Ice cold

Bored lang ako.

[lutangpalagi]

Pinagkakaabalahan ko ngayong summer manood ng TV series. Ay di lang nga pala summer kahit nung may pasok eh. Hahaha. Ayon, ang pinanood ko yung How To Get Away With Murder. Sobrang ganda. Masyado ko naiistress sa mga plot twist eh. Nakakainis yung season finale. Pakasakit kasi gusto ko na agad mag-Season 2 kase bitin. Next naman etong Game of Thrones. Third year pa ko nandito na to sa laptop e kaya lang nung pinanood ko first episode nagulat ako. Anakshota. Hahahaha. Pero ngayong summer, napagdesisyonan ko na panoorin na at grabe!!! Naiinis ako na nagsayang akong oras na hindi mapanood to. Ngayon di ko na matigilan. Masyado na kong attach huhu. Pero bawal maattach sa characters e kase masasaktan ka lang. Yung iyak ko mga men nung namatay si Ned, grabe. Hindi ko mapigilan. Gusto kong pugutan din ng ulo si Joffrey. Kahit matagal ko na napanood yun, andito pa rin yung lungkot eh. Para kong anak ni Ned :(( Hahahaha. Yung saya ko nung namatay si Joffrey nung season 4 walang paglagyan. Paulit ulit ko pinanood. Di ko na matantya e. Badtrip na ko sa kanya asar. Hahahaha. Ayon, masyado ko natutuwa.

[lutangpalagi]

Kwento ng summer ko.

Yung unang dalawang picture yan yung tour sa Ilocos Norte at Ilocos Sur. May tour yung school nina Mama eh so sumama ko kasi gustong gusto ko talaga makapunta diyan sa Ilocos kahit puro teachers kasama at wala kong kausap, ayus lang makapunta lang ako. Hahaha. Daming napuntahan. Sulit. 3 days kami diyan. Masaya naman kahit bitin. Haha.

Yung pangalawa sa Baguio naman. Dapat kasi niyan talaga eh sa Bataan kami uuwi. Nung kumain kami sa Nlex bigla nag-aya Papa ko. Nandun din kasi iba naming kamag-anak namin sa Bataan kaya sumunod na din. Konti lang napuntahan namin pero ayos lang.

Yung pangatlo sa Bataan na talaga. Piging kasi sa kanila kaya umuwi kami para makanood. Sabado kami pumunta, Sunday umuwi din. Bitin lang talaga.

[lutangpalagi]

So, dinownload ko sa iTouch yung Tumblr at naglolog in ako dun kaso di ko talaga matandaan kung ano ang email at password ko dito. Lahat triny ko na. Tapos biglang bumukas na. Edi saya ko. Bigla ko napansin, hindi pala itong blog na to ang nabuksan ko. Yung dati kong blog. Natuwa din ako. Apat pala blogs ko dun. Haha. Isa yung mismong blog ko talaga. Dinelete ko na lahat ng posts ko dun. Sayang lang. Yung pangalawa, yung private blog ko. Natatawa ko sa mga pinaglalagay ko dun. Nakakatuwa mag-reminisce. Yung pangatlo yung ginawa kong blog para sa kaibigan ko para magsorry sa kanya. Ang sweet ko pala sa mga pinagsasabi ko dun. Hahaha. Yung pang-apat yung para sa 365 days challenge ko na di ko din naman natapos obviously. Ayun kakatuwa lang kasi ang daming memories dun. Nagbasa din ako mga messages. Dami ko kausap dati dun. Friendly pala ko. Hahaha.

