lamella923924

[lamella923924]

Skrótowa rekonstrukcja przypadku samo-uduszenia

W środku nocy wspina się powoli po klatce piersiowej nieznany przybysz. Palcami zakleszcza się na koszuli nocnej. Paznokcie muskają zanurzone we śnie ciało. Właściwie ma bardzo blisko, nie jest z daleka.

Syndrom obcej ręki często pojawia się na skutek przeprowadzanej z powodu epilepsji operacji rozszczepienia półkul  mózgowych lub po wylewach.  Odizolowana aktywność kończyny jest na ogół dla jej właściciela niezauważalna. Znany jest jednak chociażby przypadek próby samouduszenia kobiety podczas snu pierwotnie zaklasyfikowany jako jeden z brutalniejszych owego syndromu przejawów.

Jaka siła życiowa nią zarządza? Dlaczego sprzeciwia się reszcie ciała? Czemu chce je nawet niekiedy unicestwić? Czy jest o coś zazdrosna ? Jakie kierują nią powody, jeśli w ogóle kierują, choć ten drugi wariant wydaje się jeszcze bardziej złowieszczy.

Przypisanie jej jakichkolwiek ludzkich intencji paradoksalnie tę absurdalną i niepokojącą zarazem sytuację udomawia. Bogowie greccy też wydawali się bliżsi wyposażeni w ludzkie emocje i przywary. Podobnie jest z nadawaniem imion huraganom, które wcale o to, by mieć imię nie dbają.

[lamella923924]

Wystawa: Za dużo życia Artyści: Paweł Dudziak, Kamil I, Kasper Lecnim, Agnieszka Piotrowska-Jaworek, Milena Soporowska, Paweł Stasiewicz Muzyczna interpretacja lamelli (Daniel Durlak): 21:00-22:00 Kurator: Milena Soporowska (Karina Sternum) 29.04.2017, 13:00-22:00 LAW (Supervisor: Kamil I) wydarzenie fb

Coś bardzo chce żyć. I nie wie dlaczego. Narzuca się więc. Bez uzasadnienia. Rozpycha brutalnie. Lacan zwał to coś „lamellą” – namolną, nieskończenie plastyczną substancją. Niepodzielnym, niezniszczalnym, nieśmiertelnym organem bez organizmu. Instinct de vie. „Niesamowitym (unheimlich) nadmiarem życia” niepotrzebującym tych, którzy żyją. Życiem samym w sobie - tak mocnym i nieustępliwym, że aż obcym i odrażajacym dla jego posiadaczy. „Nie martwym impulsem”, który trwa i trwa, jak opisuje go Žižek. Nadwyżką, przerostem, przybierającą przeróżne kształty niebezpieczną superatą. Pewne jedynie jest to, że to jest. Rozproszone.

Wydarzenia dodatkowe:  muzyczna interpretacja lamelli by Daniel Durlak

Gest może prowadzić do czegoś konkretnego jak np. podpisanie ważnego dokumentu. Ale, nawet o tym nie wiedząc, wykonujemy w ciągu dnia niezliczoną ilość ruchów pozornie niepotrzebnych. Ten zapas, te tiki, pozbawione celu lapsusy  - to być może przez nie właśnie sączy się życie samo w sobie. Bezzadaniowe. Czyste. Czymże w tym kontekście jest taniec?

Od 21 do 22 zapraszamy na muzyczną interpretację pojęcia lamelli by Daniel Durlak. Poruszenia, szczególnie te duchowe, mile widziane.

[lamella923924]

DOKŁADKA, czyli WYNIKI OPEN CALL $UPERATA

Z wielką przyjemnością pragniemy ogłosić wyniki naboru $UPERATA. Na wystawie “Za dużo życia” w warszawskiej galerii LAW pojawią się dodatkowo prace Kaspera Lecnima oraz Agnieszki Piotrowskiej. 

Na wernisaż zapraszamy 29.04. 

Więcej szczegółów już wkrótce! 

[lamella923924]

KUCHNIA À LA LACAN

Wyobraź sobie na moment, że za każdym razem, gdy zniszczone zostają membrany jaja, z którego wyłania się płód zyskujący postać noworodka, coś ulatuje, i to coś zrobić można tak samo łatwo z jajka, jak i z człowieka. A mianowicie hommelette lub lamella.

