เรื่องมันมีอยู่ว่า .. #BAPBangkokAttack
ฉันบอกว่าอยากที่จะเล่า แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี ฮ่าๆๆ งั้นเอาเป็นว่าเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่เข้าไปข้างในเลยแล้วกัน เสียงซาวด์เริ่มดังมากและหัวมาโทกิก็โดดเด่นในความมืดเต็มไปหมด ฉันตื่นเต้นมากในขณะที่เดินตามพี่สต๊าฟพาเข้าไปยังจุดที่นั่งของฉัน ในโซนที่ฉันอยู่ (3500 D4) ค่อนข้างจะมุมเพราะเวทีไม่ได้ใหญ่ถึงขนาดครอบคลุมทั้งหมด ในระหว่างที่ฉันกำลังซึมซับบรรยากาศอยู่นั้นพวกเขาก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดและนกหวีดดังลั่นในเพลง One Shot ฉันทั้งตื่นเต้นและแปลกใจเพราะโซนที่ฉันอยู่ไม่ได้ไกลอย่างที่คิด ฉันเห็นพวกเขาชัดษมากกว่าที่คาดหวังไว้ซะอีก หัวใจเต้นแรงมากๆ เลย
บรรยากาศในคอนผ่านไปอย่างสนุกและรวดเร็ว ทุกคนลุกขึ้นมาเต้นแล้วนั่งลงอย่างเป็นระเบียบเมื่อควร มันรวดเร็วจริงๆ นะ เหมือนเวลาเดินเร็วมากๆ อย่างเพลง Body ‘n Soul ที่ฉันคิดว่าจะอยู่หลังๆ เลยก็แสดงเร็วมาก แต่ถึงจะอย่างนั้นฉันก็สนุกมากจริงๆ ที่ได้ใช่ช่วงเวลาในคอนเสิร์ตกับเบบี้และพวกเขาแบบนี้ เบบี้ในงานที่ฉันได้เจอน่ารักทุกคนเลย ^ ^
ฉันจำได้ว่าประโยคแรกภาษาไทยที่ฉันได้ยินคือ หิวน้ำ? หิวน้ำมาก? หรือฉันหูแว่วไปเองก็ไม่รู้ ทุกอย่างมันดูน่าตื่นเต้นไปหมด พวกเขาเป็นอย่างที่เคยเป็น คือสนุกบนเวทีกันมากๆ และเอนเตอร์เทรนแบบสุดๆ
ฉันไม่แน่ใจว่าวันคอนเสิร์ตมีโปรเจคกี่ตัวเพราะฉันคิดว่าตัวเองจะไม่ได้มาแล้วเลยไม่ยอมเปิดดูโปรเจค (แก้ช้ำใจ) แต่ที่ฉันได้ทำแบบเต็มที่จริงๆ คือสามโปรเจค
- โปรเจควันเกิดแดฮยอน / Forever with B.A.P
โปรเจคแรกของสามตัวนี้คือโปรเจควันเกิดของแดฮยอน
และใช่ .. มันมีความพิเศษอยู่ตรงนี้
ทุกคนตั้งใจทำโปรเจคกันมาก แสงไฟสว่างขึ้นแล้วพวกเขาก็มองลงมา แววตาของแดฮยอนแสดงภาพชัดเจนมาก เขาดูแปลกใจและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน และแน่นอนว่าเขา ยิ้ม ยิ้มกว้าง
เมมเบอร์คนอื่นๆ ก็ยิ้ม เบบี้พยายามที่จะร้องเพลงกัน แต่ดูเหมือนว่าสองฝั่งจะตีกันทำให้ฟังไม่รู้เรื่อง ฮิมชานเลยบอกให้เราร้องใหม่และเขาก็เป็นต้นเสียงให้กับเรา ฮ่าๆๆๆ เราร้องเพลงไปในขณะที่แดฮยอนก็ยิ้มโยกหัวเล็กน้อย ฉันจำไม่ค่อยได้ว่าเราจบมันยังไงเพราะฉันก็มัวแต่ตั้งใจทำโปรเจคและมองเจ้าของวันเกิด เขาน้ำตาคลอด้วยล่ะ T _ T เขาทำฉันแปลกใจอีกแล้ว
ใช่ ฉันประหลาดใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะค่อนข้างประหลาดใจที่เราทำโปรเจคให้กับเขา เขาดูชอบและประทับใจกับมันนะ? แววตาของเขาเป็นประกายอย่างชัดเจนเลยพร้อมน้ำตา ฮ่าๆๆ เขายิ้มน่ารักมากๆ เลยตอนนั้น ฉันเผลอตะโกนออกไปเสียงดังมากว่า “โอออออออออ๋ อุลจิมา (อย่าร้องไห้)” แฟนๆ คนอื่นๆ และเมมเบอร์ก็บอกเหมือนกัน
