Annovyn de Stichting

hulp zonder overhead.

[opgeheven-blog]

In de pauze liet Ben wat foto’s zien van zijn werk. Dat was heel interessant een politieagent die aardig was en foto’s had van een snelle auto. Politie in Hârânglab betekent meestal niet veel goeds. Nu is het vooral leuk die aandacht. #annovyndestichting #ann0519 https://www.instagram.com/p/BxaAbvZHEZK1t2P7HBEy7tW05yDTIEz7sE3vkg0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1h62xpxr2qi0u

[opgeheven-blog]

Camelia en daarachter Roxana. Leren is heel leuk maar als er een foto wordt gemaakt, wil je er toch op wel op z’n best opstaan. Het zijn niet meer de kleuters, maar echte dametjes. Ze doen het goed elk op zijn eigen niveau. #annovyndestichting #ann0519 https://www.instagram.com/p/BxZ_OF8nKliNlbZQcCwvsM_t_OrZs8Vj9-_9lA0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1l3qoft6nte5l

[opgeheven-blog]

De afterschool klas van Dorina. Armando de ster van de klas mag laten zien wat hij kan. Als een van de andere kinderen een beurt krijg moet Dorina hem temperen anders roept hij de antwoorden. Suneta op de voorgrond is ook apetrots op haar vorderingen ze geniet van onze aandacht. Juf Dorina is even energiek als altijd. Zij doet al mee vanaf het eerste begin. Evenals victorita die de broodschool doet. #annovyndestichting #ann0519 https://www.instagram.com/p/BxXCTc5nnqnhf9rFNkb1lG570T9U8SrINVU8ps0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=12v1yyd8kmku0

[opgeheven-blog]

Alexandru, opvallend nette verschijning in de afterschool en volgens Sandor een vlotte leerling. Hij liet zich ook niet afleiden door de fotograaf. Meester Sandor was vroeger burgemeester van Mica de gemeente waaronder Deaj en Hârânglab vallen. Hij geniet er veel respect van de Roma en is daarom ook uitermate geschikt voor de rol van Mediator. Zijn rustige en geduldige uitstraling heeft een positief effect op de kinderen. Je ziet hem vaak even een aai over de bol of schouderklopje uitdelen. #annovyndestichting #ann0519 (bij Romania) https://www.instagram.com/p/BxXAtkcHS8n2GXDUvf5ff0EW2GFAylFvzFLE1w0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=joeqn8lp33gj

[opgeheven-blog]

Gisteren de school bezocht. We waren om 11 uur uitgenodigd. Ondanks de drukke periode van de eindtoetsen kon Zoltan wat tijd vrijmaken. 12 kinderen kwamen van de broodklas van Victorita naar de after-school. Zoltan vertelde dat dagelijks ongeveer 30 kinderen gebruikmaken van de broodklas. Sandor en Dorina geven dan aan 12 daarvan extra bijlessen. Op de foto de groep tijdens de pauze. #Hârânglab #annovyndestichting #ann0519 https://www.instagram.com/p/BxTtw-vnVpFFtaGhMy5HwvH0lxc__IpzkrIg980/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=go8e1igc7nf2

[opgeheven-blog]

Meester Sandor leert Nicoletta schrijven. #hârânglab #afterschool #annovyndestichting #ann0519 https://www.instagram.com/p/BxSXQ_WnNy2lkON4fr7Zq5KHwztJOPAxQ5gxkg0/?utm_source=ig_tumblr_share&igshid=1jf2ubdgcyadk

[opgeheven-blog]

Een aantal van ons gaan naar Roemenië en zullen daar natuurlijk ook de klassen van Hârânglab bezoeken. #annovyndestichting #ann0519

[opgeheven-blog]

