Woman of my own dreams

[neverlosingmywonder]

Entry # 14: Goodbye, 2021

Disyembre 26, 2021

9:00 n.g.

Ilang araw na lang at tapos na ang 2021. Palaging maraming nangyayari sa akin pero ang nakakapagtaka, pakiramdam ko ay pare-pareho lang ang mga araw. Lagi akong nagmamadali, stressed, hindi mapakali, at pagod. Nagsimula ito noong nagkaroon ako ng karagdagang trabaho. Kung dati, busy na ako, lalo pa nung nagkaroon na iba pang mga trabaho at nag-aral ng master’s! Ito ang isa sa mga mahalaga kong natutuhan ngayong taon: hindi talaga madali ang maraming responsibilidad. Kaya sa susunod na taon, tama na ang grind at hustle; doon ako sa sakto lang. Sobra kong pinahirapan ang sarili ko ngayong taon. All in good cause, which is ang makaipon, pero hindi lang talaga pera ang mahalaga. Mahalaga rin ang tulog, peace of mind, oras sa sarili at sa mga mahal sa buhay, health, at well-being.

Noong Enero hanggang Hulyo kasi, LGU lang ang trabaho ko. Pagdating ng Agosto, nagsimula ako sa part-time na trabaho sa media pero parang full-time din naman. Noong Setyembre, nagsimula naman ako mag-aral ng master’s. Noong Nobyembre, kumuha pa ako ng part-time/project-based at remote work na trabaho bilang isang consultant (pero grabe parang full-time din ito sa dami ng meetings and requirements). Tapos ngayong Disyembre, nagsimula naman ako sa isa na namang project-based na trabaho. Bale sa ngayon, mayroon akong apat na trabaho at lahat iyon ay full-time o feeling full-time. NAKAKAPAGOD SOBRA.

Naistress ako isipin na ang dami ko pang dapat gawin pero patapos na ang taon. Maliban dito, nalulungkot ako sa pag-alis ko sa LGU. I know I made the right choice and I am happy about it pero nalulungkot ako sa mga taong napamahal sa akin na iiwan ko. Pero ganun naman talaga di ba? Walang permanente sa mundo. People come and go. Mamimiss ko sila nang sobra. Kada aalis ako sa isang lugar o kada may “iiwan” akong tao, naiisip ko na sana mas naging mabait ako sa kanila, sana mas naging mapagmahal ako, sana mas inenjoy ko ang mga oras na kasama ko sila. Sana...sana....Maraming sana. Kaya dapat, let’s live life to fullest by being kind to ourselves and to others. I believe this is our purpose in life.

[neverlosingmywonder]

Entry # 13 - Happy New Week!

Nobyembre 2, 2021

7:15 n.u.

Unang linggo ng Nobyembre. Balik opisina na ngayong araw dahil holiday kahapon. Medyo mabigat ang pakiramdam ko. Hindi ko alam ano mismo ang dahilan pero baka ganoon nga, hindi ko malaman ano “mismo” dahil marami sila. Maraming dahilan.

Nakakapagod na rin talaga na magtrabaho kahit ayaw mo na. Ang hirap kumbinisihin ng sarili. Minsan nagtatagumpay ako. Minsan hindi. Minsan kagaya nito, naninimbang pa. Ano ba ang dapat maramdaman? Masaya? Tama lang?

Kahapon pa itong mabigat na pakiramdam sa dibdib. Halo-halo na siguro. Sa dami ng iniisip at ginagawa ko. Gusto kong umalis, lumayo. Pero saan? Paano?

Siguro ang pinakamainam sa ngayon ay magpatuloy. Sige lang. Ituloy ko lang. Tapusin ko lang ang araw na ito. Ibigay ko ang aking makakaya nang wala gaanong drama.

[neverlosingmywonder]

[indestructible-manifestations]

[neverlosingmywonder]

[neverlosingmywonder]

Entry # 12 - Masama sa pakiramdam maging masungit

Setyembre 6, 2021

9:05 n.g.

