Γέμισε ακόμη ένα ποτήρι.
Το κόκκινο ρευστό ζεσταίνει τα σωθικά της,
Την καρδιά της,
Το χαμόγελό της.
Μια βαβούρα, μεθυσμένη, απο τα άτομα του μαγαζιού, ένα απο κείνα τα μικρά στην περιοχή της παλαιάς αγοράς που κάθε βράδυ γεμίζει φοιτητές και λυκειόπαιδα.
Υπήρχε περισσότερο κραγιόν στο στόμιο του ποτηριού της παρά στα χείλη της.
Δεν την ένοιαζε όμως η εμφάνισή της.
Στο τραπέζι είχε ανοίξει μια από κείνες τις συζητήσεις, τις σοβαρές, που ανοίγει η παρέα μόνο όταν η μέθη έχει κυριεύσει τον οργανισμό σου.
-Την στεναχώρια, την απογοήτευση, την κατάθλιψη, τις βρίσκεις πιο εύκολα παρα την ευτυχία.
Είπε, κάποιος.
-Είναι πιο εύκολο να γκρινιάζεις για τις ατυχίες της ζωής παρά να πολεμάς για κάτι καλύτερο. Να βρίσκεις τα όμορφα σε κάθε τρύπα της ζωής.
Συμπλήρωσε κάποιος άλλος.
Τα αυτιά της βούιζαν και το χαμόγελο δεν έφευγε από το στόμα της.
Δεν άκουγε όλα όσα έλεγε η παρέα.
-Είναι δύσκολο να βρίσκεις την χαρά όταν αντιμετωπίζεις ένα σωρό βάσανα.
-Είναι εύκολο να λες πόσα βάσανα αντιμετωπίζεις.
Πού και πού σοβάρευε και κοιτούσε τους φίλους της για να μπει στην συζήτηση
-Όλοι έχουμε βάσανα. Η ζωή δεν είναι ένας διαγωνισμός για το ποιος έχει ζήσει τα χειρότερα. Ό,τι ατυχία κι αν αντιμετωπίζεις με λίγη θέληση, με λίγο χρόνο θα περάσει. Και το ακούτε από μένα που…λοιπόν, ξέρετε πως έχω περάσει διάφορα.
Είπε, κάπως αδιάφορα και σήκωσε το ποτήρι.
-Ας πιούμε, λοιπόν, σε μας τους ευτυχισμένους. Εμάς, που έχοντας περάσει τόσα σήμερα χαμογελάμε.
-Εμάς που ακόμα περνάμε διάφορα μα είμαστε εδώ και χαμογελάμε
Την διόρθωσε κάποιος άλλος κλείνοντάς της το μάτι.
Κι όλοι μαζί ήπιανε. Και γέλασαν. Και έβαλαν στην άκρη όσα τους έριχναν και τους στεναχωρούσαν.
Θέλει δύναμη και πίστη η ευτυχία.
Το χε μάθει αυτό με τον κακo τον τρόπο.
annaxmalina
discoholicmusic
pixelskylines
tangentwithtanner
janainaart
prguitarman