[lutangpalagi]

Lapit na ang Graduation. Nakakalungot sobra. Tapos tong mga kaklase ko hilig magsi-countdown. As much as possible kasi pinipigilan kong isipin kung ilang araw na lang natitira. Gusto ko enjoyin na lang mga natitirang araw. At enjoy naman nung mga nakaraang araw. Stress medyo kasi nagsabayan mga projects at defense, exams. Talagang kailangan ngayong March, hindi pwedeng nung February? Wala kaming ginagawa non. Haha. Tapos ayun, masaya ko ngayon. Okay naman lahat ng bagay. Sana magtuloy tuloy hanggang Graduation. Super mamimiss ko mga ka-batch ko. Hahahaha :(((

[lutangpalagi]

Kainis lang talaga na kapag hindi ako malungkot, wala akong mablog. Hahaha. Eh medyo okay na ko ngayon kaya wala akong mai-blog. Kainis lang pag ganyan. Wala tuloy akong mabasa masyado na masasayang pangyayari sa buhay ko dahil pag madramang moments lang ng buhay ko naiisipang mag-blog pero magbabago na ko! Haha. Simula ngayon dahil sinabi ko na magbabalik loob na ko dito, magkikwento na ko ng mga masasayang pangyayari. Sana mapanindigan yun lang problema eh. Haha.

[lutangpalagi]

Kwentong retreat

Ayun, nag-retreat kami nung Monday at Tuesday. Di na ko pumasok nung umaga kasi bakit pa ba kasi may pasok wala naman ginawa yung nga pumasok. Pagdating sa school, may naiwan si Bry sa bahay nila. Tumakbo kami palabas ng school eh pinigilan kami ng guard. Sakto palabas na sasakyan ng magulang ng kaibigan namin, nakisabay kami palabas. Pinipituhan na kami ng guard pusanggala. Pabalik na kami, kinakabahan kami. Edi ayon, sinamahan kami ng guard papunta sa HS coordinator eh di namin makita kaya sa susunod na lang daw. Nakatakas. Tapos ayon, last batch kaming girls. Picturan to da max. Mga past 5 na kami nakaalis, alas siyete ata kami nakarating. Pagkarating, kain agad tapos conference hall na. Lecture lang tapos bigayan na ng room assignments. Animan bawat kwarto. Ayos naman mga roommates ko. Karamihan kabilang section pero yung isa close ko naman pero FC naman ako sa iba kaya keri lang. Haha. Daldalan lang kami hanggang sa antukin na sila. Dalawa na lang kami ni Itel gising. May balak kasi siyang lumabas puntahan iba sa kabilang kwarto kaya gising na gising. Mga past 3 na ko nakatulog. Paputol putol pa yun ah. Nagising ako mga past 4. Actually gising pa ko mga in between niyan kasi may mga bumibisita sa kwarto. Tinatamad kasi ko maggala gala. Haha.

Next day, lecture at kanta kanta. Nakakadisappoint kasi walang activities na nakakaiyak. Puro powerpoint presentation. Pero umiyak ako. HAHAHA. Dun sa confession kay father. Dapat kagabi kasi yun kaso kulang na sa time. Nagkwento kasi ako. Sabi kasi pwede daw magkwento ng mga bagay ba gusto mo ng i-let go. Nagpa-last ako kasi alam kong iiyak ako. Sabi ko baka after nun makita nila ko dun naiyak kasi pagkatapos mass eh kaya pupunta sila sa chapel. Pagkatapos ko magkumpisal, kailangan magdasal. Pagtalikod ko, nandun sila. Edi alis ako dun. Hahaha. Bumalik ako umpisa na. Dun ako sa likod naupo mag-isa. Naiiyak pa din ako tinititigan pa nila ko kaya umalis ulit ako para umiyak. Pagbalik ko, oks na ko. Kinanta ko lang lungkot ko. Hahaha. After ng mass, merienda na tapos uwian na. Nagpa-last batch ulit kami. Sarap tumambay lang. Ayun, masaya naman. Kulang lang sa activities talaga kasi yun ineexpect namin. Haha.

[lutangpalagi]

Happy Valentine's Day!

