Zorlasak mı acaba bizim olmayan
Görünmez bir mutluluğun yollarını
Her türlü acılarla yılmadan
Savaşsak mı geleceği kurtarmak için
Ama gelecek ne Lusin, bilmem ki
Bilsem bile ne çıkar, o zaman da ben neyim?
Edip Cansever
wallacepolsom

Origami Around
Acquired Stardust
dirt enthusiast
i don't do bad sauce passes
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

Kaledo Art

Discoholic 🪩
hello vonnie

⁂
will byers stan first human second
Cosmic Funnies
Mike Driver

★
taylor price

JVL

izzy's playlists!
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
AnasAbdin
we're not kids anymore.
seen from United States

seen from Japan
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States

seen from United States

seen from India

seen from United States
seen from France
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States
@nicolehardstone
Zorlasak mı acaba bizim olmayan
Görünmez bir mutluluğun yollarını
Her türlü acılarla yılmadan
Savaşsak mı geleceği kurtarmak için
Ama gelecek ne Lusin, bilmem ki
Bilsem bile ne çıkar, o zaman da ben neyim?
Edip Cansever
Sen hangi aklın çocuğusun?
Şüphesiz, sen ölülere işittiremezsin. Dönüp gittikleri zaman, çağrıyı sağırlara da işittiremezsin.
Albert Camus gibi biri hayatımda yok diye ağlamak istiyorum.
Asla bir geleceğe sahip olmamış olduğum günlerden birindeyim... Ruhum bu haldeyken, hayatın hırpaladığı dertli bir çocuk olduğumu bedenimin tüm bilinciyle hissediyorum... Tutsaklığımın sessiz pencerelerinden gördüğüm bahçede bütün salıncaklar dalların üzerinden aşırtılmış, şimdi öylece sarkıyor; en tepeye dolanmışlar; yani firar ettiğimi düşleyecek olsam, zamanı aşmak için güvenebileceğim salıncaklarım bile yok.
Fernando Pessoa
Zor uyanış. Yaşamak, başkalarına ve bunun da ötesinde kendine kötülük yapmaktır. Acımasız toprak! Hiçbir şeye dokunmamak için ne yapmalı? Hangi kesin sürgünü bulmalı?
Albert Camus-Yolculuk Günlükleri
İyi şans kime eşlik edeceği konusunda çok seçicidir; genellikle de sağduyulu ve iyi yürekli olanları seçer, en azından ben böyle gördüm.
Siyah İnci
Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Kapının arkasında yokum demiştim
Ve divanın altında da.
Bulamazsınız ki artık beni,
Hayatın ortasında.
Kaybolmak istemiştim bir zamanlar
Beni kimse bulamazdı
Tanrı’nın arkasına saklansam.
O Kocamandı, en kocamandı o.
Bir kız çocuğunun hayalleri kadar.
Didem Madak
Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendi kendimi arıyordum, içimdeki o yitik insanı arıyordum…
Korku
Bir senatoryumda, beyaz duvarlar arasında, beyaz bir yatakta yatmak, merhametle ve çiçeklerle çevrelenmek ne iyi olurdu, insanlar ziyaretine gelir, ona iyi davranırlardı ve çektiği acılara rağmen, uzaklarda iyiliksever, kocaman bir güneş gibi iyileşme umudu olurdu. İnsanın ağrısı, sancısı olduğunda hiç olmazsa bağırabilirdi; ama o sürekli olarak trajik bir biçimde komedi oynamak zorundaydı. Sinirleri yay gibi gerilmişken gülümsemesi, neşeli görünmesi gerekiyordu, bu sahte neşenin ne çabalara mal olduğunu, kendine hâkim olmak için her gün nasıl kahramanca bir güç harcadığını kimseler anlamıyordu.
Thus Spoke Mesopotamian
Dicle olup delicesine, toprağı yara yara akmak varken, biz insan olduk: Günbegün yaralanan benliğimizle kendi delirişimizi seyredip duruyoruz.
Zerdüşt, böyle buyurdu :
İnsanın en kötü tarafı bile küçüktür ve insanın en iyi tarafı da pek küçüktür!
Gecenin kokusuyla çayın buğusu birleştiği vakit, yaşamak güzel bir eyleme dönüşüyor
Yaratanın Yolu Üzerine
Yalnızsan, kendine giden yolu yürürsün; fakat bu yol kendine ve yedi şeytanına uğrar. Sen kendinin inkârı, cini, cinneti, falcısı, delisi, şüphecisi, uğursuzu ve kötülüğü olacaksın. Kendi alevinde, kendini yakmak istemelisin. Kül olmadan nasıl yenileneceksin?
Marc Bloch
İnsanlar babalarından çok, zamanlarının çocuklarıdır.
Nusuth
Takdir edilecek olan izah edilemeyendir.
Belaların en korkuncu sayılan ölüm bizim için bir hiçtir: Biz "var oldukça" o yoktur, "o varken " de artık biz yokuz, bunun sonucu olarak da o ne dirileri ne de ölüleri ilgilendirir. Çünkü birincilerin oldugu yerde o yoktur, ikincilerin de artık kendileri yokturlar.
Epikur-Mektuplar ve Maksimler, MENOİKEUS'a MEKTUPLAR