Kilimcinin kör oğlu

Usta kamyon şöförü

[pikeneverdies]

Ulan 10 sene sonra post atmak ne kadar garip hissettirdi. Az önce bildirim geldi bloğunuz 15 yaşına girdi diye. 15 senenin 5 senesini burada aktif geçirmişim. Bir sürü insanla tanışmışım, yemişiz, içmişiz. Paylaşımlara bakıyorum, bazıları komik, bazıları duygusal. Birilerini düşünüp yazılan yazılar, yapılan paylaşımlar. Ulan 10 sene be! Biz yaşlanıyoruz da içimiz yaşlanıyor mu? Geçen akşam discordda bir arkadaşıma yayın açmıştım bir sorununun çözümünü göstermek için. Tumblr sekmesi açıktı. Oha abi bu yaşta Tumblr ne alaka dedi ahshdhdjd. Buranın bir yaşı var da haberimiz mi yok? Biz yaşlanıyoruz da, içimiz sanki biraz daha genç

[sonevkizi]

En son 10 yıl önce biomu düzeltmiştim.

[pikeneverdies]

10 sene önce son postu paylaşmışım. Meraktan bakayım kim var kim yok diye. Herkes deactive account :d

[pikeneverdies]

Haritacı mısınız?

evet

[annomarina]

Visit Original Link

sevgilim, sevdiğim, canım ve bütün güzel sıfatların layığı.

bugün oturup güçsüzlüğüne yazıyorum. beş kuruşluk adamın veremediği on kuruşluk değere yazıyorum. yıpranmışlığın, tükenmişliğin verdiği çaresizliğine yazıyorum. kimseye yetemeyişine yazıyorum. değişen adama yazıyorum. sana. yeni sene yazıyorum.

dünya kendi etrafımızda dönmüyor denildiğinde benim bir dünyam bile yok, kalmadı deyişine yazıyorum. olmayan dünyana yazıyorum. çaresiz ses tonuna yazıyorum. sana ihtiyacı olan bu kadın karşısında, hayata küfür edişlerine yazıyorum. aynı kalmayan, kalamayan hiçbir şeye yazıyorum, hiçliğe, var olamayışımıza yazıyorum. bensizliğine yazıyorum. sensizliğe yazıyorum. mecburiyetlere yazıyorum. iyi gelenlere, gelemeyenlere yazıyorum güzelliğim. şarkılarına yazıyorum. yorgunluğuna yazıyorum, yılmışlığına yazıyorum. hayatta kalamayışına yazıyorum. yaşayamamana yazıyorum. eksilen gülüşlere yazıyorum. zorluklara, çabalara yazıyorum. adaletsizliğe güçsüzlüğe hem yazıyorum hem sövüyorum ne yapayım? hakimlere yazıyorum itirazlara yazıyorum. hastalıklara yazıyorum, baş edememelere yazıyorum. dermansızlıklara yazıyorum.

telefon konuşmalarına yazıyorum. delirmelere yazıyorum, sinirlere yazıyorum. yakılan sigaralara içilen kadehlere yazıyorum sevgilim. gürültülere yazıyorum. gürültüler içinde sessiz kalışlara yazıyorum. ‘ne olursa olsun’lara yazıyorum. boşvermişliklere yazıyorum. çırpınışlara yazıyorum, bekleyişlere yazıyorum. çıkış kapılarına yazıyorum. insanlığa yazıyorum.

sana, dalıp giden gözlerine yazıyorum.

belki de bu denli çaba gösterişlerim, ayakta kalmaya çabalarım sana gelemediğim içindir. bunca sinirim öfkem senin olamadığım içindir. susmalarını, çaresizliğini yediremediğim içindir. yeni sen’e alışamamın sebebi alışmak istemediğim içindir. beni asıl üzen şeyin ne olduğunu biliyorum; susuşlarının arkasındaki pes edilmişlik. bu hissi biliyorum, defalarca tattım ve korkuyorum. seven bir kadın sevdiği adamın bu haline alışamaz. o kadar kolay ki hayatın getirdiği zorunluluklar karşısında boyun eğmek, bunu sana yediremiyorum. sana yakıştıramıyorum. benden o kadar büyük bir şey istiyorsun ki. bu sana alışmak… bu sana alışmak demek benim pes etmem demek sevdiğim, bu sana alışmak benim de yılmam demek, ölmem demek..

