MİRHAN

[allnicksaregotten]

'Kim bir uçurumun kenarında açan menekşeyi alkışlar. Kim çok güzel doğdu diye Ay'ı takdir eder. Ne menekşenin ne de Ay'ın onaylanmaya ihtiyacı vardır. Biz kırda açan çiçek, gökteki Ay değiliz. Bizi mağaradan çıkaran, uzaya gönderen ‘işini en iyi yap’ motivasyonu olamaz. Davut heykelini resmettiren, okyanusları aştıran, atomu parçalatan güç bilinme isteğidir. Herkes gizli bir hazinedir. Herkes bilinmek ister.'

[st-silvestr]

Olma kula kul, öpme el ayak, kirlenmesin ağzın.

Ya ver canını insan için, ya etme kalabalık dünyamıza

Bereketli Topraklar Üzerinde, Orhan Kemal

[mirhan-21]

Bazı şeylerin yanıtı yok! Mesela; çok iyi anlaştığımız için mi yan yanayız, yoksa hep alttan aldığım için mi iyi aramız?

[mirhan-21]

Etrafta suçumu bilen kalmayınca, unutması kolay olur sandım. Yanılmışım!

[mirhan-21]

Başkalarının senin hakkında söylediklerini kendi gerçeğin sanabilirsin. Başkalarının hayallerini kendi hayallerin sandığın gibi. Gerçekte ne olduğunu sadece bir şekilde anlarsın: Seçim yapmak zorunda kaldığında. Ancak seçimlerin sana ne olduğunu gösterir?

[mirhan-21]

[mirhan-21]

İnsan yaşadığı yere benzer O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer Suyunda yüzen balığa Dağlarının asiliğine Tepelerinin dumanlı eğilimine sert kayalarına benzer... Elbette doğduğun yer kaderindir...

[mirhan-21]

" Kırdığınız ve kazandığınız kalpler kadarsınız. Butun dunya meselesi bu, gerisi muhim degil.

[mirhan-21]

İnsan çok sevince iyi tanıdığını zannediyor kısa bir zaman içinde.. Yıllar geçtikçe daha çok güveniyorsun,kendinizden büyük hayaller kuruyorsun,ciddiyiz diyip herkes'e anlatıyorsun,sadık kalıyorsun,herkesten çok sahipleniyorsun,o diğer insanlar gibi değil deyip ciğerini bilirim diyorsun... Sonra gün geliyor ciğerini söküyor o insan yerinden. Donup kalıyorsun önce... kalbine bir taş oturuyor,dilin tutuluyor.. Bütün kelimeleri unutup sadece"nasıl yapar"cümlesi dönüyor dilinde... Gün geçtikçe anlamaya başlıyorsun ve gözünün önündeki perde kalkıyor... Türlü emeklerle büyüttüğün aşkın bi gün seni yerle bir edeceğini bilemiyorsun... Aşık olduğun şehrin ışıkları,sokakları keyif vermiyor mesela artık... Sevdiğin insanlara sevgini gösteremiyorsun. Soyutlanıyorsun herşeyden... Ve sonra yolları düşünüyorsun. Gitmeyi,gittiğin yerde kalmayı.. Ben aslında hep giden oldum. Ki bilirsiniz en zoruda budur...

[mirhan-21]

karantina günlerinden güzel müzikler

[mirhan-21]

"Neden kendîmîzî, beynîmîzî, etrafımızı bîrbîrînden ayırıyor, topluyor, parçalıyor ve sonra "bu mu daha îyî, yoksa şu mu daha kôtû?... dîye konuşuyoruz. Neden her şeyî; havayı, zamanı, însanı ve însanlığı, aşkı, mutluluğu, derd-û kederî ve hûrrîyetî bîrbîrînden ayırıyor, paramparça edîyor, sonra da kıyaslıyoruz? Bununla, yanî parçalamak ve kıyaslamakla en bûyûk kôtûlûğû yapıyoruz kendîmîze. Sınırlar, şartlar, zorunluluklar bîzî bîzden, însandan ve însanlıktan uzaklaştırıyor..

[mirhan-21]

Yine ağır bir sızı var içimde, Aldığım nefes batıyor içime içime...!! Bir ben miyim; Bütün olanlara anlam veremeyen, Yoksa gerçekten mi; Her şey bir çıkmazın içinde..?? Yoksa sadece ben mi; Çok ince düşünüyorum her şeyi..? İnsanlar mı vurdum duymaz bencilce..? Belkide verdiğim değer, Ederlerinden çok daha fazla...!! Ben artık...!!! Naif ve kırılgan bir kalbe, Sahip olmak istemiyorum...!! Alttan aldıkça, Kırılmaktan naçar kalıyorum...!! Her gün kendimle savaşmaktan, Yorgun düşüyor yüreğim...!! Her şey üzerime üzerime geliyor..! Boğuluyorum; Kendi iç dünyamın denizinde...!!

[mirhan-21]

Gri gri gri... Sabah, sis, yağmur Bulut, bakış, hatıra... Bende bir şarkı yoktu sen okudun, Bir ayna yoktu bende sen baktın. Bereketli toprakların uykusunda bir köktüm, senin bakışınla yeşerdim. Yağmurlar yağmadan gözlerinde bir şimşek çaktı, bakışlarım ıslandı. Yanakların yağmurdan ıslak, gözlerin güneşli. Kurtlar duğuruyor, kuzuları kollayalım. Sen gözlerinle beni okşasan, çoban değneğim tesirli bir silah olacak, Sen gözlerinle beni okşa, çoban değneğim tesirli bir silah olacak. "Savaş bitince senin için taze incirler toplayacağım, seninle kalacağım, seninle okuyacağım ve seni güneşli hayranlığında öpeceğim" eğer bulutlar izin verirse.

[mirhan-21]

Bahara bıraktım umutları. Bir açsın şu güller, sümbüller İşte o zaman değmeli gözlerin gözlerime İşte o zaman sana bir şiir yazacağım gül yaprağına İşte o zaman bir sevda getireceğim sana sırılsıklam

[mirhan-21]

[mirhan-21]

Otogarlar ve sınırlar, bekleyen ve özleyen, kimi zaman kararsız, kimi zamansa çok kararlı davranan insanların toplanma alanı, yaşamak için bir “yurt” arayan insanların umut kapısıdır. Tüzel varlığın kontrolünde açılıp kapanan, kimini kavuşturan, çoğunluğu ise ayıran sınır kapıları.. acılar, umutlar.. yaşayarak intihar edenler... ve de özgürlük.

[mirhan-21]

    Kolundaki yaraları dövmeleriyle kapatmış bir kadının,

göğüs kafesindeki

pişmanlıktan geliyorum.

ve sarımtırak bir gecedeyiz.

gemiden trene, trenden de bir kamyon kasasına atlamış gibi yorgunum.

Yolcuyum ve yorgunum.

Yolcular istisnasız yorgundur Asronot bey.

Kahve de son taş çekildi.

Otogarlar ıslanmaya başladı hüzünden bu vakit

Hüznünü gösterişe çevirmiş binlerce ölümlüden biriyim.