ich bin müde

saksak puso tulo ang dugo patay, buhay umalis ka na sa buhay ko sabrina | f14b | gr1b

[kindergifts]

Hallo! Ich bin Sabrina. In der Freizeit, sehe ich Filme und Fernsehsendungen. Meine Lieblingssendung ist “Pinocchio”, das ist ein koreanisches Drama. Ich liebe japanisch kochen und japanische Shows. Meine Hobbys sind schlafen, lesen, und schreiben. Meine Lieblingsbuch ist “The Song of Achillies”.

Montag, Mittwoch, und Freitag habe ich Theologie von halb acht bis halb neun Uhr. Meine nächste Klasse ist von halb zehn bis halb elf Uhr. Das ist Western History. Am Montag, gehe ich nachhause um halb elf Uhr. Am Mittwoch, habe ich NSTP von zwölf bis sechs Uhr. Am Freitag, habe ich PE von zwölf bis zwei Uhr. Dienstag und Donnerstag beginne ich Klasse um zwölf Uhr. Meine erste Klasse ist Sociology and Anthropology. Es ist von zwölf bis halb zwei Uhr. Danach, meine Klasse ist Political Science. Es ist von halb zwei bis drei Uhr. Dann habe ich Deutsch von drei bis halb fünf Uhr. Meine letzte Klasse ist Policies and Institutions of the European Union von halb fünf bis sechs Uhr. Ich gehe nachhause um sechs Uhr.

[kindergifts]

Meine Wohnung ist alt und klein. Einen Garten hat es auch. Er ist hell und shön. Ich habe zwei Bäder mit Toilette und ein Wohnzimmer. Das Wohnzimmer ist groß und hell; alle Schränke sind gelb. Meine Mutter, mein Bruder, und ich schlafen in einen Schlafzimmer und meine Schwester und ihre Tochter schlafen in einem Schlafzimmer. Das Schlafzimmer ist breit und schön. Mein Bett ist blau aber mein Bruders und meine Mutters Bett ist grün. In meiner Küche sind alle Möbel braun aber meine Schränke sind gelb. Meine Wohnung ist nicht schön aber ist nicht hässlich. Meine Wohnung ist alt und hell und ich liebe mein Haus.

photo credits: pinterest

[kindergifts]

Guten Tag! Ich bin Sabrina. Ich studiere an der Ateneo de Manila University. Ich bin neunzehn Jahre alt. Ich spreche sehr gut Englisch, gut Tagalog, und ein bisschen Deutsch und Japanisch. Ich kommen aus den Philippinen aber ich lebe auch in Washington D.C.

Das ist meine Freundin Julia Roque. Sie ist achtzehn Jahre alt. Sie studiert in Ateneo de Manila University. Sie in Dubai in den Arabischen Emiraten geboren. Sie lebt in Santa Barbara Homes, Tayabas Stadt. Ubrigens, sie ist ledig.

[kindergifts]

Sa Panahon

Magkaiba ang daigdig; ang pinagmulan ng buhay at ang katapusan nito. Ang nagmula sa abo ay bumalik sa abo. Ipinakita ang paglipas ng panahon sa simula ng pagtigil nito, ang mga mayroong hinihintay ay nawalan ng saysay. Sa paglipas ng panahon sila'y nasanay, walang malay sa buhay nila na linyang may pitong pantig. Ang numerong pito ay simbolo ng pagbabago, ang pagtatapos at ang pagsisimula muli. Ang kasalukuyan ay kailanma'y hindi naging totoo porket patuloy ang pagdaloy ng panahaon. Mula sa ngipin ng sanggol na simula ng lahat, ang hibla ng buhok na mula sa itim ay nagiging puti, at ang alabok na naipon na akala'y nakalimutan. Sa pagalis, sa simula, ang kaniyang talampakan na dati'y walang kupas ay ngayo'y puwede nang taniman ng kamote. Ang kapayapaang hinahanap nito ay nawala sa bawat tapak at napalitan ng kahirapan. Ang kahirapan sa pagbalik na akala'y bibigat ang damdamin, ang puso'y nahulog habang naglalakad, ay ang kapayapaang hinahanap pala. Ang panahon na dumadaloy sa tula'y ang ating buhay, na sapagkat alam natin ito'y magtatapos din, kay hirap mang isipin, tayo'y umiibig sa dilim. Subalit sa dilim tayo nakakahanap ng pahinga, ang ating mahimbing na tulog kung saan ipinapaubaya natin sa oras ang paglakas ng ating katawan at kaluluwa. Mula sa daigdig ng nabubuhay, sa kay raming naranasan ng persona, ito'y bumalik sa mahimbing niyang tulog na nagdala sakaniya sa kabilang daigdig, kung saan siya sinalubong ng kampana't banderitas. Ngunit pagdaloy ng panahon ay hindi sakaniya nagtapos dahil may kabilang daigdig pang nahihintay.

