Wordies

'..ik heb daarom de taal in haar schoonheid opgezocht hoorde daar dat zij niet meer menselijks had dan de spraakgebreken van de schaduw dan die van het oorverdovend zonlicht' -Lucebert

[laynamo]

Verliefd

Niet daar en toen

Maar in meer dan één gedachte

en meer dan jaren later

heeft mijn geheugen aangekleed wat was

en ben ik hopeloos verliefd

op een herinnering van nu

LNM

[laynamo]

#poëzie #Nederlands #trein

[laynamo]

In de harmonie die ons bracht

Ben jij de grondtoon en ik de tweede

Stem die je niet hoort of ziet maar lacht

En zacht luistert naar hoe we ver leden

Naar niet de tijd maar juist de plek

Waar mijn vingers je uitzwaaide

Langs je mond toen oren en je nek

Mijn mond aaide

Mijn handen zagen je steden

Vaders en landen later

Je woorden gleden weer

Over mijn huid

We herkennen ons van toen

We samen keken in de ogen

Die leken als dezelfden

Maar ook eigenlijk niet logen

LNM

[laynamo]

[laynamo]

Needonisme

Want geluk is de kunst

te kunnen dansen

in de kooi van ons bestaan

LNM

[laynamo]

Onbetiteld

Al graaft men liever door de bodem

Van de benoemde oceaan

Vindt hij slechts de bodem door verdoemde

Woorden zoals grenzen die bestaan

  En zo in grote getalen stalen getallen

mythische verhalen, zullen wij steeds falen:

De wereld is ver -en vreemdt ons van geluk-

  vloek mij niet met gekozen goed

Immers vallen bomen ook van bladeren

Stromen aderen door ons bloed:

Zo komt het juk onder ons vandaan

  Men kan namelijk slechts grijpen

Naar de lucht waarvan hij weet

Dat hij deze niet zal be-grijpen

Het leed zal slechts verzachten

Wat dit hoopje letteren niet deed

  -LNM

[laynamo]

[laynamo]

Van de muur naar het kastje

Gestuurd gevuurd nagetuurd

Verloren en gevonden

en weer terug

Altijd terug

  Niet al te lang geduurd

Geen uur te laat

Het schuurt en knaagt

Nu niet meer

Maar het komt terug

Altijd terug

  En hoe anders verstuurt

Bericht bezorgt en ontvangt

Men wat op de loer tuurt

Als niet alles een cirkel was

Het komt terug

Altijd terug

  De rug toegekeerd

Toegewend verbonden

Alsof we niet met en ook niet zonder

Konden met elkaar

Het leeft, is klaar en ook begonnen

We komen terug

Altijd terug

  LNM

[laynamo]

Maandagmorgen

Hij greep mijn hand, en zonder de beweging te maken, wist ik dat ik weer naast hem zat. Op hetzelfde bed dat wij eeuwen geleden en vanmorgen verlieten. 'Waarom heeft een mens ramen in zijn huis?' vroeg hij me. Ik keek hem aarzelend aan. Zijn bruine ogen leken op die van mij. Soms dacht ik dat ik mijzelf beter kon bekijken in zijn ogen dan in de spiegel die al jaren op dezelfde plek in mijn kamer stond. 'Zodat men de bloemen in zijn tuin kan zien. En hoe kan iemand anderzijds weten of het dag of nacht is?'. Hij glimlachte even. Diezelfde glimlach zou ik geblinddoekt kunnen tekenen. Met lippenstift. Zes maanden geleden zoende hij mij voor het laatst en vandaag weer voor het eerst. De zoenpartijen uit de periode daartussen telden niet. Misschien was ik dat wel niet eens. 'Door een raam kijk je naar buiten', zei hij. 'Maar vergeet niet dat elke voorbijganger ook naar binnen kan kijken. Iedereen weet dit, en toch hebben we die dingen'. Ik wist wat hij ging zeggen. 'Dat is wat ik bij jou deed. Veel mensen proberen inkomend licht dan te blokkeren. Jij wist het ook en probeerde gordijnen op te hangen. Maar weet je nog die keer dat je dat Ikeadressoir in elkaar probeerde te zetten?' Ik lachte nu ook. 'Dat deed je niet zo best', zei hij. 'Misschien deed ik dat wel met opzet', zei ik.

  LNM

[laynamo]

[laynamo]

Ik wou dat ik kon zeggen 

Ik sta los van onrust en 

Echo's van chaos 

Hebben mij niet in bedwang 

  Dwingt mij op te gaan 

Los te gaan 

Te drijven op wateren 

Van vrijheid en later 

  Zullen de golven het begeven 

Zal stilte het geruis bevullen 

Ik zou dan gehavend en geheven 

Kunnen geven wat ik zeggen wou. 

  LNM

[laynamo]

Winter kwam

En wilde steeds vrede

Bracht in een kille gang

Gezwegen woorden die leden

  Al deze woorden die me

Niet mogen is waarom

Ik altijd verzweeg

Dat ik het geweest kon zijn

  Ik neem het terug

Weet nu dat na winter

Zomer komt dat bomen

Weer groeien ondanks

Zij altijd langs seizoenen

Glijden

  LNM

[laynamo]

Vogels die vliegen

In de vorm van een V

Alsof zij Vaarwel zeggen liegen

Keren en nemen warmte mee

  Zij gaan en komen

Ik neem het voor lief

Want vogels weten:

Niets is definitief

  LNM

[laynamo]

[laynamo]

Daar stond je in de deur

Opening: twee zinnen 

werden gewisseld

werden twee zinnen

  Je stapte opzij

ik kon naar binnen

het was nog niet gedicht

je was binnen

  Je zag me later

was slechts afstand te min en

toen we de wereld fopte

begon het minnen

  ik onbesloten

en jij gin en 

al het komende gelach

moest nog beginnen

  LNM

[laynamo]

Als ik zou kunnen gillen

Stampend klampend pakken

Wat ik het liefst zou willen

M'n neus de lucht in stak en

  Zou kunnen rennen

Naar de plek waar ik kan

Schreeuwen dansend pennen

Over leeuwen en dan

  Liggend dromend zien

Dat kunnen ademen

Op zich wel licht misschien

Veel makkelijker is

  LNM

[laynamo]