X ' Yoldaki Yolcuya Bir Pusula
Bu metin, adı konmamış bir arayışla yürüyenlere; kim olduğunu tam bilmeyen ama bildiği kalıplara da sığamayanlara...
Bazı insanlar, içlerinde bir boşlukla dolaşır. Dışarıdan bakıldığında her şey yerli yerindeymiş gibi görünür; ama içeride bir eksiklik, bir yankı vardır. O yankı, bazen suskun bir çocuk gibi köşede oturur. Bazen ise haykırarak insanı yönünü şaşırttığı yerde bulur.
Eğer bu satırlara geldinse, sen de muhtemelen o yankıyı duyanlardansın.
Bu yolda olanlar için bir çözüm değil. Bu bir harita da değil.
Ama belki bir pusula;
Gerçek seni rahatsız ettiğinde, orada dur. Çünkü orası başlangıç noktandır.
Tetiklenmeler, seni incitmek için değil; seni göstermek için olur. Kızdığın şey, bir yerinden ses veriyordur.
Herkes gibi olamadığın için değil; herkes gibi olmadığın için değerlisin.
Kaçma. Ama körlemesine dalma da. Dönüştür.
Birileri sana “abartıyorsun” dediğinde, içindeki çocuğu dinle. Belki de sen yıllardır azımsanıyorsun.
Cesur olmak, korkusuz olmak değil. Korkuyla birlikte yürümeyi seçmek demek.
Kendini yalnız hissettiğinde, bil ki bu yolda yürüyen başkaları da var. Ama genelde sessizler. Tıpkı senin gibi.
Ve en önemlisi: Bu dünya, seni susturmak isteyenlerin değil; kendi sesine kulak verenlerin dünyasıdır.
Eğer yolunu kaybettiysen, bu kötü bir şey değildir. Çünkü bazen en doğru yollar, kaybolunca başlar.
Pisi.D.T.
