Eye opener

my vision of the world #MaritvanLaarhoven

[maritsvisionoftheworld-blog]

The end of an inspiring five months

Well at least, I hope so. Had my final presentation today, and hopefully my last paper will be approved. :-)

Well, I had a blast the last few months. Getting to know a different kind of major, a different city, different people. But this summer I will continue blogging. Not just about trendwatching stuff, but about things I read, eat, see or do. But first a party tomorrow with a few of my new minor friends! :-)

(I'm the one in stripes!)

[maritsvisionoftheworld-blog]

The thing about Carl Rohde

Tijdens mijn minor Trendwatching in Tilburg heb ik de eer gehad onderwezen te worden door trendwatcher Carl Rohde. Wat heb ik van hem geleerd?

Vooral dat signalen en inspiratie in een klein hoekje zitten. En dat je er luchtig over moet zijn. Niets is dom of raar en vrijwel alles is interessant. Eerder postte ik vier blogs over de trends die Carl Rohde mij en mijn klasgenoten voorlegde. Een ontzettend interessante periode, geleid door een man die je inspireert en je aan het lachen maakt.

[maritsvisionoftheworld-blog]

The Power of the Social Web

Het is 2024. Ik ben 31 jaar oud. Mensen die zich 10 jaar geleden druk maakte over de problemen die sociale media met zich mee brachten zitten er nu zelf net zo diep in. Er is werkelijk niet een handeling meer die ik zonder internet kan doen.

Communities op internet zijn net zo levend als die in onze fysieke wereld. Ikzelf zit ook bij een aantal van die communities. Maar niet meer dan tien, want anders verlies ik het overzicht. Ik zit bij communities die ervaringen delen over reizen, recepten delen en kleding ruilen. Dit is allemaal vrij onschuldig. Naast deze simpele en onschuldige communities ben ik actief bezig als activist binnen verschillende communities. Deze communities stellen maatschappelijke vraagstukken aan de kaak en oefenen druk uit op bedrijven waarvan wij vinden dat ze niet volgens de normen en waarden opereren die leiden tot een betere wereld. Bedrijven en organisaties zien ons als een grote bedreiging voor hun imago en proberen ons daarom zoveel mogelijk tegemoet te komen. Het voelt goed om daar een deel van uit te maken.

  Alles kan tegenwoordig online. Wat je nu nog veel ziet is critici die bijvoorbeeld de sociale verloedering aankaarten als resultaat van het intensieve gebruik van smartphones/ tablets et cetera. Over een aantal jaren is dit niet meer aan de orde. Ik denk dat iedereen meegroeit in de ontwikkelingen die deze trend met zich meebrengt. Maar vooral ook dat het een krachtig middel is om bepaalde doelen te bereiken.

[maritsvisionoftheworld-blog]

Future Urbanities

Het is 2024. Ik ben 31 jaar oud. Ik woon in de stad en zelfs mijn ouders, die altijd een hekel aan de stad hadden, wonen 3 straten van mij vandaan.

Mijn ouders worden ook een jaartje ouder. Ze zijn bijna toe aan hun pensioen en voelen zich het meest comfortabel in een omgeving waarin alles wat ze nodig hebben binnen handbereik is. Daarnaast besloten ze ook dat ze klaar waren met hun negatieve houding tegenover de huidige ontwikkelingen. Nu genieten ze van de creativiteit om zich heen. Ze hebben een vrij klein appartement. Maar veel ruimte hebben ze niet nodig, omdat hun hele interieur is aangepast met in- en uitklapmeubilair. Hun hele appartement staat vol met ruimtelijke oplossingen. Volgens mijn moeder leven ze in een paleis.

  Dit is wat ik over Future Urbanities denk. Steeds meer mensen zullen in de stad wonen in plaats van dorpen. Alles is in deze steden binnen handbereik. Ruimte is echter wel een punt van kritiek. Hoe vinden zoveel meer mensen hun plaats in een stad waarin daar misschien geen rekening mee gehouden is? Met een flinke dosis creativiteit. 

