Lieve allemaal,
Een paar weken geleden liep ik op de Schapenweg in de regen met Boef. Met mijn laarzen door de modder was het koud en nat! Maar wat een cadeau op de terugweg! Heel langzaam ging het zonnetje weer schijnen en er verscheen een regenboog. Langzaam werd deze groter en groter en ronder. Uiteindelijk verscheen hij precies helemaal voor me en was het een poort waar ik doorheen mocht lopen. Het was een enorme fantastische ervaring, de poort naar onze wei en huis! Wauw!
Deze wandelingetjes maak ik dagelijks en soms zelfs wel 2x per dag, ze geven mij steun en vertrouwen in wat mag komen. Ik geloof niet meer in toeval; alles wat op mijn pad komt daar mag ik iets mee doen en daar kan ik iets van leren over mijzelf. Het is voor mij een enorme bevrijding om zo te durven en te leren leven, dat voelt helend. Ik voel mij van binnen een bijzonder gelukkig en dankbaar mens.
Dick en ik kregen afgelopen vrijdag onverwacht nieuws te horen. Op de mri was te zien dat er op de rand van de geopereerde tumor een tumor te zien is van 8 mm. Zoals het eerdere advies luidde; om alsnog de randen na te bestralen, nu samen met de kleine tumor die te zien is.
Ik heb me afgelopen weekend van alles gevoeld. Van boosheid, verdriet, onmacht en verwarring. Een knoop in mijn buik had ik ervan. Het kostte me tijd om dit weer te verwerken, maar ik voel uiteindelijk vooral kracht in mijzelf omdat “Het is zoals het is”. Niets meer en niets minder. Dit is waar ik nu mee aan de slag ga.
Ik heb de beslissing gemaakt om weer een Gamma-Knife behandeling te doen (een chirurgische bestraling). Ik ben nog steeds blij dat ik dit afgelopen oktober niet heb gedaan, omdat ik daar toen mentaal en psychisch totaal nog niet klaar voor was. Ik ben zo trots op mezelf dat ik voel dat ik na de operatie weer een “gezond” lichaam heb opgebouwd en ik voel dat ik nog steeds in mijn heling zit. Ik ben nu ook in contact met een natuurarts die mij straks kan ondersteunen na de bestraling. En bovenal ik heb steun van Dick en mijn lieve kinderen staan voor mij klaar.
Ik blijf vragen om gedachtenkracht en liefde van een ieder die mij wil en kan steunen. Een kaarsje, een gebed, een digitale knuffel…….. Het is voor mij voelbaar en ik geloof erin! Morgen (= woensdag) om 8.00 mag ik mij melden samen met Dick in het ziekenhuis van Tilburg.
Met liefde, Gera
denk aan je, lieve zus!