Oneindig plus Oneindig is toch nog steeds oneindig

Omdat ik geloof dat het nooit stopt, en omdat ik wil dat mijn boeken later vervloekt worden door filosofiestudenten en omdat opgeschreven dingen niet meer in je hoofd hoeven te zitten.

[oneindigplusoneindig]

Wasmachines.

De vorige wasmachine, een derdehands erfenis van Anne's overgroot oma, had het begeven na een uit de hand gelopen wasexperiment. Deze mediamarkt, de twaalfde winkel al die ze bezochten sinds het ongelukje was wat mij betreft de laatste.

'Óh die is mooi.'

'Anne, we zijn hier voor een wasmachine.'

'Maar deze is echt heel erg mooi.'

'Kun je er de was mee doen?'

'Nee maar kijk, hij is roze!'

'En het is een koelkast.' 

Zo ging het al weken lang, witgoedzaak na witgoedzaak, alles bekijken béhalve de wasmachines. Anne vond met de hand wassen romantisch. Ik was het helemaal beu om midden in de nacht nog vlekken uit mijn door haar al 'gewassen' overhemden de wrijven.

[oneindigplusoneindig]

zelfde, maar ik moet je teleurstellen ik ben geen Anne

Hoeren. Dat had ik niet verwacht. Nuja, uhm, aangezien je toch nog terug praat. Wat is het allerlekkerste dat je deze kerst hebt gegeten, en waarom?

[oneindigplusoneindig]

Nee idd je hebt gelijk, sorry

Heb een fijna avond rare anon die misschien wel Anne is.

[oneindigplusoneindig]

awkward haha

Ik geloof dat het idee van een aksbox voor vragen is, maar dat kan ik fout hebben.Nee dat heb ik niet fout. 

[oneindigplusoneindig]

hoi

Wat is dit dan weer?Maar oké, hallo. :) 

[oneindigplusoneindig]

Het is vrijdag

Vandaag:

Ben ik niet dood gegaan.

Heb ik (bijna) niet gehuild.

Ben ik aanwezig geweest bij een tentamen.

Heb ik mijn werk super goed gedaan.

Ben ik naar mijn tante's verjaardag geweest.

Zag mijn ouders steeds aangeschotener worden.

Herontroduceerde ik dit dagboekconcept.

[oneindigplusoneindig]

Het voelt vooral oneerlijk omdat je in je eentje besloot om niet meer verliefd te zijn. Zonder me te zien, zonder me fatsoenlijk te spreken, gewoon jij, alleen. Opeens. Niet eens na een pijnlijke maand van ongemakkelijke familieafspraken en stille gesprekken.

Gewoon, zomaar.

Ik snap het, wie is er nog verliefd na 7 maanden? Meer zelfs, eigenlijk, als we beide eerlijk zijn. Thah Brains don't work that way. Maar je wist wat de implicaties zijn. Dat ik je nu niet meer kan zien of spreken. Want ik ben dan misschien wel niet meer verliefd alsin hoteldebotel zomfg, maar, je bent wel degene geworden waar ik alles meteen tegen vertelde. Misschien is dat wat er miste. Dat je dat niet had bij mij?

Nouja, Hoerig, dat is het. Niet jouw gedrag. Deze situatie.

Enfin.

[oneindigplusoneindig]

Soms is het Stom.

[oneindigplusoneindig]

[oneindigplusoneindig]

Nostalgie.

Ik zag vandaag een bus met biggetjes,

Ze waren vast

op schoolreis.

Zouden zei zich ook verstoppen onder,

alle stoelen,

Bij aankomst?

[oneindigplusoneindig]

Voorpret.

Morgen gaan we op reis naar Scheveningen, maar vandaag blijven we nog lekker thuis. Al mijn zomerkleren zitten al in een tas, dus vandaag draag ik mijn pyjama.

Mijn broertje draagt zijn oude zwembroek. Het blauwe vod mist een stukje stof net onder zijn bil. Mijn zusjde draagt een trouwjurk met engelenvleugels. Deze komt uit de blauwe verkleedkist die vroeger op mijn tante's zolder stond.

Wat mijn tante nu aan heeft weet ik niet.

Mamma draagt haar campingkleren en bakt pannekoeken van het laatste beetje verse melk. Pappa draagt zijn geruite klusshirt. Hij probeert het lek in onze oude caravan te maken, ook al regent het tijdens een vakantie natuurlijk nooit.

Charlie de kat en Joris de hond dragen geen kleren.

Eigenlijk vind ik deze dag leuker dan alle dagen van de vakantie bij elkaar.

[oneindigplusoneindig]

23tot24Februari2012

Dus het lijkt op mijn huis maar het is niet mijn huis, want het is het huis van de moeder van een jongen van de basisschool. Maar het lijkt echt precies op mijn huis. En de moeder heeft ook de wc rollen gekocht die ik gisteren kocht. De mijne lagen daar dus al. Dus nu hebben we er te veel.

En toen gingen we eten koken. Iets met schnitzels in een saus die ik nog moest halen bij de Albert Heijn, maar op weg naar de Albert Heijn raakte ik mijn droom kwijt en verdwaalde ik in een andere.

Toen liep ik daar, tussen twee spoorrails door, waar opeens een goederentrein langs kwam. De Goederentrein had me bijna overreden, maar bijna is niet echt, en dromen zijn ook niet echt, dus niet helemaal.Ik was bijna te laat, maar Corine hield de trein tegen. 

Dus ik was op tijd, maar toen moest de trein wachten want er had iemand op het spoor gelopen, en stel dat die er nu voor sprong. Dat was ik dus. Ik zou nooit voor een trein durven springen, maar dat ik dat was die daar had gelopen durfde ik ook niet tegen de conducteur te zeggen.