[maritsvisionoftheworld-blog]

Future Urbanities.

Bron beeld: Science of the Time

[maritsvisionoftheworld-blog]

Quality of Life

[maritsvisionoftheworld-blog]

Quality of Life

Het is 2024. Ik ben 31 jaar jong. Waarom jong in plaats van oud?

In de afgelopen tien jaar heb ik goed voor mezelf leren zorgen. Qua bewegen, eten en het monitoren van mijn gezondheidstoestand. Ik ben fit. En als ik niet fit ben krijg ik op mijn donder van mijn telefoon. Dit kleine wonder houdt namelijk alles over me bij. Hoeveel calorieën ik binnenkrijg, hoeveel ik er verbrand, wat mijn bloeddruk is en noem maar op. En gaat het dan even echt mis met me? Dan wordt ik via een alarmsysteem gebeld door mijn arts die eerst telefonisch controleert hoe het met me gaat en of ik langs moet komen voor controle.

  Dit is voor mij het beeld wat ik voor me zie bij de trend Quality of Life. Via de coolhunt-methode kwam ik verschillende signalen tegen die te maken hadden met het digitaal en vooral zelfstandig monitoren van de gezondheid. Technologie biedt ontelbare mogelijkheden om je eigen gezondheid te controleren en te monitoren. En doordat je dit voor je zelf in kaart kunt brengen denk ik dat dit ook aanmoedigt om aan een positief resultaat te werken.

[maritsvisionoftheworld-blog]

Bron: Science of the Time

[maritsvisionoftheworld-blog]

Flat World Creativity

Het is 2024. Ik ben 31 jaar oud. Wat doe ik dan, tegen de tijd dat de wereld nog platter is dan nu?

Waar ik van mijn 15e tot 20e misschien 5 citytrips binnen Europa heb gedaan, staat de teller op dit punt op 30 steden en meer dan het dubbele op de bucketlist. Al voordat ik de steden bezoek weet ik waar ik moet zijn. En nee, daar gebruik ik 10 jaar later geen ANWB boekjes meer voor. Verschillende apps geven mij de mogelijkheid om locaties te zoeken die passen bij mijn wensen en interesses. Dus als ik eenmaal in de stad arriveer, heb ik elke dag de keuze tussen een tal van activiteiten waarvan ik weet waar ze zijn, hoeveel ze kosten en of het gewaardeerd wordt of niet.

  Dit schetst een beeld van hoe ik de trend Flat World Creativity interpreteer. De mogelijkheden, vooral op het gebied van de digitalisering, zijn eindeloos. Hierdoor vervagen de fysieke grenzen en sta je in contact met de hele wereld.

[maritsvisionoftheworld-blog]

Superfood = Supergood

Beste innocent drinks. 

Zoals jullie waarschijnlijk wel gehoord hebben is er weer iets hots in de foodies wereld: Superfood.

Mensen gebruiken het te pas en te onpas omdat ze denken dat dit gezond is. Dat is natuurlijk ook zo, maar niet als vervanger van het dagelijkse eten. Als aanvulling hierop zijn deze besjes, poeders en nootjes perfect. 

Bijenpollen: maakt je immuun tegen allergieën zoals hooikoorts (bij mij werkt het!)

Gojibessen: Gedroogd, bomvol vitamine C en je kan er lekker van slapen.

Superfoods zijn ook een terugkerend ingrediënt in vooral groene smoothies. Tarwegras, Gojibessen, Spirulina en verschillende andere natuurlijke producten werken in op ons lichaam en zorgen voor meer energie, een betere weerstand, goede stofwisseling en ga zo maar door. Hoe tof zou het zijn als deze producten kant en klaar verwerkt zijn in supper lekkere smoothies? Ik denk heel tof.

Bron: www.superfood.nl 

[maritsvisionoftheworld-blog]

Best way to wake up in the morning #3

[maritsvisionoftheworld-blog]

Green innocence?

