Instagram: @maloart
I'd rather be in outer space 🛸

PR's Tumblrdome
Mike Driver
🩵 avery cochrane 🩵
hello vonnie

Kiana Khansmith
No title available
Game of Thrones Daily
No title available

No title available

oozey mess
Cosimo Galluzzi
$LAYYYTER

★

titsay
Fai_Ryy

❣ Chile in a Photography ❣
The Stonewall Inn
No title available
YOU ARE THE REASON
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Spain
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia
seen from Canada

seen from United States
@marinavlast
Instagram: @maloart
ό,τι καλύτερο
“Τον αριθμό του τηλεφώνου της δεν τον θυμάμαι πια. Το μόνο που ξέρω ακόμα είναι ότι φορούσε μαύρο καπέλο μ’ ένα καφετί φτερό. Κι ότι ήθελα να ζήσω μαζί της, επίσης ότι κάποτε ήθελα να πεθάνω γι’ αυτήν. Αμυδρά θυμάμαι το χρώμα των ματιών της, το γελάκι της, αμυδρά το άρωμα της επιδερμίδας της. Θυμάμαι τον πόνο που μου προκάλεσε· αλλά μόνο έτσι, όπως πονάμε για το θάνατο ενός προ πολλού νεκρού. Θυμάμαι και τη χαρά που μου χάριζε· αλλά μόνο έτσι, όπως θυμόμαστε ένα πλούσιο γεύμα, ένα τσιμπούσι, ένα φαγοπότι, που τις λεπτομέρειές τους τις έχουμε ξεχάσει από καιρό. Όλα αυτά τα θυμάμαι, αμυδρά. Αλλά τον αριθμό του τηλεφώνου της, που πριν λίγα χρόνια τον είχα αυτομάτως έτοιμο, σαν να ‘ταν συμπλεκτικός σύνδεσμος, αυτόν δεν τον θυμάμαι πια. Έτσι πεθαίνουμε, ο ένας για τον άλλο. Πρώτα πεθαίνει ο αριθμός τηλεφώνου. Μετά η ανάμνηση μιας ευωδιάς. Μετά το σώμα στο οποίο ανήκουν ο αριθμός τηλεφώνου και η ευωδιά. Μετά όλα.”
— Sándor Márai, Ο αριθμός τηλεφώνου
reblog if your url represents who you really are
I am really Putin’s girlfriend
then we have a problem
I can explain
me making coffee: this going to fix everything.
a lot of shit just not worth my time no more
when will the clown sightings happen again that was fun
look in the mirror and they can start today
-Να σου δώσω έρωτα; -Δώσε μου! -Είναι βρώμικος… -Δώσ’ τον μου βρωμισμένο! -Να μαντέψω θέλω… -Μάντεψε. -Θέλω να ρωτήσω ακόμη… -Ρώτησε! -Ας υποθέσουμε ότι χτυπώ… -Θα σου ανοίξω! -Ας υποθέσουμε ότι σε καλώ… -Θα έρθω! -Κι αν σε περιμένει συμφορά; -Στη συμφορά! -Κι αν σε ξεγελάσω; -Θα σε συγχωρήσω! -«Τραγούδα!» θα σε προστάξω… -Θα τραγουδήσω! -Κλείσε την πόρτα σου στον φίλο… -Θα την κλείσω! -Θα σου πω: σκότωσε! -Θα σκοτώσω! -Θα σου πω: πέθανε! -Θα πεθάνω! -Κι αν πνιγώ; -Θα σε σώσω! -Κι αν πονάς; -Θα υπομένω! -Κι αν άξαφνα – τοίχος; -Θα το μεταφέρω! -Κι αν – κόμπος; -Θα τον κόψω! -Κι αν εκατό κόμποι; -Και τους εκατό! -Να σου δώσω έρωτα; -Έρωτα! -Δεν πρόκειται! -Γιατί; -Γιατί δεν αγαπώ Τους σκλάβους.
[ 1969 Ρόμπερτ Ροζντέστβενσκι, Να σου δώσω έρωτα; Μετάφραση από τα ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης © ]
Αρχικά, να αναφέρω, ότι αυτό τον «διάλογο» τον απεχθάνομαι. Πρόκειται για διάλογο ενός ερωτευμένου και ενός ανθρώπου που δεν νιώθει απολύτως τιποτα. Αρχικά απεχθάνομαι την απαξίωση του ερωτα στην τελευταία φράση «γιατί δεν αγαπω τους σκλάβους», από ποτε ο ερωτας είναι σκλαβιά;! Από ποτε ένας ερωτευμένος θεωρείτε σκλάβος;! Από ποτε το συναίσθημα του ερωτα είναι ντροπή;! Γιατί η σκλαβιά είναι ντροπή. Ποιος είναι αυτός ο δυστυχής που απαξιώνει το συναίσθημα του ερωτα ; Όταν αυτό το συναίσθημα, το έχουν εξυμνήσει μεγάλοι συγγραφείς, μεγάλοι ποιητές…μεγάλα μυαλά. Ποιος είναι αυτός ο δυστυχής που νιώθει ανώτερος πληγώνοντας τον ερωτευμένο ;! Θελω να πω λοιπον σε αυτόν τον δυστυχή, ότι ο ερωτευμένος-“σκλαβος” είναι ζωντανός. Γιατί ποναει, γιατί πληγώνεται, γιατί ΔΙΝΕΙ. Κακόμοιρε, δυστυχή, κενέ άνθρωπε, λυπάμαι, για την δυστυχία σου. Αυτή είναι η δίκη σου σκλαβιά.
*ηθελα καιρό να το γραψω σε αυτό το κείμενο διότι πάντα με στεναχωρούσε και επιτέλους έτυχε να το βρω.*
My mind is like an internet browser. 17 tabs are open, 4 of them are frozen and I don’t know where the music is coming from.
me when feeling suspiciously relaxed: what responsibility have i forgotten
Alexander Popov
fuck u and all that shit you came with
im a nice person but im about to start throwing rocks at people