Naar huis. Gisteravond na een drukke dag nog even met Aurica uit eten Hanneke was er ook bij wat de communicatie een stuk gemakkelijker maakte Bobby moest verstek laten vanwege zijn drukke werkzaamheden. Aan tafel bespraken we wat goed gaat. Er kwamen ook nieuwe ideeën naar boven via Aurica. Het werk van Sandor de mediatator wordt algemeen als zeer positief ervaren. Zijn positieve invloed op de oudere jeugd is heel goed. Vanmorgen een stevig ontbijt bij Aurica en Bobby een uurtje lekker eten en toch weer praten. Bobby is de relativerende factor waardoor we niet doorschieten in ons enthousiasme. Zo heeft ieder zijn positieve en onmisbare rol. We treffen het kennissen met kennis en kunde zoals Elisabeta Zoltan Aurica Bobby en Hanneke en op de achtergrond Priscilla. Na al die jaren komt de hulp nog steeds aan het effect blijft net als het niet bestaan van overhead. De kosten die we privé maken worden ruimschoots vergoed door het gevoel wat achterblijft als we teruggaan naar huis. #stapr18 #stichtingannovyn

[opgeheven-blog]

Pre-school In de pre-school zitten kinderen van drie tot zes jaar. Deze ochtend waren er vier meisjes en vier jongens en drie oudere meisjes die de juf helpen. Ze waren gedoucht en hadden schone kleren van de school aan. Juf Dorina gaf spelend rekenen aan de hand van lente bloemen. Eerst werd uitvoerig de kleur van de bloemen uitgelegd en daarna de reuk. Er waren tulpen, narcissen, lelietjes van dalen en seringen. Daarna werden de kinderen één voor één bij haar geroepen en kregen ze bloemen, waarbij de kinderen het aantal bloemen moesten tellen die ze kregen overhandigd. Na het rekenen werd er geschilderd met vingerverf in lentekleuren. Toen was het tijd om even buiten te spelen. Op het terrein is een kleine speeltuin met een draaimolen en een glijbaantje. Het liefst willen alle kinderen tegelijk in de draaimolen wat helaas niet kan. Dus mogen ze om de beurt, wat voor de kleintjes soms toch even wat te lang duurt. Daarna is het tijd om naar huis te gaan en krijgen de kinderen hun vieze kleren weer aan. Bij navraag bleek dat er in dit Roma dorp bijna geen kleren gewassen worden. De kinderen dragen dag en nacht dezelfde kleren. Als deze echt te vies zijn worden ze weggegooid en krijgen ze weer andere tweedehands kleren, die ze blijkbaar gratis krijgen. De kinderen weten daarom ook niet welke kleren ze weer moeten aantrekken na de pre-school, omdat ze zo vaak van kleding wisselen. Als ze naar huis gaan krijgen ze van de school een bekertje melk en koekjes mee. #stapr18 #stichtingannovyn

[opgeheven-blog]

I wish I never was born here 1   Elke keer als we hier weer zijn in Roemenië realiseren we ons in welk een goed, geordend en sociaal land wij geboren en opgegroeid zijn. En een land waar we ons konden ontwikkelen en geworden wie we nu zijn. We waren aan de ‘goudkust’ van Roemenië. Constanta. Dit omdat onze contactpersonen er meerdere malen bij ons op aandrongen daar ook vooral eens te gaan kijken. We troffen een kust- en strandlijn aan met gigantisch vele hotels en appartementen welke tijdens hoogzomer allemaal vol geboekt zijn. Gevolg zal zijn, hutje mutje op de paar vierkante meter strand in die buurt. De Donaudelta hebben we per ‘snelle boot’ verkend. Een zzp-er met veel te krachtige motor achter zijn speedboot racete ons voor ‘special price’ door het gebied met vele broedende vogels en prachtig jong groen. Volgens zeggen zouden in het zuiden [Constanta] meerdere Roma meisjes werken welke uit Deaj en omgeving komen. We hebben ze niet gezien.

[opgeheven-blog]

