Only place

Gather along the way

[misslazyfriday]

...

เธออยากจะคร่ำครวญนานแค่ไหนก็ได้ แต่ไม่มีใครรอจนน้ำตาเธอแห้งหรอกนะ

[misslazyfriday]

คลื่นน้ำตา

เธอพยายามฝืนน้ำตาไม่ให้ออกมาทำลายมาสคาร่าที่เธอบรรจงวาดมาเพื่อพบเขาในคืนนี้ และมันยิ่งทำให้เธอตระหนักถึงความไร้ค่าในสิ่งที่เธอเป็นและสิ่งที่เธอทำ น้ำตาจึงยังดึงดันจะรื้นออกมาเสียให้ได้ ในคืนนี้ นอกจากทะเลและแม่น้ำแล้ว ก็คงมีน้ำตาเธอกระมังที่ขึ้น-ลงตามแรงดึงดูดของดวงจันทร์

[misslazyfriday]

เม่น

เธอเคยคิดอยากเอาเข็มยาชาทิ่มให้ทั่วตัวเหมือนเม่น เพื่อที่เธอจะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด พร้อมกับกันคนอื่นเข้าถึงเธอ

[misslazyfriday]

อเมซอน

ดวงตาของเธอดิบชื้น เหมือนอเมซอนที่พรำฝนตลอดเวลา นี่คงเป็นสาเหตุที่เธอรู้สึกตาบวมร้อนเหมือนใกล้จะร้องให้ทุกครั้งที่นึกถึงเขา

[misslazyfriday]

คราวก่อน : back then

[misslazyfriday]

ฝัน

วันก่อนเธออยากเป็นนักจัดสวนในขวดโหล วันนี้เธออยากเป็นนักประพันธ์ แต่ไม่ว่าวันนี้หรือวันก่อนเธอก็ยังไม่เป็นอะไรซักอย่าง ที่เป็นอยู่ได้ทุกวันก็คงเป็นนักฝันนี่แหละ

[misslazyfriday]

เธอผ่านวันคืนเดียวดายโดยการพร่ำบ่นถึงความโดดเดี่ยว เหมือนเป็นสิ่งเดียวที่เธอรู้จัก

[misslazyfriday]

Writing idea

เธอยังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่โหยหาคือประธานหรือกริยา

[misslazyfriday]

Writing Idea

"เธอเป็นเจ้าของสัมปทานบ่อน้ำตาหรือ ถึงได้ร้องให้ไม่เว้นวัน แล้วยังไม่คิดแบ่งปันความโศกเศร้าให้คนอื่นบ้างเลย"

[misslazyfriday]

Tell me

What should I do to deserve you?

[misslazyfriday]

I cry again

[misslazyfriday]

Anchored

I’m in tact Like an old gum under a bench Like soap stain on a bathroom mirror Like a stone on the shore

I am uncertain how many people living inside me Quite sure they do not get along well

There are always ongoing fight From wars to wars

I was easily pursued Every reasons seem right Even they contradicted themselves Still sounded sense to me

I use to have that, that thing they called ‘purpose’ Then it crashed, cause reality is cruel and I’m too weak.

This is not a love song, it’s not even a song. No rhyme, no rhythm, none.

I just cannot describe sadness, can’t tell the magnitude. It must be stressful. To not even how I actually feel right now, or before, or after this.

I hate it. I hate how I am now. I hate me when trying to pull off a smile. Even fool myself that I’m doing alright.

Especially when I ask myself with 'why’ question. Why do I end up here (again)?, for instant. Answer or reason not found, even if there’s one, I don’t think it helps much.

[misslazyfriday]

Talk is cheap

They can say anything to make their actions sound rational and justify.

They bother finding reasons and arguments to cover the true truth

Translation and interpretation seem unnecessary and being too nosy. Doubts is prohibited.

Why people lies? Because they did realize that their true reasons are too ugly, disgusted themselves to actually saying it why.

I’m not against lies, it’s just annoying.

[misslazyfriday]

I don't

I just don't know what to do next Where to go, where to be or even where to leave I just don't

[misslazyfriday]

Numb

Strange...I don't feel anything No anger No hate No missing No sorrow Just nothing... Nothing

[misslazyfriday]

เก็บไว้อ่านเตือนใจ เวลาน้อยใจเมื่อไรก็ให้กลับมาอ่านนะแนน

[misslazyfriday]

เธอชื่อเมษ

เมษ เพราะเธอเกิดในเดือนเมษายน เธอเกิดต้นเดือน ราศีของเธอคือราศีมีน

เธอกินเนื้อสัตว์บกไม่ได้ เธอเคยจำเป็นต้องกินไก่ kfc อยู่ครั้งด้วยความหิว และเลือกไม่ได้ เพราะตอนนั้นคนจ้างงานตอบแทนด้วยการเลี้ยงข้าว หลังจากนั้นเธอก็ป่วยเพราะท้องเสียอย่างหนัก ที่เธอเริ่มกินเนื้อสัตว์น้ำ พวกปลา กุ้ง ปู เพราะว่าเธอไม่ได้กินพวกธัญพืชหรืออาหารจำพวกโปรตีนทดแทน ร่างกายเธอจึงไม่แข็งแรง เธอไม่ชอบปลาหมึก เธอบอกว่ามันดูดซึมสารพิษและสิ่งสกปรกไว้เยอะ

เธอในสมัยมัธยมปลาย เป็นเด็กผู้ชายที่สูงและผอม ดูไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ติดนิสัยเดินหลังงอ กิจกรรมที่เราทำครั้งแรกคือ นั่งอ่านการ์ตูนที่ร้านเบอเก้อคิง ตรงข้ามพันทิพย์

ฉันเจอเธออีกครั้ง ในลุคใหม่ แต่ก็ยังมีความเป็นหนุ่มน้อยขี้อายที่ฉันรู้สึกได้อยู่ ถึงมันจะขัดกับปอยผมสีฟ้านั่นก็เถอะ ตอนนั้นฉันถึงรู้สึกว่าเธอไม่เหมือนใคร เธอชอบเล่นกีต้าร์ มีโปสเตอร์ nirvana และ beatles แปะอยู่ประตูห้องนอนของเธอ แต่เพลงที่เธอเปิดให้ฉันฟังคือเดปาเปเป้ นั่นเป็นครั้งแรกของฉันและเธอ

ฉันต้มมาม่าเจให้เธอทาน บอกตามตรง ฉันว่ารสชาตมันห่วยแตกมาก แต่ดูเธอจะถูกใจนะ

ฉันชอบเตียงที่นั่น ถึงมันจะแคบแต่มันก็นุ่ม จนฉันเอ่ยปากลำบากใจทุกครั้งที่ต้องลุกออกจากเตียงนั้น ฉันไปหาเธอบ่อยครั้งขึ้น จนมีวันนึงฉันก็เลิกไป

ฉันหายไป 4 ปี

เค้าชื่อเมษ ฉันไม่รู้จักเค้าอีกต่อไป หนุ่มน้อยขี้อายที่ชื่อเมษ เค้าตายไปแล้ว