Groene smoothies. Goed spul is dat zeg. Ik volgde laatst een workshop bij de lokale drogisterij. Een voedingsdeskundige en een mand vol fruit, groenten en superfoods maakte verschillende recepten, legde de voordelen uit en liet ons zelf aan de slag gaan. Ik ben nu zelf op de smoothie tour en ik moet zeggen dat ik het zeker merk. Minder trek tussendoor en meer energie zijn de grootste voordelen. Maar een beetje fruit in die smoothies kan ik niet missen. Dan is het ronduit goor. 

Wat zag ik nu laatst? bij de AH to go verkopen ze nu zelf groene smoothies! Het enige nadeel hieraan is dat fruit ontbreekt. Dit lijkt me een interessante uitdaging voor innocent drinks om aan te gaan. Smoothies maken die nog gezonder, vezelrijker, vitaminerijker en rijk aan mineralen zijn. En ook nog lekker natuurlijk! Ik zou ze zo kopen.

[maritsvisionoftheworld-blog]

Whatever you say can and will be used against you

Ja Van Woerkom. Daar zit je dan. Heb je vier jaar geleden iets verkeerds gezegd over Marokkanen, wordt je daar nu toch bijna op afgerekend. Guido van Woerkom wordt vandaag gekozen als Nationale Ombudsman. Afgelopen week is er echter nogal wat commotie ontstaan, want de slimmerik heeft vier jaar (dat is lang geleden) de opmerking gemaakt dat hij zijn vrouw liever niet alleen in een taxi zet waarvan de bestuurder Marokkaans is. Hij bood hier toen zijn excuses voor aan en die zijn geaccepteerd. Toch wordt deze oude koe weer uit de sloot gehaald door verschillende externe partijen. Daar zit je dan.

Wat is de link tussen deze situatie en mijn major? Ik studeer communicatie management. Waar ik vooral gek op ben is PR, persvoorlichting, crisiscommunicatie en alles wat hiermee te maken heeft. Vind ik spannend. Voor mensen die veel in de media verschijnen is het belangrijk dat zij hun woorden zorgvuldig kiezen. Doen ze dit niet, dan is er nogal snel iets anders van de kernboodschap te maken. Een stukje persvoorlichting aan de beste man had er vier jaar geleden misschien voor kunnen zorgen dat hij de woorden in zijn hoofd had, maar ze niet uitsprak. Ook al is alles toen rechtgezet, zand erover en niet meer druk over maken, je ziet dat dit soort opmerkingen je kunnen blijven achtervolgen. Er zijn altijd partijen met tegenstrijdige belangen. Die schromen zich niet om alles uit de kast te halen, of uit de sloot.

  Gelukkig heeft dit voorval verder weinig invloed gehad op de benoeming van Van Woerkum. Het vertrouwen is wel iets waar Van Woerkum hard voor moet gaan werken. Dat is dan weer een stukje reputatie-management.  

[maritsvisionoftheworld-blog]

Ich bin ein Berliner :)

[maritsvisionoftheworld-blog]

Beren negeren: Frontrunners of Tilburg

Vrijdag 21 februari bezoek ik samen met een paar klasgenootjes het Trendevent ‘Meet the frontrunners of Tilburg’. Dicht bij het station en op een vrije dag, dus ideaal om ons wat meer te verdiepen in wat er in onze nieuwe omgeving, Tilburg, speelt.

  Verschillende soorten sprekers, van geleerden tot afstuderenden en lokale start-ups tot ontwerpers die internationaal werken vertellen hun verhaal. Stuk voor stuk spreken deze mij aan, steeds op een andere manier. Vooral de start-ups zijn interessant, omdat ze naar mijn idee zo dichtbij ons staan. Ze hebben maar een half idee van wat ze doen, maar toch zijn ze succesvol. Het neemt een soort angst voor het onbekende weg. Inspireert je om ook eens in het diepe te springen. En valt het tegen? Dan leer je daar alleen maar van.