ฉันรู้สึกขอบคุณเจ้าของโปรเจคนี้และเบบี้ทุกคนจริงๆ
ดูเหมือนว่าที่เราทำมันจะทำให้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป ^ _ ^
ต่อจากนี้ฉันจะพูดถึงแดฮยอนแล้วนะคะ เพราะฉันสังเกตเขาบ่อยมากเลย(และเพราะมันเป็นวันเกิดของเขาด้วย) ถ้าให้พูดถึงทั้งคอนเสิร์ตและทุกคนฉันคงต้องเล่านานกว่านี้ แต่ฉันมีไฟร์ที่ต้องกลับในเย็นวันนี้เลยขอเล่าแค่ของแดฮยอนก่อน T _ T (ถ้าอยากฟังอีกฉันจะมาเล่าที่เหลือนะ)
แดฮยอนเสียงดีมากๆ ตั้งแต่ต้นจนจบคอนเสิร์ตเสียงของเขาทำให้ฉันขนลุกได้ทุกที โดยเฉพาะเพลง With you ที่เขาเล่นเสียงตอนท้าย T _ T ฉันร้องไห้ออกมาเลยล่ะ เขามีพรสวรรค์จริงๆ นะ เสียงของเขาฟังดูนุ่มนิ่มแล้วก็อบอุ่นมาก(ในขณะที่เพลงอื่นก็มีพลังสุดๆ) ไฮโน้ตของเขามันสุดยอดจริงๆ
หลังจากโปรเจควันเกิดสายตาของแดฮยอนน่ารักมาก เขาทำให้ฉันอมยิ้มตลอดเวลาที่เขาพูดแม้ว่าฉันจะไม่ใช่เมนเขาก็ตาม (ในวันคอนเสิร์ตฉันมองทุกๆคนเลย พวกเขามีเสน่ห์ของตัวเอง) ตอนที่เขาพูดขอบคุณและบอกว่าเขามีความสุข เขาใช้คำว่า “นอมู (มากๆ)” และ “ชินจา (จริงๆ)” เยอะมากจนฉันเผลอหัวเราะออกมา เขาเหมือนเด็กๆ ที่กำลังมีความสุขมาก ไม่รู้สิ .. ถ้าคุณมองตาเขา ถ้าคุณมอง แววตาของเขาที่มองลงมามันมีอะไรที่พิเศษมากกว่าเดิม ทั้งวันนี้ที่เขายังเดินแวะมาโบกมือเล่นหลังจากเล่นน้ำเสร็จด้วย
ฉันคิดจริงๆ นะว่าพวกเขาไม่เคยรู้เลยว่าเบบี้ชาวไทยรักพวกเขามากและรอพวกเขาขนาดนี้ (ไม่ได้น้อยใจอะไรนะแต่ฉันคิดว่าพวกเขาไม่รู้จริงๆเพราะพวกเขาไม่เคยได้มาสัมผัสมัน) และคอนเสิร์ตแรกของพวกเขาเมื่อวานนี้คงทำให้พวกเขารู้แล้วล่ะ ฮ่าๆๆ ฉันถึงบอกไงว่ามันมีอะไรพิเศษหลังจากที่พวกเราตั้งใจทำโปรเจคกันไป เบบี้ไทยนี่เจ๋งจริงๆ น้า (รวมถึงโซนหน้าคอมด้วย คิดว่าคงกำลังลุ้นและให้กำลังใจอยู่ล่ะสิ)
ตอนที่คอนเสิร์ตใกล้จบแล้วฉันนั่งมองพวกเขามันทำให้ฉันนึกถึงคำหนึ่งขึ้นมา คำที่บอกว่า
“บนเวทีน่ะสว่างเกินไป พวกเขามองไม่เห็นเราหรอก
แต่พวกเรานี่ล่ะ ที่มองเห็นเขาอย่างชัดเจน”
มันคงเป็นอย่างนั้นจริงๆ.. แต่แปลกนะที่ฉันไม่ได้เจ็บปวดแต่กลับอมยิ้ม
ข้างในมันตอบว่า .. ไม่เห็นเป็นไรเลย แค่ตอนนี้ฉันรักเขาและเขาได้รู้มันบ้างก็พอ
วันนั้นพวกเขาทำให้ฉันมีความสุขเกินกว่าที่จะมานั่งอมทุกข์กับเรื่องอะไรแบบนั้น ฮ่าๆๆ มีคนถามฉันว่าคุ้มไหมกับการที่ฉันต้องไป-กลับทันทีแบบไม่ได้พักเพื่อมาคอนเสิร์ตของพวกเขา ตอนแรกฉันก็ถามตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงทำขนาดนี้ .. แต่หลังจากคอนเสิร์ตจบลงพวกเขาได้หาคำตอบให้ฉันแล้ว :)
ทำไมฉันถึงคิดว่าพวกเขารับรู้ว่าพวกเรารักล่ะ?
