιμηθώ" όπως λέει η πιο δημοφιλής δημοσίευση μου. Είναι ο άνθρωπος μου. Δεν έχουμε πολλά άλλα έχουμε το σπιτάκι μας.
Ο λόγος που τα γράφω όλα αυτά είναι γιατί όσο μεγαλώνω νιώθω όλο και λιγότερο την επιθυμία ή ανάγκη να γράψω για τα συναισθήματα μου, να ξεσπάσω. Πιστεύω αυτό συμβαίνει γιατί έχω μια πιο υγείας σχέση μαζί τους, με τα συναισθήματα. Όταν γράφω πλέον έχει να κάνει με λογοτεχνία, ένα από τα όνειρα που ανέφερα είναι κάποια στιγμή τα λόγια μου να βρίσκονται σε ράφια βιβλιοπωλείων.
Το βρήκα τέλος πάντων, αυτό είναι το μήνυμα, υπήρξε εκεί για εμένα αυτή η εφαρμογή και ο κόσμος της, όταν δεν ήξερα πως αλλιώς να επικοινωνήσω το τι μου συνέβαινε. Ένα παιδί, μια έφηβη, μια ενήλικας. Διχασμοί, αποψεις ξένες, απόψεις με τις οποίες δεν ταυτίζομαι πλέον αλλά και πάλι δικές μου. Γιαυτό και δεν διαγράφω πράγματα, γιατί ηταν σημαντικά για το κοριτσάκι που τα έγραψε.
Όπως και να έχει, η Ειρήνη βρήκε την ειρήνη της.
είχες δίκιο τελικά
Δε ξέρω σε τι αναφέρεσαι αλλά, ναι απολύτως.
chill
Love you too babe❤
Hremise ligo
Fan behavior.
∞
It's no love but close enough
It's only fun but just because your clothes are off
And oh love, I'm mostly numb
I'm lonely cause you know you were my only one
put a "∞" in my ask box and I'll shuffle my music player and give you my favorite lyric from the song that comes up.
Είναι Μάρτης και κάνει τόσο κρύο και σκέφτομαι τόσο πολύ. Σκέφτομαι αυτούς που λείπουν, αυτούς είναι εδώ, εκείνους παραπέρα και τους άλλους που ποτέ δεν είναι αρκετά κοντά. Σκέφτομαι τα δέντρα που σε λίγους μήνες θα ξεκινησουν να ντύνονται με φύλλα και χρώματα όσο οι άνθρωποι θα ξεκινήσουν να γδύνονται με τις ζεστές. Σκέφτομαι σκέψεις επίπονες και σκέψεις γλυκές, σκέψεις ηδονής και σκέψεις ανγχωτικές, σκέφτομαι το πόσο καλό σεξ θα κάναμε αλλά εκτιμώ τη φιλία μας υπερβολικά πολύ για αυτό, σκέφτομαι το πόσο θέλω κι άλλα ταττού αλλά εκτιμώ τα λεφτά μου υπερβολικά πολύ για αυτό. Σκέφτομαι πολλά "θέλω" με πολλά "αλλά" γενικά τα οποία με βάζουν σε ακόμη περισσότερες σκέψεις. Διαβάζω βιβλία λοιπόν. Έτσι ώστε να μη σκέφτομαι "Τι και αν;" αλλά δράκους και βρικόλακες και μαγικούς κόσμους και όχι τόσο μαγικούς κόσμους, με καθημερινές ηρωίδες που γουστάρουν παθιασμένα τον γείτονα τους ή ήρωες γεννημένους για να ακολουθήσουν το πεπρωμένο τους και να σώσουν τον κόσμο. Γενικά τα βιβλία με σώζουν άσχημα αυτόν το καιρό.
