Alisa U Zemlji Chuda

izzy's playlists!

oozey mess
Show & Tell

Discoholic 🪩

No title available

Product Placement
Monterey Bay Aquarium
Game of Thrones Daily

⁂
No title available
Today's Document
One Nice Bug Per Day
Cosimo Galluzzi
d e v o n
KIROKAZE
sheepfilms
DEAR READER
dirt enthusiast
Peter Solarz
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Romania
seen from Spain
seen from United States
seen from Netherlands

seen from United States
seen from Romania

seen from United States

seen from Germany

seen from Vietnam

seen from Germany
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Mexico

seen from Brazil

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@leeyll
günlerden bir gün, manolya çiçeğinin biri, hemen dibinde yetişmekte olan bir açelya çiçeğine aşık olur ve onunla bir aşk yaşamak ister. Fakat bu aşkı açelya çiçeği tarafından karşılık görmez. Manolya bunun sonucunda o kadar çok aşk acısı çeker ki zaman içerisinde kalbi ikiye ayrılır ve ayrılarak vücudundan kopar. Bunun sonucunda da iki ağaç meydana gelir. Bu ağaçlar uzun ve kuvvetli manolya ile beyaz kırılgan çiçekleri ile parıldayan yıldızlı manolyadır.
heveslenmek bir hataydı.
yara izin olsam taşımaz mıydın beni teninde?
Çünkü ben bunu yapmazdım. Mecbur brakılsam dahi ben kimseye bunu yapmazdım.
İnsan en çok da kendi çocukluğuna karşı mahcup hisseder.
şöyle küçük defterim vardı izlediklerimi yazıyordum içine, kaybettim
başımı önüme eğdiren iki çift sözün sahibinde iki kirpik arası kadar vicdan yoktu.
dünya çok sikik bir yer. sizin de pek farkınız yok
bazı cümleleri aşamıyorum.
Gelgelelim, beter bize kısmetmiş. Ölüm böyle altı okka koymaz adama. Susmak ve beklemek müthiş. Genciz; namlu gibi ve çatal yürek. Barışa, bayrama hasret; uykulara, derin, kaygısız, rahat, otuz iki dişimizle gülmeye. Doyasıya sevişmeye, yemeye... Kaç yol ağlamaklı olmuşum geceleri. Asıl bizim aramızda güzeldir hasret ve asıl biz biliriz kederi.
Eski zamanlarda ay ışığının hiç eksik olmadığı bir bahçede yalnızca beyaz zambaklar açarmış. Bahçenin sahibi genç kız, savaşta kaybettiği kişiyi her gece aynı yerde beklermiş. Günler geçtikçe gözyaşları toprağa karışmış. Bir gece diğer çiçeklerin arasında tek bir koyu renkli zambak açmış. İnsanlar bunun yasın ve sadakatin çiçeği olduğunu söylemiş. O günden sonra siyah zambak, içinde sönmeyen bir sevgiyi ve sessiz acıyı temsil etmiş.
hiç oluru yok, içim yanıyor içim.
Küstüm. Artık küçük bir çocuk gibi mi, büyük bir yetişkin gibi mi bilmiyorum ama küstüm. En çok da Tanrıya. Her şeyi bilenin, her şeyimi benden almasına küstüm.
Bu dünyayla olan gönül bağım koptu Leyla.