Pıt.
Evet, nerede kalmıştık?
Damlayan bir musluk. Tekrar eden, damla damla sızdırılan endişe.
Kaygıların ve üstü kapalı serzenişlerin içinde sesini takip etmeye çalışıyorum.
Varoluş sancılarıma bile yer kalmamış oysa ki zihnimde.
Safi hayatta kalma çabası.
Damlayan musluğun tiz, umursamaz sesi yüzünden odaklanamıyorum. Kulaklarım uğulduyor. Görüntün belirsizleşiyor.
Kapasak musluğu? Açıp ne varsa döksek içinden ve sıksak tüm gücümüzle? Gürültümüzden arınsak.