Halos araw-araw ay kinukumbinse ko ang sarili ko na ako ay isang mapagmahal, mapagpasalamat, at masayahing tao. Pero kada aapak ako sa aking pinagtatrabahuhan ay nawawala ang pagiging kalmado ko.

Sumasakit ang ulo at katawan ko. Nagiging iritable at masungit ako. Madaling uminit ulo ko. Hindi maganda ito. Masama sa pakiramdam ang magtaray o magsungit. Kahit pa sabihin na minsan kailangang magtaray o kaya ay deserve nung tao na tarayan, hindi pa rin maganda sa pakiramdam. Hindi naman ako masamang tao.

Gusto ko lang maging masaya. Gusto ko lang din makapagbigay ng saya. Pero paano ko ito magagawa kung ako mismo ay walang ligaya?

Mabuti na rin na nailabas ko ito. Siguro simula bukas ay mas magiging conscious ako sa mga sasabihin at gagawin ko at susubukan kong maging mas kalmado. Saka na siguro tayo sa masaya, doon na muna tayo sa kalmado.

[neverlosingmywonder]

Entry # 11 - Kulang sa focus

Setyembre 3, 2021

10:20 n.u.

Gaya ng aking nabanggit sa nakaraang entry, mayroon na akong dalawang trabaho. Hindi naman ako nahihirapan na pagsabayin ang dalawa pero mukhang kahapon (Setyembre 2) at ngayong araw (Setyembre 3) ko unang naramdaman ang hirap o conflict sa dalawang trabaho sa usapin ng oras at focus.

Ang daming nangyari sa full-time kong trabaho kahapon. Ang dami kong kinailangang suriin, aprubahan, at asikasuhin. Dahil dito, hindi ako agad na nakapagsulat ng mga istorya para sa isa ko pang show (business news program tuwing Biyernes). Dahil dito, minadali ko ang pagsusulat kagabi at kaninang umaga. Dahil na rin siguro sa pagod ko kahapon at sa pagkapurol ng utak ko, hindi ko nagawang i-check nang maigi ang isang istorya na isinulat ko para sa nightly newscast ko. Ito ang ikalawa kong pagkakamali ngayong linggo. Nakakahiya at nakakapanlumo. Kailangang burahin ang link noon sa social media at kinakailangan naming humingi ng dispensa sa newscast mamayang gabi. Maling-mali ako rito. Nasaan na ba ang focus ko?

Gusto kong mag-move on at huwag nang isipin ang pagkakamaling ito pero hindi ko pa lubos na magawa sa ngayon kaya heto, isinusulat ko rito, upang kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko.

Pero sa totoo lang din, kahit anong mukmok ko ay hindi na maibabalik ang nagawa kong pagkakamali. Ang maaari ko na lamang magawa sa ngayon ay mas pagbutihin ang aking trabaho upang hindi na ito maulit sa susunod.

[fluorescent]

[neverlosingmywonder]

Entry # 10: Patapos na ang Agosto

Agosto 23, 2021

4:47 n.h.

Patapos na ang Agosto. Ang bilis ng panahon at heto, parating na ang “ber months.” Nakakalungkot dahil wala pa ring pagbabago. Lugmok pa rin ang Pilipinas sa COVID-19 pandemic at humihina na naman ang pag-asa na matatapos na ito sa lalong madaling panahon. Halos labinwalong buwan na ang laban na ito.

Kumusta ako? Heto at maraming nangyari. Ewan ko ba at hindi maubos ang mga nangyayari sa buhay ko. Minsan, gusto ko na wala na munang mangyari. Iyong tipong pag tinanong ako ng “Kumusta?” ang isasagot ko ay “Ito. Ganoon pa rin.”

