önümüzdeki hafta ritim roof. saati ve günü sen belirle bu kez.
Ahahah benim de aklımdan geçmedi değil. Sahi orası duruyor mu hala yıllardır gitmedim?

PR's Tumblrdome
almost home

pixel skylines
Not today Justin
Sade Olutola
Monterey Bay Aquarium
noise dept.
$LAYYYTER

if i look back, i am lost
The Bright Sessions

izzy's playlists!

Product Placement
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Lint Roller? I Barely Know Her
Fai_Ryy
Fieri Frames

ellievsbear
EXPECTATIONS
The Bowery Presents
One Nice Bug Per Day

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Brazil
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Malaysia
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Ukraine

seen from Malaysia

seen from Finland

seen from Indonesia

seen from Philippines
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Sweden
seen from Lithuania
seen from Myanmar (Burma)
@morkafalikiz
önümüzdeki hafta ritim roof. saati ve günü sen belirle bu kez.
Ahahah benim de aklımdan geçmedi değil. Sahi orası duruyor mu hala yıllardır gitmedim?
Bu satırları yatağımdan yazıyorum. Neden böyle bir giriş yaptığımı da bilmiyorum ama genel olarak hiçbir şeye giriş yapamıyorum. Eskiden ne kadar girişken ve cesur olduğuma bakıp şu anki pasif halimden zaman zaman utanıyorum. Neydi bizi böyle yapan? Eski anarşikliğimiz, hoşlanmadığımız herşeye başkaldırmamıza ne oldu? Son günlerde bunu oldukça sık düşünüyorum. Artık eskisi kadar içmiyorum, eskisi kadar gezmiyorum ve açıkçası eskisi kadar da gülmüyorum. Yıllar içerisinde yaşadığımız olumsuzluklar ve sorumluluklar altında öyle bir ezilip şekil değiştirmişiz ki bugün dönüp geriye baktığımzda kendimizi tanıyamıyoruz. Edebiliğin, noktalama işaretlerinin ve paragraf başlarının canı cehenneme, bu yazımda sadece kafamdakileri bir nebze de olsa dışa dökebilmek için parmaklarımı oynatıyorum.
Tarih 14.11.2024 olmuş... Bundan tam 3 sene önce, eskiden en yakın arkadaşımın en mutlu günü olması gereken bir gününün benim hayatımın en kötü günlerinden biri haline gelebileceğini nasıl bilebilridim? Bir cümlenin içine bu kadar yaşanmışlık, pişmanlık ve kursakta kalan hayaller nasıl sığdı ama. Yaşarken hayatımın en güzel günlerinden biriyken geçmişte kaldığında nasıl en kötü günlerimden birine dönüşebiliyor bazı günler. Soru mu soruyorum yoksa durumu mu tanımlıyorum? Bu sıralar çok fazla soruyla boğuşuyorum zaten siktir et. Eskiden diyorum, ne akdar düz ve net biriydim. Şu anda çeklişkilerle dolu ve yeni neslin tabiriyle "gidik".
Neden hep değer görmediği yerde kalmak için savaşır insan? Ya da nasıl oluyor da -muş gibi yapan insanların farkına varamıyoruz? Tüm saçmalıklara içten bir "hassiktir" çekemiyoruz? Gücümüz mü yetmiyor? Ait hissetmek mi istiyoruz? Ya da düşündüğümüzden daha mı aptalız? O bardağı taşıran son damlanın ne zaman geleceğini bilmesek de o gün geliyor. Dönüp baktığında artık hiçbir şey hissetmesen de içindeki boşluğu hissedebiliyorsun. yılların alıp götürdükleri, gerçek olamayan bir hayal daha, boyu mutluluğa erişememiş bir düş kırıklığı daha. Artık eskisi gibi hissedebilecek miyiz?
im a 2014 tumblr user in a 2024 tumblr user world
2010 user here👋🏻
The Trial (1962), dir. Orson Welles
The Man Who Sleeps (1974)
Biraz timeda gezdim, notlarıma baktım ve içinde yarım bir mektup, bolca aşk acısı, 2 tane şarkı ve krep tarifi gördüm??? Eskilerden yazan 3 kişi falan kalmış sanırım burada. Hatırlayan varsa mesaj atsın. İstanbul'a döndüm ve artık saçımda beyazlar var :D
Çok out of context bir yazı oldu biliyorum.
Galiba tam 7 yıl sonra tekrar dönmüşüm.
O değil de saçım yıllar yılı renkten renge döndü şu anda da sarışın gibi bişeyim ama 8 yıldır istikrarla morkafalıkız.
Tekrar bi döneyim dedim beğenmezsem geri gidicem.
Hem çirkinsin hemde mahalle agzıyla konuşuyosun
Peki
Bi insana bu şarkıyı yazacak ne yaşattınız lan orospu çocukları.
En ufak birşeyin bile fazla gelmesi... Artık herşeyin fazla gelmesi...
O geminin geleceği limanı da sikeyim bu saatten sonra.
Derdini veren allah sabrını vermiyor arkadaşlar tükendim.
Ya şimdi ben size o duyguyu nasıl anlatayım.
Sevgisinden fotoğraflarınızı öpen insanları üzmeyin.