Lamella to coś niezwykle płaskiego, co porusza się niczym ameba. Jest tylko nieco bardziej skomplikowana. I pojawia się wszędzie. Jako powiązana – niedługo powiem Wam dlaczego – z tym, co istoty płciowe tracą przez swą płciowość, jest ona, podobnie jak ameba w stosunku do owych istot, nieśmiertelna – ponieważ przetrwa każdy podział, każdą szczeporodną interwencję.

Cóż! Nie jest to zbyt pocieszające. Lecz przypuśćmy, że to coś przychodzi po zmroku i  oblepia Waszą twarz, gdy Wy spokojnie śpicie…

                                                                                                   Jacques Lacan

 Hommelette, jeden z wielu neologizmów Lacana, powstał bazując na homonimiczności słów homme (człowiek) oraz omlette (omlet). Ten dziwny kulinarny twór nawiązuje do platońskiego mitu o podobnych do jajek androgenicznych istotach – łączących w sobie właściwości obu płci tzw. zlepkach. Platon opisuje je jako kuliste postacie o walcowatych szyjach oraz podwojonych twarzach, kończynach i narządach rodnych. Dwie pary ich oczu zwrócone były w przeciwnych kierunkach tak, by wzrokiem doglądać całości.

To osobliwe stworzenie zrodzone ze skupiającego w sobie pierwiastek męski (Słońce) oraz żeński (Ziemia) Księżyca, onieśmielało swą niezależnością zarówno bogów, jak i ludzi. Los jego był przesądzony. Zeus, by pozbawić zlepka owej nadzwyczajnej mocy, przeciął go na dwie połowy.

Lacan przywołuje starożytnego androgyna w formie podstawowej – jako organizm jednokomórkowy a jednak bardziej od niego złożony. Coś na kształt kleistej substancji a jednocześnie pozbawionego balastu tchnienia. Ot, mityczny naleśnik – nawet zabawny a jednak to nocne z nim spotkanie nie do końca już takie komiczne…

[lamella923924]

LAMELLA LOVER STARTER PACK

„Lamella nie istnieje, ona narzuca swoje istnienie (…).”

Slavoj Žižek - Kłopoty z realnym, czyli Lacan ogląda Obcego

 Nagłe swędzenie, gdzieś w okolicach dziąsła.

Uczucie nader dziwaczne. Nie wiadomo za bardzo – przyjemne to czy irytujące…

Lekkie muskanie pod wargą.

Bać się?

Parę nerwowych ruchów.  Ślizga się palec po wilgotnej tkance.

Jak to podrapać?

Małe zgrubienie. Jakby twarda żyła.

Po co mi to?

Gdzieś tam, gdzie wszystko, co potrzebne zdążyło już urosnąć?

 Lamella, w rozumieniu Lacana, to bezlitosny naddatek, nadgorliwa superata, nachalna nadwyżka czegoś, czego raczej brak wydaje się niebezpieczny – życia. Życie uosobione przez ten podejrzany organ to egzystencja najprostsza, a więc najradykalniejsza w swej postaci. Życie poza żyjącymi – czysty impuls. Pre-seksualny, pre-podmiotowy, pre-symboliczny.

W jej kleistym ciele, jak opisuje ją francuski psychoanalityk, rozpuszczają się wszystkie możliwe indywidualności. I to ona właśnie staje się punktem wyjścia dla projektu „lamella923924”, który za swe zadanie stawia sobie analizę lacanowskiego nadmiaru w przeróżnych jego, często niejednoznacznych, odsłonach – od libido czy pragnienia aż po groźbę (nie)śmiertelności.

To skromne przedsięwzięcie otwiera open call $UPERATA oraz wystawa „Za dużo życia” organizowana przez Milenę Soporowską we współpracy z LAW – Laboratorium Antropologii Wizualnej w Warszawie (Kamil I). 

Wybrana/e w ramach $UPERATY praca/prace pokazane zostaną na wystawie "Za dużo życia" w LAW, w Warszawie. -->Paweł Dudziak, Kamil I, Milena Soporowska, Paweł Stasiewicz

Więcej informacji: superata / grupa superata 

 W celu bliższego zapoznania się z lamellą zapraszam do lektury:

Jacques Lacan, Book XI: The Four Fundamental Concepts of Psychoanalysis [fragmenty]

Slavoj Žižek - Troubles with the Real: Lacan as a viewer of Alien [po polsku dostępny w ramach Lacan. Przewodnik Krytyki Politycznej]

Slavoj Žižek, On David Lynch