iki pes etmiş insan, bu hayattan nasıl sağ çıkar bunu düşündün mü hiç? bunca yıl pes etmedim. bugün oldu onca adaletsizliğe rağmen yine pes etmedim. ve yarın, senin için, senin varoluşun için yine pes edemem. senin için yaşarım. bu yüzden seni yaşatmaya çalışıyorum. bunu yapmak istiyorum. bana güçlüsün dediğin gün, bunu fark etmiş, anlamış olman gerekirdi. seni sevdiğim sürece, bu kalp seni sevdiği sürece seni yaşatmak için çabası bitmeyecek ve senin için yılmayacak. beni tanıyorsan, bunu da biliyorsun demektir.

seni sevdiğim sürece, senin için yaşayacağım ve yaşatacağım demektir.

[pikeneverdies]

Dağ bayır offroad sezonunu açtık

[pikeneverdies]

Ordamısın?

Şimdi buradayım

[pikeneverdies]

Sayın başkumandanımızın emrettiği gibi, ileride doğacak en az üç çocuğuma, yine sayın başkumandanımızın sayesinde babamın bana anlattığı hikayelerden daha çok hikaye anlatacağım. 

Teşekkürler sayın başkumandanımız, seni seviyor, saygıyla selamlıyoruz. 

Allahuekber vuhuuu!!!

[pikeneverdies]

Aslında çalışmam lazım da şu manzarayı bırakıp nasıl işe gideyim?

[pikeneverdies]

Ceket must be destroyed

[guzyazi-deactivated20221220]

Duyduğumuz tüm özlemlerin de her şeyde olduğu gibi bilinçaltımızda karşılığı var.

Evime gittiğim zamanlar annem hemen gidilecek bir tabiat parkı, mesire yeri, orman, kır gibi arayışlara düşer. Bilir ki başka türlü evden çıkmam. Kalabalıklara karışmak, kafelerde oturmak, bara veya konsere gitmek gibi eylemler canımı pek sıkar. Evden çıkacaksam gittiğim yer ruhuma iyi gelsin, beni boğmasın isterim. Çocukluğumda en sevdiğim çizgi filmler de Deniz Kızı ve Heidi idi. Yıllarca Alplerde veya suyun içinde yaşamanın hayalini kurdum.

Öyle mor tonlarında, dondurma tadında, yaramazlık ve kahkahayla dolu bir çocukluğum yok. İçine kapanık ve çekingen bir çocuktum. Kendi kendime yaşar giderdim, annem çalıştığından beni Allah'a emanet etmişti.

Buna rağmen nasıl olduğunu anlamadığım şekilde her pazar maaile pikniğe gidilirdi. Hakikaten o kadar sık nasıl bir araya gelinebilmiş, gurur verici bir aile tablosu doğrusu. O pikniklerden birinde ilk kez çeşme kenarına değil de su kenarına gittik. Çok küçüktüm, hayal meyal hatırlıyorum. Dedem de doğayı çok sever ve etrafını araştırmaya bayılır. Zaten yaradılışımız aynıymış herkes öyle der. Ondan öyle görmemişim, onun huylarını edinmiş vaziyette doğmuşum doğrudan. Tavırlarımız bile ayna gibi, büyürken sıkça söylenince dikkat etmiştim ben de.

Velhasıl gittiğimiz yer Değirmen diye bir yer. Dedem her zamanki gibi gitmiş kendine asa bulmuş, onunla keşfe çıkacak. Bütün torunlar olarak dedemin peşine düştük tabii. Aşağılarda bir dere olduğunu söylüyor ama bizim oralarda havalar ısınınca ne dere kalıyor ne ırmak. Öyle kendi halinde ağaçların arasından akıp giden bir tek Büyük Menderes'i gördüm, onu da çok sonra. Haliyle böyle bir tablo beni çok heyecanlandırıyor. İlkokulda resim dersinde çizdiğimiz güneşten evin bahçesine kadar uzanan nehirler düşüyor aklıma. Bir de o Hayat Bilgisi kitapları vardı ki beni ne heyecanlandırırdı! Kitapta Pınar vardı, gölün kenarında piknik yapar, arada Narkissus gibi sudaki yansımasına bakardı. Ağaca sırtını yaslamış küçük kız Pınar, yerler yemyeşil çimen, hemen dibinde masmavi (!) bir göl… Yeteneğim olsa çizerdim. Aklımın bir köşesinde hep onunla gezmişim şimdi düşününce. Yok ben bunu bi’ çizeyim.

