Sabi ng kapatid ko. Interesting daw na topic yung sinapit ko nung panganganak ko kay Zayn. Dahil madami na daw siyang nababasa na mga Blogs and Vlog ng mga nag le-Labor sa Delivery room rants na halos grabe daw yung sinapit nila. Masakit, mangingiyak-ngiyak sila sa loob ng Delivery room. Kaya nagtataka ang kapatid ko at curious bakit ako na wala man lang naramdaman. .
Kaya dito ko na isusulat lahat.
Madalas magkwento ay ang mama ko. Pero ito yung side ko. Gusto ko sana na mapulotan ng aral ng magbabasa nito ang nangyari bakit binigyan ako ng Allah ng panganganak ng wala man lang naramdaman.
Nagsimula lang naman ang kalbaryo ko...
Nung kinasal ako ng taong 2016. Medyo malungkot din kasi di kami nagkakaanak. Akala ko may deperensya ako. Kaya inisip ko na di na ata tama kaya nagpatingin ako sa doctor. Kasi gustong gusto ko talaga maranasan panu magkaroon ng mumunting anghel.
Kaya di naging malupet ang tadhana at nalaman namin magasawa ano ang talagang problema. May Cyst ako, sabi ng doctor. Pag di yun matanggal. Lalaki at lalaki iyon na magiging sanhi ng pagtanggal sa Ovary ko. Sa madaling salita, hindi na ako magkakaanak. Mabait naman ang doctor ko. Pinay siya kaya napadali ang transaction ko.
Ang tanging paraan para maalis ang Cyst ay pag ehersisyo. Hindi ako nasawi at nawala yung Cyst o pumutok na siya.
Nabuntis din ako agad. Expected due date ay August 2017. Lahat ay atat, buong family ko. Parang sinigurado na namin na walang masamang mangyayari dahil sa ilang beses na ako nag bleeding pero lagi naman ok si baby sa Ultrasound. Halos gumawa pa kami ng group ng kapatid ko sa fb with expected first pamangkin. But the happy planning turns into my worst nightmare.
Hindi lahat ng ini-expect mo dito sa dunya ay masaya. Babalik din at babalik sa Panginoon(Allah) ang kanya. Walang perpekto dito sa mundo at lahat binibigyan ng pagsubok.
Tatlong rason:
Trabaho- Mahabang hagdanan, sa 3rd floor kami nakatira. Tarantandong driver dahil 10 hours nga kami sa trabaho. 1 hour kami sinusundo at kung magmaneho ang sudan namin driver eh parang nakikipag karerahan. Para siyang walang sakay sakay na buntis. Kahit ilang beses pagsabihan. Atat umuwi kaya parang naka-too fast too furious lagi ang sasakyan kaya 12 hours lahat ang oras ko sa office. Buong araw nakaupo. Puro stress kasi dami din trabaho.
Verbal Stress- May mga bagay na kailan din limitahan. Dapat kung may mahal ka sa buhay at buntis siya. Matuto kang wag muna sugorin o atakihin ang tao sa pamamagitan ng dila. Kasi minsan nakakamatay din ang dila. Kaya madaming nagsu-suicide o nagkakaroon ng sakit ng depression dahil sa nakakaapekto minsan ang dila ng isang tao o ang tinatawag na Emotional Torture. Pag buntis, hindi yan iisang tao kundi dalawang tao ang pwedeng mawala.
Careless Hospital- Isa pa ito. Yung doctor ko, nakukunbensi ng magulang ko na lahat ng nangyayari sa akin ay NORMAL gaya na lang ng pananakit ng tyan at bleeding. Kung ano ang nararamdaman ng pasyente mo, yun ang paniwalaan mo. Hindi yung kung ano sinasabi ng magulang niya. Dahil hindi naman katawan ng magulang niya ang katawan niya na sila nakakaramdam. Irresponsableng doctor! Kaya nung sa ER or Emergency Room. Ang tagal din niyang dumating kasi akala siguro niya nagkukunwari nanaman yung pasyente ng bleeding. Problema kasi na masyadong close ang doctor sa magulang kaya naniniwala na agad lalo na pag pinoy sa pinoy. Tapos isama pa ang tangang Indian Nurse na isaksak ang Vaginal Supository sa mismong pwetan na kinasanhi ng pagsabog ng panubigan.
Pero lahat nun, Na sabr ko...
Naalala ko pa yung isang araw bago ako makunan. Pumunta ako sa KFC dahil grad ng pamangkin ko. Nagpicture picture tapos ang dami humahawak sa tyan ko. Last hours din bago ako makunan, yung mga hajj din humahawak sa tyan ko. May mga signs. Ang pinakamasakit, yung halos nagpapanggap kang wala ka nararamdaman. yung nagpapanggap ka na masaya sa harap ng mga hajj kahit sakit na sakit ka na. yung kahit masakit, pinapagalitan ka pa rin kasi wag ipakita nasasaktan ang katawan mo kasi act daw yun ng immaturity at bawal kumilos ng ganun kasi nakakahiya sa in-laws. Na-sabr ko yun lahat.
Noong nawala ang first baby ko. Iniwan ako ng magulang ko after 2 months kasi nagbakasyon sila sa pilipinas. Inuwi din nila ang mga alaga kong pusa na tangi kong karamay tuwing umiiyak ako. Ako lang mag isa sa bahay dahil nagtatrabaho ang asawa ko. Dumating naman ang mga pamangkin ko, pero last complete family hours nila iyon dahil uuwi din sila sa pilipinas at final exit kaya matutunghayan ko nanaman ang kalungkotan bumabalot sa kanila na mas lalo nagdadagdag sa aking kasawian.
Hanggang sa may nanganak na buntis during marawi seige at ramadhan pa. Sinabihan ako ng pinsan ko na magbigay kahit kunting sadqah. Nagbigay ako ng 100+ riyals at hindi ko na iyon pinaalam sa mga magulang ko kasi sasabihin nila ay tanga ako at nagbibigay ng pera ng ganun ganun lang. Pero worth it ang sadqah ko dahila maganda ang kahihinatnan dahil sobrang nagpapasalamat iyong bagong panganak na babaeng apektado ng marawi seige dahil walang wala na talaga sila.
I forgive. Lahat ng iyon ay tiniis ko kaya may barakah ang Allah na hindi ako nakaramdam ni singko ng manganak ako. Kaya ang Allah lang ang pinakamakapangyarihan sa lahat. Walang hihigit sa kanya. Iyon ang sekreto.
Another obra ko nanaman sa mawieshams page. gta 5 style arts. Photoshop cs6, My sister just love playing grand theft auto when she was young and now that she is an attorney. I made this art @haitchelem
Mawieshams Family Vlog @mawieshamsvlog - Tumblr Blog | Tumgag