Και τέλος πάντων, μέσα στα τόσα καινούργια πράγματα που μαθαίνω φέτος, για τον εαυτό μου και τον κόσμο γύρω μου, είναι πως η μονογαμία δε μου ακούγεται και τόσο γαμάτη για να ειμαι ειλικρινής. Δεν νομίζω πως ο στόχος μου είναι να είμαι "η μια και μοναδική", "η προτεραιότητα" μου ακούγεται κάπως πιο ιδιαίτερη. Και που λέτε... ✨πολυγαμία✨
είναι το άτομο που ακόμα και να με πληγώσει στο τέλος εγώ θα πω ευχαριστώ για οτιδήποτε άλλο μου προσέφερε
Τιναυτα που έγραφα μωρέ; Σε φάση "Νας καλά για το τραύμα μπρο πολύ το εκτιμώ και στα δικά σας";
Έχω βαρεθεί το ότι όλα κινούνται γύρω από το σεξ. Θέλω μια σχέση σαν αυτές που είχαμε στο γυμνάσιο, τότε που το σεξ δεν ήταν κάτι δεδομένο και δεν ήταν ο μόνος τρόπος για να έρθεις κοντά με κάποιον ερωτικά. Θέλω φιλιά που να είναι σκέτο βάσανο και με κάθε "ας σταματήσουμε" να θες τον άλλον πιο πολύ, θέλω να είσαι μες την αγωνία κάθε φορά που θα βρεθούμε, να μη μπορούμε να συγκρατηθούμε και όμως να υπάρχει απόσταση μεταξύ μας, να γδύνουμε ο ένας τον άλλον μόνο με τα μάτια. Θέλω να υπάρχει τόση ένταση στον αέρα γύρω μας που αν άναβες τσιγάρο θα καιγόμασταν ολόκληροι. Αυτό θέλω, να καιγόμαστε μέχρι να ανατιναχτούμε. Δε θέλω σεξ για την ανάγκη του σεξ, θέλω να υπάρχουν σπίθες χωρίς αυτό και το σεξ να είναι απλά το μικρό φυτίλι που οδηγεί στο μπαρούτι.
Μου λείπει το να νιώθω συναισθηματικά ασφαλής ψέματα δε θα πω.
Άκουσα πρόσφατα σε ένα βίντεο: "I won't forgive him, but I can't hate him, because I know it's worse being him than being with him." (Δε θα τον συγχωρήσω, αλλά δε μπορώ να τον μισήσω, γιατί ξέρω πως είναι χειρότερο το να είσαι αυτός από το να είσαι με αυτόν.) Και ίσως το χρειαστεί και κάποιος άλλος.
Όμορφα συναισθήματα.
1. Το να μπορείς να αφιερώσεις όλο σου τον έρωτα σε κάποιον ξέροντας πως ποτέ δεν θα σε εκμεταλλευτεί ή θεωρήσει δεδομένο.
Και μετά ξύπνησα.
απ'τη μυτη να με πιασεις θα σκασω. απο οπου και να με πιασεις θα σκασω. γενικα μη με ακουμπας.
Βασικά ξέρεις τι; Γάμα τη καλοσύνη, μέχρι που θα σε πάει το να είσαι "καλός". Συγχωρώ και ξεχνάω; Νοπ είμαι πολύ νέα και τυχαίνει να μην έχω προβλήματα μνήμης :) όλως τυχαίως το ίδιο συμβαίνει και με τη χολή μου. Στην νεαρή ηλικία των 20 μπορώ να κάνω ότι γουστάρω με αυτή ακόμη και να τη στρέψω προς άλλους ανθρώπους. "Η ζωή είναι πολύ μικρή για να μισείς." Εγώ λέω πως η ζωή είναι πολύ μικρή για να καταπίνεις το μίσος σου. Όλοι λένε αγαπήστε ελεύθερα αλλά κανείς δε σου λέει μίσησε ελεύθερα τι διακρίσεις είναι αυτές; Σε ένα απελευθερωμένο 2022 βασιλιάδες και βασίλισσες, το κάρμα έχει χρόνο αλλά εμείς όχι, start manifesting their downfall ♡
Συγχώρεσε κάποιον αν ποτέ το νιώσεις, όμως μην ξεχάσεις ναι. Και κάνε ό,τι θέλεις με τη ζωή σου, δεν χρωστάς σε κανένα δικαιολογία. Μιλάω σε εσένα που θα δεις αυτό το ποστ στην τύχη και ίσως χωρίς να δεύτερη σκέψη να συμφωνήσεις, μια άλλη οπτική σου δίνω.