Dedem dere deyince kafamda muhtemelen böyle bir hayal var işte. Çayır, bayır demeden asalarımızla tepine tepine indik. Sonunda da o dereyi bulduk. Ağaçlar ve ayrık otlarıyla örtülü bir vadide gölgeli ve serin, çukurda, biraz terk edilmiş biraz da bakir görüntüsüyle muazzamdı. Çok kalamadan geri gittik. Sanıyorum ki dedem bizim için endişelenmişti.

Diyeceğim o ki eve gittiğimde annemin yaptığı hiçbir programda dereye, akarsuya denk gelemiyoruz. Tüm gezilerimi kafamda sulak bir yerin hayaliyle yaptığımı fark ediyorum. Derine raptiyelenmiş bir Hayat Bilgisi kitabı sayfası ya da dedemle geçirdiğim bir anın tasavvuruyla, yeni izlenimlerime karşı mukayesedeyim daima.

Bazen kendimi ağaca benzetiyorum: Güçlü ama gücünü köklerine borçlu. Ve elbette Kavak Ağacı. Çünkü nerede Kavak varsa, orada su mutlaka vardır.

:,)

[pikeneverdies]

Güzel sapanca, o büyük ağacın altında çocukluğumuz geçti, lafın gelişi değil gerçekten geçti. Dünyanın en güzel yeri orası.

[pikeneverdies]

Vur davulcu davula şampiyonuz ulan

[pikeneverdies]

Şampiyon

[pikeneverdies]

Bir gün mutlaka hakettiğin yerde olacaksın.

[eqwtyuetyq-deactivated20160623]

herkes kendine göre teröre tepki gösteriyor tabi

qweşlwqşleewqwqeqweqew 

bu ne abi

[aysinirimbozuldu]

Kfkfhdjddkdklslslsls hönkürdüm

[pikeneverdies]

askdşakslşdkaskdlasşkldkşlasdkşlaskşldakşsdklaskd

[pikeneverdies]

Ülke ülke değil, son dakika sınava çalışan öğrenci.

Maça iki saat kala iptal etmek nedir?

[pikeneverdies]

Patates közlemek isteyen gelsin

[kucukhaniminguncesi-deactivated]

Malatya Yeşilyurt ilçesine bağlı Cafana Ortaokulu hizmete başlayalı 4 gün oldu. Okul merkeze yaklaşık olarak 20km uzaklıkta. Okulun şu anda tabelası bile yok. 5, 6, 7 ve 8. sınıflara hizmet vermekte. Okulda 106 öğrenci bulunuyor. Bunlardan 30a yakını taşımalı olarak başka köylerden geliyor. Öğrencilerin çoğu daha önce hiç köyün dışına çıkmamış. Tiyatro izlememiş, sinemaya gitmemiş, deniz görmemiş, köyde yaşayan hayvanların dışında başka hayvanları görmemiş ve hiç kütüphaneye gitmemiş çocuklar. 8. sınıfa giden 30 öğrenci TEOG sınavına hazırlanıyorlar oldukça da başarılı çocuklar var. Kaynak sıkıntısı çekiyorlar, elimizden geldiği kadar halletmeye çalışıyoruz.Kütüphane şu anda sadece raflardan ibaret, yaklaşık 3000 kitap kapasitesine sahip görünüyor. Çocuklar çok hevesli olduğundan kütüphanenin temizliğini yapmak konusunda bile ısrarcılar. Hiç kitap olmamasına rağmen arada kapısını açıp raflara bakıyorlar. Henüz masa ve sandalyeleri gelmedi. Boş duvarlar ve raflar var. Kütüphane olabildiğince dolduktan sonra açılışını çocuklar yapacak öyle planlıyoruz. Şu ana kadar yaklaşık 200 kitap topladık. Hepsi tanıdıklar aracılığıyla, kendi çocuklarının artık okumadıkları kitapları vermeye gönüllü olan insanlar oldu. Belirli bir kurumdan yardım alamadık henüz. Kitap kampanyaları düzenleyen sitelere yazdık henüz geri dönüş olmadı, hatta çoğu hala ilanı yayınlamak için editör onayı bekliyor. Durum genel olarak böyle, ne çok umutsuz ne çok parlak.

Açıklamam bundan ibaret konu belli yardım istiyorum sayın tumblr kullanıcıları. Bağış yapmak isteyenler için;

İletişim: Berra Özdaş

[email protected]

0554 461 50 76