I wish I never was born here 2

De terugweg naar Boekarest verliep over een beter wegdek. Heen moesten we de linkerbaan aanhouden. We passeerden meerdere gestrande bestuurders met lekke band die wel de gehavende rechterrijstrook hadden gevolgd. In Boekarest volgden we met onze huurauto de Hop-on Hop-off busroute met als eindpunt het parlement, ooit de trots en woonplek van Nicolae Ceaușescu. Zijn hoogmoedswaanzin leidde tot het wegvagen van een deel van het centrum voor dit geheel. Parijs’ kopie maakte dat er ook nog een Champs Elysees bij kwam. Verkeersregels golden niet. Links en rechts inhalen was schering en inslag en snelle auto’s wonnen het van trage trams bij het inhalen via dezelfde trambaan. Bij de transfer naar het vliegveld na het inleveren van de huurauto moest je een lange route afleggen. De korte weg mocht je niet volgen ingevolge de vele inrij verboden. Maar daar had men een handige oplossing voor gevonden. ‘Romanian way’ merkte de chauffeur van het busje dat ons vervoerde cynisch op. Hij week daarmee van de regel af. Op het vliegveld waren we rond 18u in het restaurant te laat voor de pizza. Men had alles al schoongemaakt. Maar omdat we kennelijk met onze komische benadering de juiste toon hadden weten te raken, werd er voor ons een uitzondering gemaakt en konden we kort daarna toch nog van een heerlijke pizza genieten. De dames hadden van de regel afgeweken. Later die avond aangekomen op Cluj airport moesten we voor een heel korte taxi rit 30 lei (ca 8 €) betalen, terwijl we de volgende ochtend voor driekwart van de rit slechts 15 lei hoefden te betalen…. Het meisje wat ons uitgeleide deed uit het hotel in Cluj vroeg waar we vandaan kwamen. Nadat ze had verteld waar zij vandaan kwam en hoe zij in het leven stond eindigde ze met; ‘I wish I never was born here’.

[opgeheven-blog]

I wish I never was born here 3 In Tirnavenį hebben we heerlijk gegeten met onze vrienden. Zij gaven aan het heel erg druk te hebben met de gigantische bureaucratie welke verbonden was aan hun job in het onderwijs. De zorg voor een ernstig zieke oude vader thuis maakte het geheel nog zwaarder. Gezondheidszorg voor langere termijn komt vooral op zorg door familie neer! De laatste jaren waren ze welgeteld 1 dag samen uit geweest. Terugkijkend op onze trip deze keer deed ons uitkomen bij de conclusie dat over het algemeen de Roemenen niet echt trots op hun land zijn. Cynisme, laatdunkend en gelaten over het systeem vooral. Over het algemeen had men wel een manier gevonden daar mee om te gaan, maar ruimte voor eigen inbreng, grote bewegingsvrijheid was ver te zoeken en staat ondernemerschap en vaak ook eigen ontwikkeling ernstig in de weg. Zou dat de reden ook zijn dat er zoveel van de goedwillende mensen hier in het buitenland hun heil, toekomst en werk zoeken? Juist die categorie die dit land verder zou kunnen helpen zoeken het elders. Een voorzichtige conclusie van de koude grond, dat dan weer wel. Hebben we dan in het geheel geen vooruitgang gezien? Zeker wel. Betere infrastructuur, duurdere en minder vervuilende auto's en autobussen. Winkelpersoneel, serveersters en anderen die al weer beter met ons in het engels konden communiceren. Een andere conclusie ook, wel hard is doordat we dat zelf hebben ervaren is, dat wij ook nu weer erg veel warme, gastvrije, vriendelijke en behulpzame mensen hier hebben getroffen. Die het verblijf hier zeker aangenaam maken. En die ook maken dat we gewoon we met alle plezier een volgende keer hier weer terugkomen. #stapr18 #stichtingannovyn

[opgeheven-blog]

Afterschool 2 1 jongen, die ook alle dagen op school komt, zou wellicht het niveau hebben om in de ‘gewone’ roemeense’ klas mee te doen, maar door eerdere pogingen die toch niet goed afgelopen zijn, is men er wat huiverig voor geworden. Hier in deze kleine vertrouwde groep gaat het goed en voelt hij zich thuis. Om de kinderen alle dagen op school te krijgen is er naast de boterham wellicht een stimulans nodig naar de ouders toe, daarover hieronder meer. Na twee uur extra onderwijs gaan de kinderen nog even buiten spelen voordat ze naar huis gaan en kan juf Dorina de benen strekken. Na een heerlijke warme lunch ( bereid door de moeder van Elisabeta) rijden we moe van alle indrukken naar ons appartementje...maar het was hartverwarmend om even terug te zijn in ‘ons’ schooltje.