[oneindigplusoneindig]

Wie ben ik?

'Is het een vrouw?'

'Ja' [En toch ook nee, soms is ze nog een meisje nog. Of een jongen, in haar verschijning en manier van doen.]

'Heeft ze, Rood haar?'

'Ja' [En toch ook nee, want het is geverfd, en dus niet echt Rood, maar voor het spel toch wel.]

'Heeft ze, een bril?'

'Nee' [En toch misschien ooit ja, maar maakt haar dat dan een ander mens, en ze wel ooit een bril nodig heeft?']

'Is het Patricia?'

'Ja, het is Patricia.'

Maar wat maakt Patricia tot Patricia? Wellicht is ze Patricia omdat ze iedere vrijdag oude kaas eet op een bruine boterham met zonnebloempitten. Of omdat ze zich graag kleed zoals dame's dat vijftig jaar geleden ook graag deden. Omdat ze al 3 jaar gelukkig getrouwd is met Peter, de man die toen hij nog een jongen was ook al langs haar sliep, maar dan nu zonder muur die hun huizen van elkaar scheidden. Is het het feit dat ze moeder is van een zoon? Misschien is ze wel enkel Patricia omdat ze altijd op de PVDA stemt. 

Toch zal ze over vijftien jaar op de het dan verschenen alternatief voor tanende PVDA stemmen, omdat deze nieuwe partij beter aansluit bij haar denkbeelden. Ze zal dan ook drie zoons hebben, twee meer dan nu, van een andere man. Want Peter komt te overlijden, en toevallig ontmoet ze Ronald als ze voor de laatste keer met haar hond gaat wandelen. De hond die ze al 12 jaar daarvoor samen met Peter kocht en nu zal moeten laten inslapen, omdat hij darmkanker heeft. Ze verft ook haar haar niet meer, ook al is 37 jaar misschien wat jong om al grijs te zijn. Het is ook wat jong om al weduwe te zijn.

Maken al deze feiten samen Patricia tot Patricia? Dat zou beteken dat ze pas echt Patricia zou zijn op het moment van haar overlijden. Dat is wat triest niet? Is het haar ziel, die ze zou hebben, en die alles wat ze doet, denk en voelt verbindt? Wat gebeurt en dan met die ziel? Waarom weet ze dan niet zeker dat ze een ziel heeft, of zelfs is? Is het haar naam? Gaven haar ouders haar een identiteit, en zij op haar beurt haar zoons? Wat gebeurt er met mensen zonder naam? Ontstond ons zelfbewustzijn op dezelfde tijd als ons taalgebruik?

Kijk, het feit blijft dat Patricia gewoon een tekening op een kaartje uit een spel is.

Maar wie ben jij?

[imnotthirsty]

[oneindigplusoneindig]

Uitstelgedrag.

Morgen is er weer een dag,

En nog een,

nog een, nog een.

Dan nog een,

nog een, weer een.

En nog een,

En dan nog weer een,

nog een, nog een, nog een,

en dan nog weer een.

Weer een,

En dan geen.

[oneindigplusoneindig]

Blind.

Even een vraag. Heb jij ook het gevoel dat je ‘ik’ en daarmee bedoel ik je bewustzijn, in je hoofd zit? Dus dat jij de hele wereld beschouwt van boven uit je lichaam, en niet vanuit je tenen, of je darmen? Ik dus wel. Volgensmij de meeste mensen wel. Maar waarom is dat? Omdat je hersenen in je hoofd zitten, en wij op dit moment nu eenmaal denken dat ons bewustzijn voortkomt door processen in die hersenen. Zouden mensen een paar honderd jaar geleden dan het gevoel hebben gehad dat ze de wereld vanuit hun hart beschouwden? Dat we leefden vanuit de linker zeide va onze borstkas? Of ligt her gewoon aan het feit de je ogen in je hoofd zitten, en niet in je tenen. Ik denk van wel. Onze ogen zijn nou eenmaal onze primaire zintuigen. We vertrouwen het meest op ons zicht.

Nu komt mijn punt, waar voelt een blinde dan dat haar bewustzijn zit? Ze kan immers niet zien. ‘Leeft’ een blind iemand dan vanuit zijn vingertoppen? Of zit haar gevoel toch in haar hoofd, omdat het gehoor de functie van het zicht heeft overgenomen. En hoe zit het dan met iemand die naast blind ook doof is, zit zijn bewustzijn wel in zijn vingertoppen?

En als iedereen, dus ook de blinden, zelfs de blinden die niet kunnen horen, het er over eens zijn dat ze leven vanuit hun hoofd. Betekent dat dan dat daar iets speciaals zit? Echt een aparte ziel?

[oneindigplusoneindig]

Hoerig III

Je wacht op je pizza terwijl je wacht tot de streepjes een balkje vormen. Je favorite tv serie kan over 25 minuten verslonden worden en je pizza al over vijf. Slechte timing zorgt voor een slecht humeur. Je pizza besluit je links te laten liggen en de Ben&Jerry´s eet je alleen aan de rechter kant. Verantwoord gevangen tonijn is nooit je favoriete smaak geweest. Nog niet eens begonnen en je wist al wat ze het liefst at en waar ze het liefst zat. Dat is het nadeel van de boeken lezen voordat je de serie kijkt. Je kat neemt met liefde haar kant van de bank in.

Op tv wordt zonder omzien een belangrijk personage uit de boeken leeggezogen. Eric en jij drinken beide te veel.