Μίσος: "Το συναίσθημα έντονης εχθρότητας που κάνει τον άνθρωπο να επιθυμεί το κακό για εκείνον εναντίον του οποίου αυτό στρέφεται". Σε μια κοινωνία που θρέφεται στο μίσος, γιατί να βάζουμε λάδι στη φωτιά; Δεν θα έπρεπε να καταπίνεις το μίσος σου αλλά να σκέφτεσαι "γιατί κατέληξα να μισώ;" ή "πως θα με βοηθήσει εμένα να προχωρήσω μπροστα το να μισήσω ένα άτομο;". Δεν είναι κακό το να έχεις αυτές τις σκέψεις, άνθρωποι είμαστε. Όμως προσπάθησε να μην αναλώνεσαι με αυτές, αναγνώρισε το ποσο βλαβερές είναι για σένα και προχώρα παρακάτω.
Προσωπικά, έχει υπάρξει άτομο στη ζωή μου το οποίο με τις λέξεις και τις πράξεις του έχει πεθάνει για εμένα, το τι θα κάνει με τη ζωή του δεν με απασχολεί πλεόν. Θέλω το κακό του; Όχι, όσο και να σε έχει πληγώσει κάποιος, είναι άσχημο το να θέλεις να μείνει στάσιμος στη ζωή του και δεν θα σε βοηθήσει πουθενά αυτό το σκεπτικό.
Χαίρομαι για σένα, αλλά αυτό το ποστ δεν ήταν για εσένα ή κάθε "εσένα" που θέλει να δώσει τη θετική του συμβουλή. Πέρα από το σατιρικό κομμάτι του ποστ, εμένα με βοηθάει πολύ αυτό το σκεπτικό και η ζωή είναι γεμάτη ασχήμια με ή χωρίς το βοτσαλάκι μου. Δε μπορούν όλοι να προσποιηθούν πως οι πληγές τους είναι νεκρές ή δεν υπάρχουν, γιατί εκείνοι δεν είναι νεκροί και υπάρχουν παντού, στο σπίτι μου, στο δρόμο για τη δουλειά, σε ένα σκρολάρισμα στο ίντερνετ. Βλαβερό για εμένα θα ήταν να τους αγνοήσω, το να βάζω τον εαυτό μου πρώτο και να λέω τα πράγματα όπως έχουν είναι εγω να προχωράω παρακάτω.
δεν είμαι καλή στο να εκφράζομαι αλλά θα πω ότι αναγνωρίζω το γεγονός ότι έχω μερίδιο ευθύνης, γιατί δουλεύω σε 2 δουλειες και εχω παραμελησειντην προσωπική μου ζωή και νιώθω ότι όλοι μου επιτίθενται δν ανυεχω άλλο τίποτα δεν πάει καλά έχω χάσει την ελπίδα μου για την ανθρωπότητα.. μου την σπάνε όλα και όλοι. νιώθω μόνη μου σε αυτή την ζωή . βαρέθηκα
Ελπίζω να μην έχεις θέμα να το ανεβάσω για να σου απαντήσω, αν ναι είμαι κομπλέ να στείλεις να τα πούμε ή να το διαγράψω. Δε ξέρω τις συνθήκες σου αλλά μέχρι ένα σημείο καταλαβαίνω, με μια δουλειά και νιώθω πως δε προλαβαίνω τίποτα κάποιες φορές και άδικο δεν έχεις οι άνθρωποι είναι λίγο έως πολύ για τον πούτσο. Δε ξέρω αν θες κάποια συμβουλή, θετική ενέργεια ή απλά να ξεσπάσεις αλλά είμαι εδώ, απ' τή μια άγνωστη στην άλλη.