Woorden
Woorden kunnen veel zeggen. In eerste instantie klinkt dit natuurlijk mega logisch, maar vaak krijg ik het gevoel dat er een hoop mensen zijn die niet helemaal door hebben dat woorden veel meer kunnen zeggen dan eigenlijk de intentie was. Want wat voor sommigen humor is, hoeft niet perse grappig te zijn voor de ander. Iets dat niet kwetsend bedoeld was, had best kwetsend kunnen zijn. Wat voor de een niet is, kan voor de ander juist wel een groot probleem zijn.
Maar hoe kan dat dan? Hoe is het mogelijk dat er iets uit je mond kan komen, zonder dat je weet dat het iets is dat wel of niet kan? Ik weet dat je mond soms je hersenen voorbij kan praten, gezien mij dit op dagelijkse basis gebeurt. Maar nog nooit, in de geschiedenis van mijzelf, is er iets uitgekomen dat iemand kan kwetsen op hoe of wie dat persoon is. Niet op ras, geslacht, seksualiteit, afkomst niks niet. Tenminste niet zover ik weet. En dat is denk ik wel waar het mis kan gaan. Die onwetendheid, de onkunde, de ignorantie. DE STOMHEID. Denken wij dan alleen maar aan onszelf? Zit de mens dan echt daadwerkelijk zo ongelofelijk vol met ego? Of is het gewoon nooit duidelijk aan ons gemaakt en zijn we het feit dat woorden mensen kunnen kwetsen gewoon voorbijgelopen als een pak cornflakes in de schappen van de supermarkt?
Waar ging het mis en hoe kan het blijven misgaan. Zelfs wanneer het probleem word aangekaart, moeten er eerst opstanden en sit-ins worden georganiseerd voordat de overheid besluit dat het een daadwerkelijk probleem is. Zelfs wanneer mensen om het leven komen, door de waarde die andere leggen aan tradities en bepaalde woorden, word er niks aangedaan door de overheid. Het is het jaar 2020, het jaar waarvan onze voorouders hadden verwacht dat we vooruitgang gemaakt zouden moeten hebben. Waar alles soepel verloopt en waar er geen gezeik meer zou zijn. En dat is niet. Omdat sommige mensen niet kunnen inzien dat bepaalde woorden een lading hebben.
Omdat sommige mensen niet in zien dat er waarden aan uitspraken hangen. En mensen gekwetst voelen en zich niet veilig voelen.
En waarom? Uit puur egoïsme. Belachelijk.