Mayroon na akong dalawang trabaho sa ngayon. Maliban sa trabaho ko rito sa LGU, bumalik ako sa aking unang pag-ibig: ang pamamahayag. Isa akong producer sa ilang show sa dati ko nang naging network. Masaya naman ako sa naging desisyon ko. Aba! Dagdag kita rin ito. Nakakapagod nga lang dahil tambak ng trabaho sa LGU sa umaga tapos magbabalita sa gabi. Pero gaya nga ng nasabi ko, ayos na rin. Baka sakaling makahanap ng pagkakataon na tuluyan nang tumalon at bumalik sa dati kong trabaho. Maliban dito, nagsusulat din ako para sa isang science website. Sa ngayon ay dalawa pa lamang ang naiisulat ko. Medyo mahirap isingit ang isa pang part-time kung mayroon kang dalawa pang trabaho (na ang isa ay tila full-time na rin). Pero, sa tingin ko naman ay kaya ko ito. Naninibago pa lamang ako.

Nakapasa rin pala ako sa aplikasyon ko para sa graduate school. Sa susunod na buwan ay magiging estudyante na ulit ako. Nakakaexcite pero nakakakaba rin. Paano ko kaya pagsasabayin ang lahat: trabaho, isa pang trabaho, isa pang trabaho, pag-aaral, at iba pang libangan tulad ng pagbabasa at pagsusulat? Mayroon ding ballet. Itutuloy ko iyon kahit pansamantala akong nahinto dahil nagkaroon ako ng minor surgery sa talampakan. Pero di bale, pagdating ng Oktubre ay makakasayaw na ulit ako.

Madalas akong malungkot dahil hindi ako masaya rito sa LGU. Puro stress at pagod lang din ang nakukuha ko. Mayroon namang mga pagkakataon para umunlad pero bihira lamang dahil maraming pumipigil. Gusto ko nang makaalis dito pero ang dami kong kinakailangang isaalang-alang. Ang hirap pala talaga pag matanda ka na. Ang dami mo nang responsibilidad.

Para hindi ako palaging maging malungkot, binabalik-balikan ko ang mga bagay na nagpapasaya sa akin o di kaya ay nagpapagaan ng loob ko, tulad na lamang nitong pagsusulat. Heto nga at ramdam ko ang pagkabawas ng bigat sa dibdib ko. Siguro kailangan ko talagang dalasan ito ano? At simulan na ang mga proyekto kong tula at sanaysay.

Saan pa kaya ako maaaring kumuha ng oras?

[wintamint]

[neverlosingmywonder]

Entry # 9: Pagbabalik

Mayo 9, 2021

8:05 n.g.

Halos isang taon na pala mula noong huli akong magsulat ng entry dito. Marami nang nangyari sa buhay ko at ng mga tao sa paligid ko. Ito nga at iisa-isahin ko.

Trabaho - Dito pa rin ako nagtatrabaho sa LGU. Sa ngayon ay isang taon at limang buwan na ako rito. Ito lang ang trabahong tinagalan ko ng isang taon. Nakakatuwa rin kung iisipin. Pero sa tingin ko, hindi na rin ako magtatagal rito. Nailipat ako ng departmento at na-promote ako bilang department head. Ang hirap magtrabaho rito. Hindi ko na idedetalye dahil may ibang pagkakataon para dito. Iniisip ko na lang, kailangan ko itong trabaho ko dahil ito ang bumubuhay sa akin at sa aking pamilya lalo pa at may pandemya. Kailangan ko ito sa ngayon. Hindi pa ito ang panahon para lumisan.

Personal na buhay - Sa kabila ng pagiging abala sa trabaho, masaya ako dahil marami pa rin akong oras at enerhiya para sa mga personal na proyekto at aktibidad tulad ng ballet classes, book club, pagbabasa, at pagsusulat.

Pinansiyal - Masalimuot talaga ang usaping pinansiyal. Nakakapagod ang mamuhay nang “paycheck to paycheck.” Mula noong nakaraang buwan, nagsimula na akong magtabi ng 10 porsiyento ng sahod. Mahirap mag-ipon lalo na at sobrang daming bayarin. Pero kailangang mas maghigpit ng sinturon dahil kailangang may maitabi. Mas mahirap ang walang kahit anong hawak na pera.

