/ Vivian Maier, Self-Portraits, 1950s - 1970s
d e v o n

No title available
almost home

Product Placement
ojovivo
taylor price
KIROKAZE
No title available
dirt enthusiast

roma★
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

★
sheepfilms
Monterey Bay Aquarium
hello vonnie

JVL
Peter Solarz
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Three Goblin Art
trying on a metaphor

seen from Ukraine
seen from United States

seen from United States

seen from France

seen from United States

seen from Japan
seen from United Kingdom
seen from Germany

seen from Mexico

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Türkiye

seen from Canada

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from United Kingdom
@queenlight
/ Vivian Maier, Self-Portraits, 1950s - 1970s
/ Inge Morath, London, 1953 -1954
Paolo Ventura, Christmas 1944
İyi ki doğdun Sinem Sal!
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.
Çocukken kazdığın çukurları hatırla deniz dolardı içine.
Kimseyi koyamazsın doldurulmamış boşluklarına. Sıkıştırma pamuk tıkar gibi tüm deliklerine. Gitmelerine izin ver. Bırak senin de içine deniz dolsun.
Seni seviyorum, hep seveceğim.
Yanındayım ve hep olacağım.
Birbirimizin ruh eşi olduğuna inandığımız çocukluk arkadaşım ile aramda İstanbul trafiği ile en fazla 2 saat var sanıyordum. Kilometrelerce ve hatta kıtalar boyu bir mesafe varmış, fark edememişim. Bu mesafe de öyle bir günde yaşanan bir deprem ile oluşmadı. Dünyanın dönüşü gibi günler, yıllar, mevsimlerce onun içinde ilerlemiş, görememişim. Ben her güneşin doğuşunu yeni bir gün ve dünün bitimi olarak görmüşüm.
Kendimi bu ilişkide su gibi berrak sanırdım. O suyun yansımalarını bir fal gibi okumuş, durmuş. Olduğu gibi görmek yerine hep bir mana aramış ve yazmış kendince. Bu beni öyle çok üzdü ki; sarsıldım! Hayatta beni kendimden sonra en iyi tanıyan insanın o olduğunu düşünürdüm. Bu inancımın vücut bulduğu kadının yerine kimi koysam olmuyor. Bunun bendeki hayal kırıklığı öyle büyük ki! Özlemimi içime sindiremiyorum görüşmediğimiz 4 koca yıldır.
Öyle çok bekledim ki fark etmesini ve geri dönmesini. Dönmedi.
Her gün yeni bir bahane, dünün ertelenmiş hali, yarına kalacaklar listesi falan... Hep bir şeyler eksik, yarım ve gerçekleşmemiş olacak.
Hayat yarısı yenmiş soğuk bir sandviç gibi. Açsan gerçekten lezzetli, değilsen yavan.
-On the Suffolk Coast-
Hislerim ektedir...
I’ve nothing to offer except my own confusion - Tania Rivilis , 2020.
Russian, b. 1986-
Oil on canvas, 86 x 60 cm
I collected these two NFT’s today.
stone face
by zachnichols