Wag na bitter, makakahanap ka naman ng taong mamahalin ka at mamahalin mo, maghintay ka lang. Baka next Valentine's day meron na or sa next ulit. Marami namang nagmamahal sayo lagi mong tatandaan yan. Nandiyan yung pamilya, mga kaibigan mo at syempre si God kaya wag mo masyadong dibdibin na wala kang ka-date ngayon kasi sila naman pwede mong i-date. I-enjoy mo na lang muna pagiging single mo at maging masaya ka na lang sa ibang taong masaya ngayon kasi makikita mo din siya. Right time, right place, right person. At sa mga may ka-in a relationship ngayon, stay strong at hindi lang dapat ngayong araw yung special kasi pwede naman kahit anong araw kung gugustuhin mong iparamdam sa taong mahal mo na mahal mo siya. Happy Valentine's ulit!

[lutangpalagi]

Nagbabalik loob nanaman ako kuno sa Tumblr. Sana magtuloy tuloy. Nag-install na ko ng app dito sa cellphone ko para sa Tumblr. Lee, ayusin mo na buhay mo, wag ka na tamarin pls. Pag malungkot lang kasi ako nandito ano ba yan diba, sana naman pag masaya din. Pag natapos ito, dun ko malalaman kung matutuloy tuloy ko ba talaga tong pagbablog. Hahaha. Pero guys, gusto ko lang i-share, NANALO DIN ANG GINEBRA! First win ngayong Commissioner's Cup after maging 0-2. Napakahassle kaya. Stress ka na sa iba, stress ka pa sa team mo pero iba talaga pag nanalo Ginebra. Nanalo lang, championship feels na agad. Mababaw lang naman kasi kaligayahan naming mga fans. Hahahaha. Ngiting ngiti ang lola mo ngayon. Oks na oks lang kahit mastress ako sa buhay ko basta manalo lang Ginebra. Mas keri ko pa yun kaysa matalo Ginebra. Kasawa din eh. Hahaha. Okay, daldal ko na ba. Byers

[lutangpalagi]

Sobrang laki ng pinagbago ko. Sa pagsasalita. Sa pakikitungo sa ibang tao. Alam ko naninibago mga tao sa paligid ko. Ang ingay ko kasi, sobrang mapang-asar, hyper at kung ano ano pa. Nasanay silang tahimik ako at mahiyain. Hahaha. Di ko naman sila masisisi. Ganun kasi talaga ko sa umpisa. Matagal ako mag-adjust. Third year lang talaga ko nakapag-ingay ng bongga. Odiba, ang tagal? Hahahaha. Pag di kasi ako komportable sa mga tao sa paligid ko, tahimik lang talaga ko. Eh sobrang komportable na ko sa mga ka-batch ko kaya ayun. Alam kong nakakainis na ko at nakakapanibago, pero saludo talaga ko sa mga taong natitiis pa din ako. Alam mo yun mahirap i-catch up yung nakasanayan mong ugali ng isang tao tapos bigla na lang magbabago diba? Kaya natutuwa ako. Natutuwa ako dahil natatanggap at natitiis pa din nila ko. Kahit yung iba hindi, okay lang naiintindihan ko, kahit ako kasi naiinis na sa bunganga ko. HAHAHAHA. Pero alam nyo mas gusto ko yung bagong ako. Yung ngayon. Mas malaya. Mas independent. Hindi na ko naaaway kasi naipagtatanggol ko na sarili ko kahit papaano. Pero syempre minsan, namimiss ko din yung dating ako. Pero nandito pa din siya, minsan lumalabas nga siya eh, nainis nga ko. Hahahaha.

