Ξέρεις,δεν με νοιάζει αν μας στραβοκοιταζουν για αυτό το ημιτρελο "κάτι" που έχουμε..Δεν μας γουσταραν ποτέ μαζί..Το γνωρίζεις αυτό.Ίσως ζηλεύουν τον διαφορετικό τρόπο που με αγαπάς,ίσως η διχόνοια είναι το μόνο συναίσθημα που έχουν μάθει να μοιράζουν και να εκφράζουν με τον καλύτερο και επιτυχή τρόπο,όπως έχει αποδειχθεί,διότι έχουν καταφέρει άπειρες φορές να μας βάλουν φωτιές...Ίσως,ίσως,ίσως....Δεν ξέρω τι θέλουν και δεν με νοιάζει.Εγώ περιμένω να κουραστούν.Που θα πάει;Θα κουραστούν!!!!Εσύ και εγώ όμως,δεν θα κουραστούμε,θα αντέξουμε!Θα πάμε κόντρα! Εγώ ξέρω ένα πράγμα και αυτό κανείς δεν μπορεί να μου το αλλάξει! Θυμάμαι και ξέρω τους λόγους για τους οποίους αγάπησα και ερωτεύτηκα εσένα!!!!Και αυτο είναι πολύ σημαντικό,γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε την αρχή..ξεχνάνε τους λόγους για τους οποίους επέλεξαν έναν άνθρωπο για "δικό" τους και εκεί το χάνουν,χάνονται!!!!! Όχι,δεν είσαι κάτι που δεν έχω ξανά δει,ούτε έχεις κάτι που δεν έχουν αντικρύσει ποτέ ανθρώπινα μάτια σε αυτόν τον πλανήτη..Αλλά έχεις αυτό το "κατι" που με κάνει να τρέμω στο άγγιγμα σου,αυτό που όταν σε σκεφτώ χαμογελάω,αυτό που όταν σε βλέπω μου τσιμπάει το στομαχακι μου..Είσαι αυτός που με φιλάει και νιώθω πως θα βγάλω πεταλούδες κι από τα αυτιά!!!!! Για αυτό σου λέω..Εμείς θα αντέξουμε..αν το θέλεις κι εσύ!Μας το χρωστάνε. Μετά από τόσα "χώρια" η ζωή μας χρωστάει το "μαζί"....ΜΑΖΊ ΣΟΥ....















