Αντιθέσεις
Βαριέμαι πια να γράφω, αλλά σκέφτομαι τόσο πολύ που δε ξέρω τι να την κάνω όλη αυτή τη θάλασσα. Την πρώτη φορά που σε φίλησα, ένιωσα σαν εκείνα τα ζαχαρωτά που παίρναμε παιδιά και σκάγανε στο στόμα. Την πρώτη φορά που μ'έκανες να κλάψω, ένιωσα όπως τότε σ'εκείνο το κατάστρωμα τέλη Αυγούστου. Αδειάζει το στομάχι και γεμίζει η καρδιά μαζί σου.
"Θα το πάμε το καράβι;" με είχες ρωτήσει "Θα το πάμε" σου είχα απαντήσει
"Θα το πάμε" θα είναι πάντα η απάντηση
Απλά δε ξέρω γιατί ενώ καιρό τώρα έχουμε μπαρκάρει εγώ ακόμα ρωτάω αν φτάσαμε λιμάνι.













