Bir gün yuxudan oyanırsan, həyat axıb gedir, sən isə dayanmısan, sənə aid heçnə axışda deyil. Amma o an bir qərar verirsən və deyirsən: İSTƏMİRƏM. İstəklərimin gerçəkləşməsini istəmirəm, lənət olsun o xoşbəxtliyə ki gəlməsi üçün bu qədər əziyyət çəkirəm, onu da istəmirəm, qırıq-qırıq olan, əlimdə sadəcə qırıntıları qalan ümidləri istəmirəm. İSTƏMİRƏM. Boş verirsən o ana qədərki hər şeyi. Verdiyin savaşları, tökdüyün göz yaşlarını, dəyər verdiyin şeyləri. Sanki əllərini kəsib suyun içinə uzanmısan, qan suyun içinə bulaşdıqca itkidən huşunu itirməyə başlayırsan, amma suyun istisi də zövq verməyə başlayır. Bəzən o qədər tutunursan ki xəyallara, bir də görürsən nə? Arzuların əllərindəki o kəsiklərə dönüşüb və sən əzabdan o qədər zövq almağa başlamısan ki, səndən əskildiyini və artıq nələrin bitdiyini görməmisən və heç hiss etməmisən.
Amma oyanırsan. Bir gün oyanırsan. Həyatın ironiyası da burdadır, oyanandan sonra gəlir hər şey. Tanrının sənə nə qədər yaxın olduğunu hiss etdikcə ürəyinin ritmi sakitləşir. Sanki qulağına pıçıldayır: sən gecələr nəfəsin kəsilənədək ağlayanda mən görürdüm, özünü öldürmək istəyəndə son qərarına mən əngəl olurdum, səni bu ana hazırlayırdım, daha yaxşı olasan deyə səni müşayət edirdim.
Və sonra nə olur? O çox istədiyin şeylər olanda xəyal etdiyin kimi sevincdən huşun getmir, gülümsəmirsən, olacağından çoxdan xəbəri və əminliyi olan insanın sakitliyi olur üstündə. Kəsiklərinin yarası səni hissizləşdirib böyüdür, böyüməkdi bu? Bilmirəm, amma Murakaminin dediyi kimi; fırtınadan sonrakı sən əvvəlki sən olmursan.
1 il, 2 il, 3 il, 5 il öncəki məndən çox uzaqda olduğum dəqiqdir, ordakı mənin təcrübəsizliyinə və saflığına əsəbləşmirəm artıq, anlayıram onu, onun gücü ancaq buna yetirdi, başqa cür bacara bilmirdi. Məni bu günə daşıdığı və dayandığı üçün minnətdaram ona. Bəzən gecələr yuxuma girir, təkliyinə və ona bu qədər pis davranmalarına icazə verdiyi üçün üzülürəm.
Sürrealizm bir günlüyə real olsaydı, keçmişə qayıdıb acı çəkən halımızı qucaqlamaq istəyərdim. Çox insan fərqində deyil, amma səmimiyyət insanı sağaldır, qucaqlamaq insanı sağaldır, sevgini hiss etmək və hiss etdirmək insanı sağaldır. Ehtiyacımız olan bəlkə də, sadəcə budur.
kaledo-art
romaincrisis
tangentwithtanner
germansingergirl
gummygunk
dailybridgerton
origamiaround
dededos
