Memories
Hayatın bizi nereye getireceği belli değil elbet. Ama bende bıraktığı izlerle ara sıra aklıma gelip, kalbimde bir sızlamaya yol açacak bir kişi var hatıralarımda. O bana hem en yabancı hem de en yakın kişi. Aynı dili bile konuşmadığım ama uğruna yıktıklarım dünya kadar olan kişi. Nerden aklıma geliyor, neden geliyor, neden açıp arada sırada bakma ihtiyacı duyuyorum bilmiyorum ama bazen onu o kadar çok özlediğimi hissediyorum ki. Böyle hayatımda o anda tek eksik oymuş da ben o yüzden yarım kalmış gibiymişim gibi. Aşk ne derlerse bir gün umarım seni anlatabilecek cesareti bulurum kendimde. Hayatımda aldığım en büyük kararlar, en büyük yalanlar, en doğru hisler ve en çılgın kaçamaklar seninleydi. Sana baktığımda, sarıldığımda içimde oluşan o duyguyu hatırlayamamak ama o hissiyatın ne kadar güzel olduğunu içten içe bilmek beni çok üzüyor. Hayatımda aldığım en zor karar. Seni bırakamayışım. Seni içimden söküp atamayışım. Bir başkasına sana duyduğum hisleri duyamamam ve aslında aşk denen şeyin bir lanet olduğunu ve ben aşk lanetine dolandığımı hissetmem. Ve biliyorum ne kadar zaman geçerse geçsin. Kiminle evlenirsen evlen, kiminle yaşlanırsam yaşlanayım bizim birbirimize olan aşkımızı asla unutmam. Bilirim sen de unutamazsın. En saf en temiz duyguları seninle yaşadım. Pişman değilim. Belki de ayrılmamızdı bunu güçlendiren. Kaybedince daha da çok anladık değerini. Ama çok geçti bizim için. Birbirimizi yıprattık, canımızı yaktık. Kalbini param parça ettim. Beni öldürdün. Ve ben de bizi gömdüm. Ne gelip ziyaret eden var mezarımızı, ne de biz farkındayız altına gömüldüğümüz toprağın. Ben senin aşkınla öldüm,sen benim aşkımla. Bana bu dünyada birlikte olamadık ama öbür dünyada benim olur musun diye sormuştun. Hiç unutamıyorum. Sesin kulağımdan gitmiyor. Seni özlüyorum. Seni çok özlüyorum jehan
11.01.2021 03:43