[opgeheven-blog]

Afterschool 1 Vanmorgen de preschool en de afterklassen bezocht. Het was inmiddels een jaar! geleden dat we de kinderen gezien hadden. Na de preschool met een programma over het voorjaar met liedjes en voorjaarsbloemen, had juf Dorina een kwartiertje rust en kwamen de kinderen voor de afterschool naar het kleuterschoolgebouwtje. Tien kinderen, onmiddellijk verdeeld in twee groepen, vier oudere kinderen gingen mee met Sandor de mediator en zes wat jongere kinderen kregen les van Dorina. Rekenen stond eerst op het programma, tellen van 1-10 en terug, gevolgd door sommen op het bord. Eenvoudige aftreksommen, 67-7, 56-6 etc. Wat opvalt is het niveauverschil tussen deze zes kinderen, twee kunnen dit op het bord uitrekenen, de andere vier redden dit (nog) niet. Eén van de problemen is, vertelt Dorina, dat de kinderen niet regelmatig genoeg op de school komen. Niveauverschil blijkt ook uit de taalles die volgt op de rekenles, 1 meisje en 1 jongen lezen uit een boekje, drie kinderen schrijven letters na, 1 meisje moet hierbij nog regelmatig geholpen worden. Voor de juf een hele opgave, de kinderen moeten gemotiveerd blijven en ieder op zijn/haar niveau aan het programma meedoen. Maar de juf doet het met verve, ze helpt met schrijven en luistert tegelijkertijd naar het meisje dat voorleest. Het bravo ( goed zo) klinkt regelmatig. Zoltan benadrukt nog eens het belang van dit type onderwijs, klein groepje met aandacht voor ieder kind, de enigste manier om deze kinderen het lezen en schrijven te leren. Diegene die er moeite mee heeft wordt extra gestimuleerd door de juf en de andere kinderen ( en nu ook door ons natuurlijk) door het geven van applaus als iets goed uitgevoerd is. #stapr18 #stichtingannovyn

[opgeheven-blog]

Nieuwe plannen. Gistermiddag kort overleg gehad met Hanneke, ze vertelde dat de Mediator wist van een programma van de overheid waarbij voor kinderen met een achterstand een vergoeding van vijftien lei per dag dat de kinderen op school zijn. We spraken erover met Elisabeta en Zoltan. Ze kenden het programma maar in eerste instantie zagen ze nogal wat apen en beren op de weg. Ze hadden er een nacht over geslapen en het leek hun toch wel goed om het te proberen. De eerste hobbel die moet worden genomen is: het regelen van een huisarts want de meeste gezinnen staan niet ingeschreven bij een arts of de huisarts van hun wil niet meewerken. E en Z zullen een huisarts vragen uit Deaj. Dan als de indicatie is geregeld dan moet er een stapel formulieren worden afgehandeld dat is heel veel werk, wat komt naast hun vele werk. Als de formulieren zijn goedgekeurd moeten de ouders en kinderen naar Tirgu Mures voor een test het vervoer kost al snel 25-35 euro per kind. Dat geld hebben de ouders niet en de scholen ook niet. Dat moet dus van de stichting komen. Dan gaat het programma in en kunnen de ouders per dag 15 lei krijgen. Een redelijk bedrag om eten te kopen. Periodiek moeten examens worden afgenomen. Al met al veel werk maar de school wil het proberen te organiseren. Foto: ingang van ons verblijf als we in Roemenië zijn. (Hanneke is werkzaam vanuit de kerkeb binnen de regio en werkt nauw samen met Bobby Zalar. We hebben regelmatig contact met haar) #stapr18 #stichtingannovyn

[opgeheven-blog]

We zaten op een terras aan de zwarte zee. De strandtent was de eerste dag open en de chef maakte een heerlijke vissoep op een houtvuur. We kregen een gratis kom aangeboden en werden door de plaatselijke pers geïnterviewd over de kwaliteit van de soep en waarom we naar Roemenië kwamen. Uiteraard kwam onze stichting daarbij sprake en de interviewer was zo geïnteresseerd dat we nog de tijd kregen uitgebreid te vertellen over wat we deden. #stapr18 #stichtingannovyn #geenoverhead (bij Amster's Beach & Sea Food)

[opgeheven-blog]

Voor mij is het nog niet zo lang geleden maar voor de medereizigers al weer een jaar. We zijn benieuwd of de kinderen van groep 1 al flinke vorderingen maakt met lezen en schrijven. Donderdag 26 en vrijdag 27 april zijn wij daar en kunnen jullie het hier lezen. #stapr18 #lerenlezenenschrijven #stichtingannovyn