[kindergifts]

Kulam Para Sa Mga Kinasusuklaman Mo

Hangarin: Ang kulam na ito’y para sa lahat ng may atraso sa iyo (o ang mga salot ng lipunan, kumbaga) na nagpapahirap sa buhay niyo.

Mga Kasangkapan:

Itim na kandila (itim para sa kulay ng kaluluwa ng kinamumuhian mo)

Katas ng limon (upang pangasimin ang buhay ng iyong kaaway)

Katas ng sili (nagpapahiwatig ng iyong galit)

Asin

Litrato ng inyong kaaway (puwede rin pangalan niya sa papel)

Panuto:

Itirik ang itim na kandila at sindihan. Palibutan ito ng asin para hindi maapektuhan ang bahay o sarili ng kulam.

Buhusan ng katas ng sili ang litrato habang iniisip ang lahat ng kasamaang idinulot saiyo ng (mga) taong ito at ilabas lahat ng galit.

Gamit ang katas ng limon, isipin ang lahat ng lagim na gusto mong idulot sa buhay nila habang binubuhos ito sa litrato. 

Habang tinatandaan mo ang lahat ng pinagdaanan mo dahil sa (mga) taong ito, bigkasin:

“Lubayan mo ko, hampaslupa!

Ikaw na wala nang binigay sa akin kundi sama ng loob,

Ika’y maghihirap rin.

Hanggang hindi mo ako lubayan wala kang mapapalang mabuti sa buhay,

At makikita mo rin ang dinanas kong kahirapan dahil sayo.”

Sunugin ang litrato nang mamamatay na ang kandila at siguraduhing patay na ito bago alisin ang nakapalibot na asin.

[kindergifts]

Magwayen:

she: ina, asawa, diyosa ng karagatan

her: mahinahon at mahinay, ang kaniyang mga alon ang naghehele sa kaniyang mga supling habang umaawit ng kantang pag-ibig at kaluwalhatian

she: dinadala ang mga kaluluwa sa kanilang hantungan, ang namamangkang diyosa na sa ganda’y nakapagbibigay ng huling kagalakan sa mga yumao, na sa ligaya nila’y nalilimutan na nila ang kanilang pagyao (sapagkat siya’y hinding hindi makalimot)

her: kumakatawan sa galit ng mundo, ang mabangis niyang alon ang kaniyang sandata sa pakikibaka, ang nilalang na pinakakinakatakutan ng lahat, ang babaeng hindi kinailangan ang lalaki, ang diyosa ng kabilang buhay

she: siya’y nagdudulot ng kamatayan, at lahat ng kagandahan sa mundo

[kindergifts]

Doppelgänger

Alternative Title: Second Rate Try Hard Copycat

(Natalia Kills voice) Ladies and gentlemen, I’m just gonna state the obvious: we have a doppelgänger in our midst. As an artist who respects creative integrity and intellectual property, kinasusuklaman ko na inisip mong may karapatan ka para kopyahin ang minamahal kong Paraluman. Wala ka bang originality? Walang ibang maisip? You’re a laughing stock. Sobrang nakakadiri. i personally find it offensive na may lakas ng loob kang kopyahin ang mahal ko, eh tignan mo nga yang itsura mo!! Akala mo ba kakayanin ng powers mong kopyahin siya? Kung hindi kinaya ni God, pano pa kaya ikaw? Porket sinabi ng nanay mo tingin mo okay na ’tong pinaggagagawa mo? Kinikilabutan akong tignan ka, pati ako nahihiya para sayo. Tama na, lubayan mo na ‘ko.