[lutangpalagi]

SAKET

Di naman lingid sa kaalaman nyo kung gaano ko kamahal ang panonood ng basketball at pagsuporta sa team ko. Grabe guys. Di pa din ako nakaka-move on. MGA BADTRIP KASING MGA JUNIORS YAN. Nilahat pala. Tinalo nila kami sa basketball. Still unsure kung maglalaban pa sila for championship bukas pero feeling ko oo eh. Grabe talaga kanina. Ang intense! First time ako makanood ng dikitang laban na hindi sa TV. Akala namin wala ng pag-asa. Lamang na lima yung Juniors. Drive sa basket ng Seniors something basta tapos ayaw ko na i-detalye basta na-foul yung isa sa amin habang tumitira ng tres edi tatlong free throw. Tatlo na lang lamang eh. Kabado kaming lahat. Nashoot yung una. Sigawan. Sumisigaw lahat ng Juniors na mas madaming nasa court nun kasi nagpapractice yung iba sa amin na sana di niya mashoot. Di niya nashoot pangalawa. Pangatlo, shoot na. Bumalik na sa Juniors bola di sila nakascore. Sa amin na, 15 seconds na lang natitira. Ayon, di nashoot eh. Dalawang beses na try. Sayang kasi! Isa lang lamang. Hay. Okay na sana kung tinambakan kami kaso dikitan pusanggala. Nabadtrip ako sa mga mukha nilang nagsasaya. Bitter at pikon here. Basta basketball at team ko ang talo, pikon talaga ko. HAHAHAHA. Alis na kami agad dun. Nakakainis pa kasi halos lahat ng mga tao mapa-ibang year, sa mata ko, chinicheer yung Juniors. No mercy kasi tong mga ka-batch ko mapa-girls or boys sa basketball, siguro dun sila gumaganti. Kahit kamo tambak na, dedepensa pa din. Di na lang pabayaan. Masyado silang enjoy. HAHA. Di ako maka-move on!!! Ayaw kong nakakakita ng blue jersey, nababadtrip talaga ko. Pauwian nanaman nun eh. May next game pa. Juniors versus Seniors girls. Panalo kami. Parang di na nga nagseryoso lahat eh. Nagkikwentuhan na lang sila sa court. Masaya naman silang lahat dun kaya ayus lang. Hanggang ngayon, badtrip pa din ako. Iba talaga epekto pag basketball sa akin. Nakakadala. Plus red jersey kami at blue sila. Parang Ginebra-Purefoods lang at laging nanalo ang Purefoods. Nakakairita. Feeling ko pati Ginebra natalo eh. Nakakaasar!!! Masama ba kong tao kung napipikon ako? Masama ba kung nilalahat ko sa buong Juniors yung badtrip ko? Sorry na guys. Lilipas din to. Mga next year. Hirap pala mag-move on syempre joke lang. Pag nanalo kami bukas, bati na ulit kami ng Juniors. Ako na lang ata di nakakamove on at yung mga players. Akala mo player din ako eno. Basta, Go Seniors!!!

[lutangpalagi]

Opening na ng PBA! Chos. Happy birthday laydi!

Naks naman. Sixteen na din. Musta height natin ati? Mith you berry mats. Wawa hindi nakapuntang concert. Hahahaha. Kumusta naman buhay buhay? Haba ng hair pa din? Lol. Madami ko kwento kaso gusto ko personal. Choosy eno? Hahaha. Magcocollege na tayo at sana naman mas makita kita ng mas madalas. Kaso mukhang mag-Manila ka na eh, edi ikaw na. Pumunta kang graduation!!! Alam mo bang crush ka ni Agato. Secret lang natin wag mo sabihin HAHAHAHAHA. Alam mong di ako sweet na tao at puro kaepalan at kalokohan lang nakalagay dito. Wala eh? Hahahaha. Iwasan mo na pagiging madaldal at makulit, baka hindi ka makakuha ng good moral niyan. Wag ka munang humanap ng ka-sparks. Hassle diba? Tagal mo ng nafeel at feeling ko nafifeel mo pa rin hanggang ngayon. Sa ibang tao naman. Odiba puro feel. Hahaha. Maglalagay sana kong throwback pic natin here kaso naalala kong anonymous blogger pala dapat ako. Sad lyf. Hahaha. So ayon, pakasaya ka ngayong birthday mo. Ang ganda ganda mo NGAYON. Bukas hindi na so sulitin mo na. Kapag gusto mong kausap, bukas na bukas ang ask box ko o twitter o cellphone o facebook (big gurl na may fb na hahahaha), kaya pm ka lang. Neks nemen. Alam mo namang mahal kita (neks nemen part 2) kahit hindi tayo madalas mag-usap o magkita. Enjoy!!! *flying kickkk*

