Bütün bir hayatını sert duvarlar içerisinde sürdürürsün, en yakınım dediklerine bile yıkmazsın o duvarları. Bir gün biri gelir, önce bir pencere bulur duvarlardan birinde, sonra bir balkon keşfeder pencerenin yanında. En sonunda kapı çıkar karşısına, senin bile varlığından bihaber olduğun bir kapı. Anahtarı kendisiymişcesine açar kapıyı, girer içeri ve sen onca duvarın aslında onun için sakladığın bir ev olduğunu tam o an anlarsın. Ne eve verdiği zarardan rahatsız olursun ne de kapıyı çekip gidişinden. Çünkü ikiniz de bilirsiniz ki; artık ne o senden gidebilir, ne de sen ondan başkasına ev olursun.
Sevmek...








