Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που την γνώρισα. Μάρτιος 2024. Θυμάμαι είχα μια μικρή εμμονή με τα γερμανικά εκείνη τη περίοδο. Είχα ανακαλύψει τη λέξη Sehnsucht (σενζούχτ) που οι γερμανοί αποδίδουν το νόημα της στην απέραντη, απύθμενη λαχτάρα, νοσταλγία και πόθο για κάτι κάτι ανέφικτο, χαμένο ή απροσδιόριστο. την ανάγκη για νόημα, σύνδεση ή έναν τόπο που νιώθεις σαν «σπίτι».
Δεν ήξερα τότε πως αυτή η λέξη θα αποκτούσε πρόσωπο.
Η ψυχή μου ως αθεράπευτα ρομαντική, πάντα ψάχνει νοήματα πίσω από τα μάτια των ανθρώπων. Πιστεύω πως το σύμπαν, κάποιες φορές, συνωμοτεί υπέρ μας για να φέρει νόημα στις ζωές μας, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ίσως έτσι ήρθε κι εκείνη, σαν άνεμος που τη φύσηξε προς τα μέρη μου. Σαν ιστιοφόρο με τα πανιά του ορθάνοιχτα, έτοιμο να διασχίσει έναν ωκεανό που δεν γνώριζε καν πως υπήρχε.
Μαζί της έχανα κάθε αίσθηση του χρόνου. Τα λεπτά γίνονταν ώρες πολύ γρήγορα, και πάντα υπήρχε εκείνη η λαχτάρα για το αύριο. Η προσμονή του «ανυπομονώ να σε ξαναδώ». Κι όμως, το προσωρινό «μέχρι τότε» πάντα είχε μια πικρή επίγευση.
Δεν είχα πάντα τις σωστές λέξεις στη μπροστινή τσέπη του παντελονιού μου. Αλλά ακόμα και να τις είχα, πάντα ήταν φτωχές για να την περιγράψω. Φανταστείτε τους πιο όμορφους χαρακτηρισμούς του ελληνικού λεξιλογίου και ζωγραφιστέ το πορτρέτο της.
Ξυπνούσε το πρωί και το φως του ήλιου την άγγιζε απαλά, σαν να της υπενθύμιζε την ομορφιά που κουβαλούσε. Όχι μόνο στην όψη, αλλά και στην ψυχή. Μέλι έσταζε σε κάθε συλλαβή που σχημάτιζε με τα χείλη της.
«Είσαι απίστευτη» της έλεγα.
Χαμογελούσε. «Τι σημαίνει αυτό ακριβώς;»
«Σημαίνει ότι είσαι μοναδική σε αυτόν τον κόσμο.»
Και ήθελα να το ξέρει. Να μην αμφιβάλλει γι’αυτό ούτε λεπτό, ό,τι κι αν άκουγε. Να βλέπει τον εαυτό της μέσα από τα μάτια μου.
Γιατί πέρα από την αγάπη, έγινε η προσωπική μου λαχτάρα και ο πόθος μου.
dailybridgerton
kianamaiart
yousharknotpass