[lutangpalagi]

Natuloy din ang pagpunta namin sa school na pagpapasahan namin kanina na ang tagal tagal ng hindi natutuloy. Dami namin, mga 12. Tatlo lang kaming babae. Kulang pa nga yun eh. Haha. Tapos galing sa school, naglakad kami papuntang sakayan. Ayun nag-jeep kami. Eto talaga ang pinaka-ayokong jeep ride ever. Edi kasama ko mga kaklase ko. Tapos nag-stop tapos biglang nagsalita yung kaklase ko, “Uy, si ano oh” akala ko tinuturo niya lang yung subdivision tapos tae pumasok sa jeep yung dati kong crush. Tae talaga. Eh inaasar ako nung kaklase ko sa kanya syempre tinatanggi ko. Tapos react naman yung mga pusanggalang iba kong kaklase. Nakakahiya talaga. Yung isa sabi pa “Crush mo?” Mga dalawang beses. Kahit pabulong, malakas pa din eh. Wala kong pakialam kunyari pero wala naman talaga kasi dati na yun pero nakakahiya kasi eh. Dati pa naman.. mga tae talaga. Pagbaba namin dun sa mall na pupuntahan namin kasi nagpapicture dun yung nauna naming mga kaklase, pumasok kami at sinuntok suntok ko yung kaklase ko. Badtrip kasi kakahiya grabe. Hahaha.

Tapos move on na, punta kaming school na pagpapasahan namin. Mga malapit na mag-5 nun. Pinagmamadali kami nung guard kasi 15 minutes na lang 5:00 na. Pagkaapak pa lang namin dun sa entrance, nakakita agad kaming alumni. Grabe. Ang bilis nun. Hahaha. Tapos nakakatamad maglakad, ang laki. Ang layo. Tamad pa naman ako. HAHAHAHA. Pagkarating namin dun, SARADO. Ayaw ata talaga kaming pag-aralin dun. Tapos wala, balik kami sa Friday. Pumunta kaming Walter after. Haha. Hassle. Pero ang highlight ng day ko ay buong araw kami nanood ng The Walking Dead sa room. Hanggang ngayon yun pa din nasa isip ko HAHAHAHAHA. Masyado kong na-attach sa kanila. Hahahaha. Season 1 pa lang ako niyan ha.

[lutangpalagi]

Mahilig ako magtanong ng spoilers. Like kunyari, may pinapanood ako o binabasa, pero AYAW KONG SINASAGOT NILA. For the sake lang na maitanong ko lang. Mailabas ko lang yung tanong sa isip ko. DON'T ANSWER ME, TAKE NOTE OF THAT. Ayaw ko sa spoilers. Sobra. Weird ng ugali kong to. Hahaha. Tatanong ako tungkol sa HIMYM, "Ano nangyari kay Robin at Barney?" pag pabuka na bibig niya sasabihin ko bigla "Subukan mong sagutin, sasapakin kita!" Edi naguluhan yung kausap ko sabi niya "Tinatanong mo eh?" Sorry guys. Hahahaha. Meron bang parehas ko dito

[lutangpalagi]