[kindergifts]

 “Ang tanging nakikita ko ay iba’t ibang mukhang nakatulala..."

Ang pangkalahatang pagkaintindi natin sa pagkatulala ay ang pagiging blanko, ang pagkawala ng isip; ngunit kung ganon, saan ito napapadpad?

Ano nga ba ang iniisip ng taong nakatingin sa wala? Wala nga ba talaga silang tinitingnan? sa napakalawak na imahinasyon nating lahat, nasaan tayo sa mundo ng ating kaisipan habang ang ating pagkatao ay nakaupo sa loob ng silid-aralan, kunwaring nakikinig sa guro?

Aa neutrality ng mukha ng isang tao mo mararamdaman ang equality of burden; ang pagkawala ng bias sa ating mga pagiisip. Hindi mo malalaman kung ang isang tao ay masaya o kinasusuklaman ang buong pagkatao niya sa isang tingin dahil ang kamalayan nila ay nasa sarili lamang.

Mula sa ulam mamayang gabi hanggang ang kinabukasan niya, lahat ay nabubura sa pagkawalan ng facial expression, sa pagkablanko ng mukha. Lalong nabibigyang-pansin ang mga taong mukhang blanko dahil hindi natin sila naiintindihan, hindi natin alam kung ano ang nararamdaman. Lumalabas ang likas na pagnanais nating maintindihan ang lahat ng bagay, lahat ng tao.

Kapag nakita ninyo ang katabi o kaibigan ninyong nakatulala o blanko ang mukha, hindi ninyo ba tatanungin kung bakit?

[kindergifts]

“hanggang sa huli niyang hininga gusto mo ikaw ang makalanghap”

pos·ses·sive /pəˈzesiv/ (adj.) demanding someone's total attention and love.

labis ang nararamdamang hapdi ng aking puso.

sa bawat hininga nariyan ang pait ng kanyang mga pinagdaanan, ang pagkaasim ng mga damdaming ginagambala ang kaniyang pagkatao; nariyan ang tamis ng mga kantang kaniyang inaawit, ang malinamnam niyang mga salitang inilalarawan ang kagandahan ng mundo.

“But he wasn’t as lovely as the words he spoke” - Jhene Aiko

ang kaniyang hininga ay hindi kaniya lamang. nahalo na rito ang mga kabatiran ng kaniyang mga kasama; ang lason ng kanilang pagiisip at ang katiwalian ng kanilang mga kamay. ngunit sa bawat hininga niya, ang lumalabas lamang ay ang mabubuting bagay sa mundo.

mawawala ang lahat ng kagandahan sa mundo kapag mawala ka.

mula sa mukha ng mga bagong silang na saggol hanggang sa pagsikat ng araw sa tanawin, lahat ng buhay sa iyong kapaligiran na iyong nalanghap mawawalan ng liwanag. ikaw lang ang sentro ng aking mundo; ikaw na pati mga diyos at diyosa sa iba’t ibang panig ng daigdig ay kinaiingitan.

ginusto mo lamang ang konsepto, ang drama na kasabuwat sa pagibig.

mga prinoproblema niya, prinoproblema mo, at sumama ka sa pagalis noong nawala na ang mga ito. noong nawala na ang karagatang dati mong nilalangoy para sakaniya, noong naitulak mo na ang bundok, noong ang kailangan mo nalang gawin ay hawakan ang kaniyang kamay na ngayo’y hindi na pasmado kapag kasama ka, nawala ka na.