a distance a room a trip
Cosmic Funnies
Xuebing Du
Today's Document
Stranger Things

pixel skylines
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
ojovivo
occasionally subtle
h
Game of Thrones Daily
Not today Justin
Sweet Seals For You, Always
noise dept.
Claire Keane

roma★
Misplaced Lens Cap
hello vonnie
I'd rather be in outer space 🛸
$LAYYYTER

No title available

seen from Malaysia

seen from United Kingdom

seen from South Korea

seen from Vietnam
seen from United States
seen from France
seen from Indonesia

seen from Malaysia
seen from Germany

seen from United States

seen from Austria

seen from United Kingdom

seen from Australia

seen from Türkiye
seen from Malaysia

seen from United States
seen from Netherlands

seen from Türkiye

seen from Australia
seen from United Kingdom
@penintaoxto
a distance a room a trip
SΣ//
les couleurs déclinent
quand les instants s'égrènent
son parfum noctambule
assombrit la scène
les lueurs s'enlacent et soudain ne font qu'une
quand elle surgit claire et nue
la Lune
l'équipée sauvage
désorientée s'emmène
en safari lunaire
l'Odyssée soudaine
escale balnéaire, atmosphère bleu Neptune,
loin d'un souvenir solaire
la Lune
l'impératrice/la Lune
kodak400tx
in such great depths
ακτίνα 0, απεριόριστα σε έναν άλλο πλανήτη
Τα τετράδια σκονίζονται, η σιωπή τα τυλίγει. Εκεί κρύβονται οι φωνές του. Όλες οι πληγες στοιβάζονται και ενα μέτρημα πλέον, ένα μέτρημα του απέμεινε: πως δεν μπόρεσε απ' όλα όσα έγραψε τίποτα να πει. Σάββατο απόγευμα στο καφέ, στη τελευταία σελίδα του τελευταίου τετραδίου του, έπεσε ένα δάκρυ. Εκεί στη γωνία που καθόταν κανείς δεν τον προσεξε. Όπως πάντα απαρατήρητος. Γκρίζα μαλλιά, καρό πουκάμισο το πρόσωπο ρυτίδα. Η κούπα , η κανάτα νερού , άδεια. Το μαγαζί φισκα στη ρουτίνα. Την ίδια στιγμή ξεψυχούσε στο σπίτι η γυναίκα του, στο σκοτεινό δωμάτιο καμία τύχη δεν επιβίωνε, ο κρυφός πόνος της ζωής, οχι πια κρυφός. Η ψυχη της έτοιμη να ταξιδεψει. Τα κάγκελα στο μπαλκόνι εμοιασαν τόσο κοντά μετα τη πτώση. Άραγε αυτοί οι άνθρωποι όταν γεννήθηκαν τι τους έπλεκε ηδη η μοίρα τους;Το ένα δάκρυ γίναν δύο και η σελίδα λίγο αργότερα πλημμύρισε καθώς το καφέ άδειαζε, το τηλέφωνο χτύπησε. Ήταν ο ένοικος του δεύτερου κλαμμένος, σοκαρισμένος του μετέφερε: η γυναίκα σας αυτοκτόνησε. Έφυγε από το καφέ χωρίς να πληρώσει. Στην κηδεία της την επόμενη , δεν ήρθε κανείς μόνο η μητέρα της ανήμπορη στο αναπηρικό καροτσάκι γεμάτη άνοια πλάι στον χήρο. Από τότε ζει την ίδια μέρα. Πηγαίνει στο καφέ, ανοίγει την τελευταία σελίδα του τελευταίου τετραδίου του. Κλαίει. Το μελάνι μουτζουρωνεται , μια άδεια κούπα μια άδεια κανάτα. Ο χτύπος του τηλεφώνου . Και όλα αυτά μόνο στο φαντασιακό του καθώς η μοναξιά σαπίζει τα κόκαλα του κλεισμένος στο διαμέρισμα, με στορια κατεβασμένα ενώ από καμιά φορά στιγμιαία χαμογελά αλλοπρόσαλλα.
από καμιά φορά
(2014, βουβά)
Italy, 2019, fujicolor200
κεντρικα της αυταπατης
kodakcolorplus200 film / olympus superzoom105G / shot
kodak400tx film / lubitel2 / shot
ilfordpanFplus50 film / Nikonf100 / shot
kodak400tx film / Nikon F100 / shot
fujicolor200 film / kodakKB10 / shot