I like the dimples in the corners of your cheeks that you wear
And now You Know
Not today Justin

@theartofmadeline
The Stonewall Inn
YOU ARE THE REASON

pixel skylines
Claire Keane
Lint Roller? I Barely Know Her

izzy's playlists!
Show & Tell

Andulka
sheepfilms

bliss lane
Interview Vampire Daily

blake kathryn

ellievsbear
he wasn't even looking at me and he found me

shark vs the universe
EXPECTATIONS

roma★
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
seen from Canada
seen from Singapore
seen from Argentina
seen from Colombia
seen from Philippines
seen from South Africa

seen from United States
seen from Saudi Arabia
seen from South Africa
seen from Uruguay
seen from Finland
seen from Argentina

seen from United States

seen from Philippines
seen from Argentina
seen from Spain
seen from Puerto Rico

seen from United States

seen from Canada
seen from Ecuador
@margocyclopes-blog
I like the dimples in the corners of your cheeks that you wear
And now You Know
Mag-isa
dahil wala nang kasing-saklap pa sa pakiramdam na mag-isa kahit pa gaano kadaming tao ang nakapalibot sayo
Di ko akalaing ang pamilya ko pa ang magtuturo sakin magpakaplastic.
Charoterang babe
Ang forever wala yan sa taong humahawak ng kamay mo, taong hinahug ka lagi, sa taong pinakilig ka, sa taong pinangiti ka, o anumang ginawa niya sayo, kundi nasa sarili mo.
Charoterang babe
Ang laro ginawa para sa katulad mo, uto-uto. Tingnan mo ngayon sinong kawawa, dahil ikaw player ka lang, sa totoo kasi ako talaga ang gumawa ng laro bali ako yung GAME MAKER.
Charoterang babe
Lokohin mo ko, okay lang sakin, i-iiyak ko lang naman niyan, pero kung ako na ang manloloko sayo siguradong di ka makakamove-on.
Charoterang babe
Bakit ang galing nilang gumawa ng pangako na laging napapako?
Charoterang babe
Online nga siya, pero gurl pustahan pa tayo, itry mong ichat diba di yan magrereply.
Charoterang babe
Kung sineen ka niya wag mo na siyang ichat uli, di mo bah pansin busy siya, busy siya sa pakikipagchat sa iba.
Charoterang babe
kung pwede lang sana
charoterang babe
i-enjoy ang panahon na nagaaral ka pa, sa kinabukasan kapag nakapagtapos ka na, gipit ka na sa oras para pumunta sa bar di ka na masyadong makakapag shopping, di ka na rin makakahiking or whatever. Dahil busy ka na ehhh, atleast ngayon busy ka nga pero nakakapasyal ka naman
charoterang babe
Ang Nanay ko
Siya yung tipong alam niya na lahat ng ayaw ko kahit di ko pa sinsabl. Alam niya yung dinaramdam ko kahit hindi pa ako nagagalit o umiiyak. Nakakabilib nga minsan eh, kasi alam na niya anong gusto kong sabihin kahit di pa bumubukas ang bunganga ko. Na kahit na pilit kong pagsisinungaling at palusot ay di ko siya mapaniwala. Minsan nga kapag nakangiti nalang ako, yung tila ba namanhid kana sa sakit na nadarama mo, akala mo di halata sa kanya pero ramdam niya rin pala.
Sana nandito pa siya, siya lang kasi ang may alam kung pano ako nahihirapan ngayon.
#missingmama #mamaslove #mamascare
Room before Home........
KristinaMaldita
You mean so much to me. Bat ganun?
Charoterang babe
Kalaban ko sa pag momove on?
Yung damdamin ko para sa kanya.
Yung pag-asa na baka maayos pa namin to.
Yung mga nabuong magagandang ala-ala.
At yung sarili ko na ayaw siyang kalimutan.
Totoo nga bat ganun??!??
Akala ko lang pala
Akala ko kaya kong lakbayin ang mundo na nagiisa, yung tipong di ko na kailangan pang maghanap ng kasama. Kaya ko naman lakbayin ang maliblib at madilim na sulok nitong damdamin, kahit walang liwanag na nakikita saking daan. Ipinakita ko sa lahat ang aking katapangan sa gitna ng pagkalugmok at pagkadurog kinaya kong tumayo. Dahil alam ko ni isa sa mundong aking ginagalawan wala akong mapagkakatiwalaan, at ni isa wala pa kong natagpuan na tao na mapagkakatiwalaan, dahil silang lahat ay isang traydor. Isang araw nadapa ako sa daang nilalakbay ko at sa sobrang sakit ng aking sugat ay napaiyak ako ramdam ko ang hapdi, kirot, niisa walang tumulong sakin, eh magisa lang ako eh! Kaya umiyak nalang ako hanggang nasilayan ko ang isang liwanag di ko alam kung saan nanggagaling. Pero may isang taong humapo sa aking likuran at akoy kanyang niyakap at ang bigat na aking nadarama tila ba naging isang papel na lumilipad sa hangin, ginamot ang sugat kong kong kay lalim na di akalaing maari pang magamot at inalalayan niya ako sa aking paglalakad hanggang sugat naghilum. Doon ko lang naranasan na kay saya din palang magkaroon ng isang tao na makikinig sa bawat pantig na iyong binibigkas, isang taong papahirin ang iyong luha sa gitna ng ulan, isang kaibigan na di ka bibitawan sa kabila ng unos at isang taong iingatan at mamahalin ka. Noon akala ko mas mabuti lang ang magisa, ang manitili nalang sa sulok ng kadiliman at makipagluhaan sa mga kulisap na unti unti nang nawawalan ng kislap, akala ko na mas mabuti pa ang lakbayin ko ang mundo na nag iisa, akala ko okay lang madurog at malugmok na walang tumutulong sayo patayo. Ang lahat-lahat ay isang malaking pagkakamali at akala. Dahil ang totoo mas mabuti pang maykasangga kaysa nagiisa. #parasanagiisa #nomanisanisland
Alam mo ang hirap din palang magtiwala noh.