Kalusugan - Nasa maayos naman ang aking kalusugan. Wala akong sakit. Wala ring sakit ang mga mahal sa buhay. Maayos naman ang aking pisikal na kalusugan. Ibang usapin ang pagiging malusog ng damdamin at isipan ngunit ito ako at patuloy na lumalaban dahil pinagtitibay ng maraming bagay.

[neverlosingmywonder]

Entry 8: Long holiday

Hunyo 19, 2020

7:13 n.g.

Lunes na naman bukas. Ang haba ng pahinga ko dahil pinauwi kami noong Martes ng umaga habang hinihintay ang swab test ng immediate supervisor namin. Kahapon (Biyernes), lumabas ang resulta na negative siya sa COVID-19.

Nitong mga nakaraang araw na walang pasok, hindi ako naging sobrang produktibo gaya ng dapat pero wala namang masama doon. Marami pa rin naman akong nagawang trabaho, natutukan ko ang official launching ng aming online bookshop, at nakapagpadala ng mga order na libro. Sinamantala ko rin ang pahinga. Natulog ako nang mahaba at mahimbing at nanood ng Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring at Lord of the Rings: The Two Towers.

Hindi ko pinagsisisihan na mas marami ang aking pahinga kaysa sa trabaho noong mga nakaraang araw dahil iyon ang kailangan ko. At dahil nakapagpahinga ako nang maayos, mayroon akong sapat na lakas para muling magtrabaho ngayong linggo.

[inkflowergarden]

Stay patient, your time will come.

[love]

by Tess Janssen

[punirs]

[neverlosingmywonder]

Entry 7: Sunod-sunod na pagpapala

Hulyo 10, 2020

3:59 n.h.

Ilang araw din akong hindi nakapagsulat dito o sa aking journal. Maraming nangyari at masyado akong naging abala sa trabaho at sa mga sinisimulang negosyo pero masaya ako dahil maganda ang kanilang kinakalabasan.

Una, produktibo ako sa trabaho. Naaprubahan ang isa sa mga inihain kong proyekto at magsisimula na ito sa darating na Lunes. Natapos ko rin ang pagsusulat ng application para sa isang prestihiyosong gantimpala at conference para sa mga karapatan ng mga may kapansanan. Tutulong din ako sa pagpapalaganap ng impormasyon tungkol sa mangyayaring distance learning sa darating na Agosto. Bukod pa sa mga ito, may ilan pa akong mga ihahain na proyekto na naniniwala naman akong papasa rin sa aking supervisors.

Pangalawa, sinimulan na namin ang aming online book selling business at kahit hindi pa kami officially na nakakapag-launching, marami na kaming natanggap na orders. Maliban sa book shop, napagdesisyunan din namin magbenta ng dishwashing and laundry products at sa awa ng Diyos, marami namang naibenta this week. Maliit lang ang kita pero malaking bagay din kung maramihan ang orders. Higit sa lahat, sustainable dahil basic necessity naman ang mga panlaba at panghugas ng pinggan. Hindi rin ito kailangang masyadong pagtuunan ng atensyon at pagpaguran nang sobra.

Pangatlo, kahapon ay nakatanggap ako ng liham mula sa aking ballet school na nagsasabing eligible ako para sa level classes! Sobrang saya ko dahil nagsimula ako sa Adult Beginner na naging Adult Intermediate at ngayon diretso Level 2B (Intermediate) nang di dumadaan sa levels 1B and 1A.

Masaya ako sa mga tao at bagay na mayroon ako sa buhay ko ngayon. Wala akong maiireklamo, pasasalamat lang talaga, at higit sa lahat, masidhing kagustuhan na magpatuloy at mas pagbutihin ang pag-abot sa mga pangarap.

[danger]