Masarap din naman matanong kung okay lang ako minsan. Alam mo yun, yung kahit okay ka naman, gusto mo pa ding tanungin ka, para malaman kung may paki ba sila o wala. Hindi pa ko natatanong ng mga kaibigan ko niyan. Okay lang ako pero ah ewan. Hahahaha. Nakakatuwa lang yung hindi mo pa close yung parang may care sayo. Di ko sinasabing walang paki sa akin mga kaibigan ko. Alam ko hindi lang showy mga yun. Haha. As in saktong pag may bumabagabag sa akin tsaka nila alam. Mag-ookay sign sila sa akin o magtatanong kung ayus lang ba ko. Yung isa pa nga, malungkot kasi ako nun tapos sinabi niya "Parang may iba sayo. Ang tahimik mo. Okay ka lang?" sabi ko naman "Oo, gutom lang." tapos hanggang uwian yun sinasabi niya sa akin na may mali talaga sa akin. Wala, nakakatuwa lang. Tapos yung isa pa malungkot ulit ako nun tapos ngingiti ako sa kaniya kasi ang kulit sabi ko okay lang ako tapos paulit-ulit na "O, pilit na ngiti. Pinipilit lang ngumiti. Okay lang yan. Nandito lang kami." Hahahaha. Parang baliw. Hindi ako nagdadrama. Shinishare ko lang na masarap lang din sa feeling na malaman na may nakakapansin kapag hindi ka okay kahit alam mong mababaw lang na dahilan. Hahahaha

[lutangpalagi]

Naging teacher kaming mga 4th year ng kalahating araw. Saya saya. Hahaha. Sa Grade napunta kasama yung dalawa kong kaklaseng lalaki at isang babae sa ibang section. FC naman ako kaya nag-uusap kami nung babae. Ayun, may seatwork sila kaya di din naman kami nagturo. Buti na lang! Math eh. Hahaha. Yung sa GMRC naman, may quiz na binigay. Kalungkot lang na kaya na nilang magbasa mag-isa. Gusto ko sila basahan eh kaso wag na daw :( May nag-away pa. Babae tsaka lalaki. Yung cute na lalaking bata na nag-eenglish. Ubos English words ko sa bata. Hassle. Hahaha. After nun, dumating ibang fourth year sa classroom namin. Pinauwi na din naman yung ibang may service na bata, nagdaldalan na kami. Haha. Lakas talaga ng trip nila. Tindi. Umalis na din kami nung uwian namin, balik sa building namin. Napakainit ng singaw. Kinuha ko bag ko sa classroom, stay ng konti tsaka bumaba. Nadaanan namin sina Dacky at Kim sa mga grade 3, nagbabasa. Qt! Naki-epal ako. Napaka-hyper ng mga bata at clingy. Sayaw sayaw at kanta kami dun habang buhat namin sila sa likod. Matagal tagal din kaming nag-ganun kasi ayaw pa umuwi ng mga bata. Kaso kami na naman yung pinauwi. Todo yakap sila nung umalis kami. Hanggang papunta kong service, naka-yakap sila sa akin. Katuwa at nakakaubos ng energy. Sa teacher's day ulit. Haha.

[swiftthefox]

[lutangpalagi]

I need this

[lutangpalagi]

Life update

Kahit wala kayong pakialam, ishi-share ko lang. Hahaha. Ano bang ginawa ko o nangyari noong panahon na hindi ako nagba-blog. Hmm. Parang baliw eno. Ayun, Buwan ng Wika. Last week ng August naganap. Sumali akong sayaw. Wow diba? Ako? AKO MAGSASAYAW??? Akalain mo yun. Nagkasagutan pa kami ng kaibigan ko dahil sinasali niya ko dun mga last subject namin kami nagkasagutan, noong uwian, bati na ulit kami. Haha. Sobrang madalian kasi Sabado kami nag-practice tapos Monday agad sasayaw. Ayus naman noong nag-practice kami nung mismong presentation tapos nagkamali ako nung nandun na. Hahahaha. Nakalimutan ko magbilang. Ako pa naman una, by height kasi. Hahahaha.

Tapos ayun, ngayong first week ng September, masaya. Unang dahilan, may napapanood na kasi akong basketball so pag stress or sad, nood lang, nakalimutan ko na. Hahaha. Pangalawa, wag na. Pangatlo, wag na din at ang iba pang dahilan. Ayaw kong ma-jinx yung iba. Sana magtuloy tuloy. Patience. Patience.