İnsan her canlı gibi yaşamak için belli bir ortama ihtiyaç duyar.Bu ortamda doğru besin , su , içinde yaşanılacak bir barınak olmalıdır. Yeterli fiziksel ortam sağlandığında insan hayatta kalır. Ama yaşamak için bunlar yeterli değildir. İnsan gerçekten yaşamak için güvene,sadakate ,umuda ama en çok da sevgiye ihtiyaç duyar.
İnsanın kalbinde farklı farklı sevgi boşlukları vardır. Nasıl bir puzzle yaparken her bir boşluk için tek bir parça varsa , her sevgi boşluğunu da doldurabilecek tek bir sevgi türü vardır ve insan ne kadar başka tür sevgilerle bambaşka boşlukları doldurmaya çalışsa da içten içe hisseder parçaların yerine oturmadığını.
İnsanın aileden aldığı sevgiyle doldurma ihtiyacı duyduğu bir boşluk vardır, kendine göstermesi gereken sevgiyle dolması gereken başka bir boşluk... Arkadaşlardan başka, sevgiliden başka tür bir sevgi görmeye ihtiyaç duyar. Ama genelde bu sevgi boşluklarını birbirinden ayıramaz. Annesinin sevgisiyle dolduramadığı boşluğu arkadaşının sevgisiyle doldurmaya çalışır mesela. Parçayı otutturmak için uğraşır durur. Kandırır kendini parçanın boşluğu kapattığına dair ama daha önce de dediğim gibi içten içe bilir o boşluğu o parçanın asla dolduramayacağını. Ya da kendini sevmeyen insan, kalbindeki o sevgi boşluğunu sevgilisinden gördüğü sevgiyle doldurmaya çalışır. Başkasının sevgi ve ilgisine bu yüzden her zaman ihtiyaç duyar.Ama olmaz , o boşluğu sadece kendisine gösterdiği sevgi ve şefkatle doldurabilir. Ya da tam tersi... Bir insan romantik bir ilişkiden duymak istediği sevgiyi sadece kendini severek kapayamaz. Kalbindeki o boşluğu yalnızca doğru partner kapayabilir.
İnsanın kalbindeki boşluklarla yaşaması zordur. Görür çünkü o boşlukların içindeki karanlığı ve derinliği. Boğar o karanlık insanı. O yüzden insan tüm hayatını kalbindeki bu boşlukları kapatmak uğruna harcar. Bizim hayat dediğimiz şey bitmek tükenmek bilmeyen sevgi arayışından daha fazlası değildir.
blakekathryn
discoholicmusic
ellievsbear
vaporwave
romaincrisis
theartofmadeline
dededos