  Start-up Dirk is een van de nonchalante heren van de groep. Hij vertelt trots dat hij zonder veel geld in te zetten een soort bubbel kon creëren die bedrijven aantrok en ervoor zorgde dat deze externen zich verantwoordelijk voelde voor zijn project. Zo wilde iedereen dat het een succes zou zijn en werkte elke sponsor daar hard aan mee.

  De tips die de start-ups samen formuleren zijn de volgende: Negeer de beren, heb lef en zorg dat veel mensen je product kennen. Deze ambassadeurs werken dan samen aan het succes van jou merk/product of dienst.

  Tijdens de volgende sprekers, die voornamelijk stuk voor stuk interessant zijn, blijft toch het gesprek van de start-ups door mijn hoofd dwalen. So thanks start-ups! Voor dat fijne stukje inspiratie :-).

[maritsvisionoftheworld-blog]

Feeltrip Rotterdam #1

Toch hou ik van je, Rotterdam. Met dit deuntje in mijn gedachte zingend slenter ik met een klein gezelschap door de straten die ik niet al te vaak bewandel. Ondanks dat steden zoals deze en Amsterdam, hier genoemd 020, mij interesseren heb ik zelden een reden om ze te bezoeken. Maar dankzij de minor Trendwatching is het weer zo ver.

Ondanks dat ik zelf niet sterk ben met beelden ben ik er gek op. De expositie in het fotomuseum is er een waarvoor nieuwsgierigheid en geduld nodig is. Een reeks foto’s projecteren stuk voor stuk op een grote muur. Als je lang naar deze reeks kijkt, vertelt het een verhaal. Het duurt echter even voor de hele reeks voorbij is gekomen en het verhaal duidelijk is. Wanneer het verhaal afgelopen is zit ik dan ook alleen. De rest was al naar beneden gestormd voor een meer historische sfeer van fotografie en Nederland. De bovenste verdieping toont meer het technische aspect van fotografie. Helaas faalt de techniek momenteel en is vrijwel alles buiten gebruik. Dus op een selfie maken met een hele oude camera na is er weinig te beleven.

Het fotomuseum bevalt me wel, bedenk ik me op de weg naar buiten. Misschien toch weer een extra reden om Rotterdam wat vaker te bezoeken. 

En omdat selfies hip zijn en met fotografie te maken hebben: hier een silhouetselfie!

[maritsvisionoftheworld-blog]

Feeltrip Rotterdam #2

De naam Witte de Withstraat komt me bekend voor. Maar dat is dan ook alles. Café de Witte Aap is het enige wat ik hier ken. Niet omdat ik er zelf geweest ben, maar omdat mijn Rotterdamse Facebookvrienden hier graag af en toe een drankje doen.

We lopen voorbij een etalage, gevuld met een paar vol gekliederde borden en een paar druk knutselende kinderen. De deur staat open. Zouden we zomaar naar binnen mogen lopen? YOLO. We doen het gewoon. En wat blijkt? We lopen binnen bij een interactie expositie waarbij internet een kunstmedium is. JODI is de naam van het kunstenaarsduo Joan Heemskerk en Dirk Paesmans. Zij zijn pioniers op het gebied van internetkunst, die in de jaren negentig de creatieve potentie van het internet al inzagen.

De tentoonstelling geeft naast de mogelijkheid voor een creatieve brainstorm ook de ruimte om twee door JODI ontworpen apps uit te proberen. Een soort spelletjes, waar niemand van ons het nut van inziet. En dat blijkt de bedoeling te zijn. Wij zien internet als de oplossing voor alles. Wil je iets weten? Google het. Wil je iets hebben? Google het. Nuttig dat internet. Maar niet altijd. Veel mensen van mijn generatie verdrinken in de afleiding die internet en smartphones bieden, en ik ben een van hen. Het simpele karakter van de spellen die we in deze expositie spelen doen me beseffen wat een waste of time dit eigenlijk is. De rest van de tijd in de Witte de Withstraat laat ik mijn telefoon lekker voor wat het is. Maar daarna wil ik toch echt weten hoe laat de tram naar het station vertrekt.