bu hayatı bileklerimi kıran soğukları hatırlayarak, yüzüme dokunan elleri asla unutmayarak yaşıyorum. biliyor musun ben bazen tanrıya bile bileniyorum göğe bakıp. ben sırtıma bi bıçağı pamuk gibi saranları, elleri bellerimi bi bıçak yoklayanları hiç unutmuyorum. beni bi gece yarısı sokaklarda yalın ayak yürüten acıları, beni kötürüm bırakanları ben, hiç unutmuyorum. ben dünyanın bütün acılarını yumup yumup bi avuca sığdırmış, sonra da onu yutuvermiş zeryâ, ben şimdi bunları yapanlara kan kusmak için sadece sıramı bekliyorum.


















