Sasza Przykrow @przykrasasza - Tumblr Blog

To ja jestem nieuchwytna

Maj challenge: płakać tylko do tekstów kultury

Przykre tosty na najsmutniejszy środek nocy:

Puść sobie muzykę która pozwoli Ci na katharsis

Chleb weź do tostera włóż od razu kromki, nie marnuj talerza bo i tak nie będziesz miał siły go potem umyć

Chleb posmaruj masłem bardzo, to jedyne tosty jakie trzeba z masłem, normalnie masła się nie daje do tostów bo to zbędne kalorie ale dzisiaj nie masz nic do stracenia

Możesz płakać, ja płaczę

Na masło dużo cukru, jak najwięcej cukru bo cukier biała śmierć a komu się chce żyć no nie wiem nie mi

Cynamon też dużo, będzie pachniało jak cini minis, poczujesz się znowu jak 5 lat i wrócą traumy z dzieciństwa

Kakao ciemne żeby przyczarowac trochę jeszcze jakimś składnikiem a dodatkowo ciemne żeby było jak ta nędzna noc, większa immersja

Zamknij toster, zamknij morde bo nikogo to nie obchodzi, na tumblrze sobie napisz jak ci smutno

Wyczyść potem toster bo tam jest teraz cukier który się osypał cynamon i ciemne kakao i to może nie pasować do sera współlokatorów w przyszłości, potrzebujesz wsparcia nie wrogów

Tosty super słodkie tak ma być bo równoważą słone łzy bon appétit

#poezja #tonawetniejestpoezja

Jakbym była krową to by mnie wyjebali na śmietnik

Tak wygląda mój dom 7 teraz tj odpowiedzialny za relacje i związki

To jest absolutny rozpierdol i jeszcze dwa dni temu był tam ksiezyc który wypadł w nowiu

Niech planety wybuchną wszystkie proszę

przykrasasza

Nie umiem znaleźć w życiu niczego tak głębokiego żeby mnie satysfakcjonowało

przykrasasza

Bo sunę po powierzchni bo mnie wszystko szybko nudzi

Jedyne w co się potrafię wbić to mój świat wewnętrzny bo nie mogę od niego uciec to go eksploruję

To jest obelga na zaćmienie

Halo ktoś sympatyczny, czekam

do Maksa

jesteś jak koc co otula ciepłem od środka dla mnie

tak mi mięśnie potrafisz rozpuścić że nie mogę utrzymać powiek ale nawet nie chcę

to jest moment kiedy mogę głębiej oddychać bo nici w moim mózgu nie chcą się plątać ani biegać

cisza

i wszystko przestaje boleć

miodem mi jesteś ale bardziej

słońcem ale mocniej

ale szybciej mi serce bije

i czasem boli brzuch kiedy nie zjem śniadania zanim mnie pocałujesz

i gdybyś jeszcze tylko był słodki

#poezja

Deszcz

Tak było gęsto i parno i wszystko się tak kumulowało i nic nie chciało puścić we mnie. Nie potrafię powiedzieć czy to w mojej głowie czy jakimś ciele emocjonalnym czy jeszcze innym ale trochę jakby postawić tamę i powiedzieć - tu nic nie przepłynie. I narastające lęki i obawy i odkładanie na później wszystkiego co tylko możliwe i wszystko stało w miejscu a ja to wszystko trzymałam w rękach albo w głowie albo na ramionach i to aż stęchło. FUJ. Teraz, przysięgam że jakby z nikąd przyszedł jakiś prąd i wiatr i tak ruszył ten smród i rozrzedził wszystkie cząsteczki i jakby się bardziej przejrzyście zrobiło. Przysięgam, że nie zrobiłam nic co zmusiłoby mnie do myślenia, że to niby moja zasługa. Otworzyłam okno i usłyszałam huk deszczu, więc to deszcz zmył ze mnie wszystko, jako że był jedyną zmienną. Deszcz jest jak pierwszy oddech, deszcz jest jak podmuch wiatru w upalny dzień, deszcz jest jak szklanka zimnej wody przy ataku paniki, deszcz jest jak przetarcie oczu, deszcz jest jak spojrzenie głęboko w oczy, deszcz jest jak zmycie grzechu pierworodnego, deszcz tak mnie koi, ten moment mógłby się nie kończyć

Gdybym była z cukru stanęłabym w polu rażenia, żeby mógł przebić mnie na wylot milion razy aż do rozpuszczenia

Ludzkie wytwory są fascynujące

Nie wiem co myślę dopóki ktoś nie powie mi co myślę i nie wiem co czuje dopóki ktoś nie powie mi co czuje i nie wiem kim jestem dopóki ktoś nie powie mi kim jestem i wszystkie bodźce które docierają do mnie z zewnątrz muszę przetworzyć i powiedzieć czy tak czy nie czy pomiędzy czy jakieś ale czy jeszcze coś innego i dopiero kiedy coś czujesz to ja mogę coś poczuć i dopiero kiedy coś powiesz to wiem czy się zgadzam czy masz zamknąć mordę i dlatego sama przepadam i ginę i dlatego kocham sztukę i jeżeli kiedyś stworzyłam coś czego ktoś nie umiał powiedzieć to bierzcie i jedzcie z tego wszyscy to jest bowiem ciało moje tego bym chciała i może to jest ten moment kiedy w końcu zacznę chodzić z mięsem na wierzchu to nie musi mieć żadnego sensu dla nikogo ale dla mnie ma

chcę zacząć chodzić z mięsem na wierzchu, przewrócić się na lewą stronę, jak pranie mokre w środku, żeby wyschło na wiór i w proch, wysypać się

chcę wiedzieć co jest moim mięsem

#nie wiem co mówię

Moje niestabilne poczucie własnej wartości wygląda dokładnie tak że dałabym się ukrzyżować tylko po to żeby ktoś nazwał mnie bogiem

#metafora

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Sasza Przykrow