- เพราะพวกเขาพูดภาษาไทยเหรอ?
- เพราะยองแจบอกว่าอย่าลืมพวกเขาแล้วยกนิ้วก้อยขึ้นเหรอ?
- เพราะจุนฮงบอกว่ารู้ว่าพวกเรารอพวกเขามานาน และจะไม่ลืมเรางั้นเหรอ?
- เพราะแดฮยอนเอาแต่ย้ำว่าเขามีความสุขมากงั้นเหรอ?
- เพราะยงกุกเปลี่ยนเนื้อเพลงเป็น Bangkok งั้นเหรอ?
- เพราะพวกเขาร้อง With you เหรอ เพราะยองแจร้องแบบปากเปล่าขึ้นมาก่อนที่ดนตรีจะมีให้งั้นเหรอ? .. (มันคือสิ่งที่ไม่ได้เตี๋ยมไว้ล่ะ ฉันคิดแบบนั้น ใครอยากค้านได้นะ?)
- เพราะยงกุกชี้พวกเราตอนที่ร้องเพลง With you ท่อน you you you พร้อมอมยิ้มงั้นเหรอ?
- เพราะพวกเขาไปลากสต๊าฟที่จัดไฟอยู่และพูดไทยได้นิดหน่อย(รึเปล่า แต่เขาพูดไทยไม่ชัดเลยนะ)มาแปลสิ่งที่พวกเขาอยากพูด อยากบอกทั้งๆ ที่ไม่เคยทำอย่างนั้นเหรอ?
- เพราะพวกเขาทำบางอย่างที่ไม่ได้มีการเตรียมการไว้ขึ้นมาอย่างนั้นเหรอ?
- เพราะพวกเราต่างฝ่ายต่างยื้อกัน ต่างฝ่ายต่างมีน้ำตาพร้อมรอยยิ้มงั้นเหรอ?
- หรือ เพราะ เพราะ เพราะ? มากมายที่เกิดขึ้นในสองชั่วโมงกว่าๆ นั้น พวกคุณก็รู้หน่า
มันก็ใช่ .. ของพวกนั้นล่ะทำให้ฉันมีความสุข
และฉันถึงบอกว่าฉันอาจจะคิดไปเอง .. ที่เหนือสิ่งใดนั้นคือแววตาของพวกเขาไงล่ะ
ฉันเชื่อในสิ่งที่เห็น ว่าพวกเขาก็หลงรักเราเหมือนที่เราเคยเป็นแล้วเหมือนกัน :)
ไงล่ะมนุษย์ต่างดาว เสียงของพวกเราดังมากจนมีพลังงานใช้ไปไม่มีวันจบสิ้นเลยล่ะสินะถึงต้องทำหน้าแปลกใจขนาดนั้น เรามีอะไรมากกว่านี้อีก เพราะฉะนั้นต้องมาทำหน้าประหลาดใจที่นี่อีกนะ ฮ่าๆ
มีเบบี้ที่ได้ไฮทัชมาเล่าให้ฟังว่า ตอนที่ไฮทัชกันมันไม่ใช่แค่สัมผัส
แต่มันคือการกุมมือแล้วรั้งกันไว้ ..
ฉันหวังว่าฉันจะมีโอกาสแบบนั้นเหมือนกัน และพวกคุณทุกคนด้วยนะ ! ^ ^
แม้จะอยากที่จะพูดอะไรมากกว่านี้แต่ว่าฉันต้องเก็บของแล้วล่ะ
T _ T เอาไว้ฉันจะมาเล่าใหม่นะ
ถ้าคุณอยู่ในนั้นคุณจะรู้ว่าคุณไม่ได้แค่ไปฟังเพลงและเอาความสนุกเท่านั้น
คุณจะได้ข้อคิดจากข้อความบนจอมอนิเตอร์
ที่คุณก็น่าจะรู้ว่าใครเป็นต้นคิดน่ะนะ ฮ่าๆ
แต่มันให้ข้อคิดที่ดีจริงๆ มันทำให้ฉันรู้สึกว่า
ตัวเองควรที่จะเป็นผู้ใหญ่กว่านี้อีกสักนิด _ _)
ก่อนที่จะไปฉันอยากจะบอกอะไรสักนิด
ป.ล. ตอนที่พวกเขาพูดกันเราควรจะเงียบเสียงกรี๊ดลงไม่ต้องรอให้เขาจุ๊ๆ นะเพื่อที่จะได้ยินด้วยกันอย่างชัดเจนว่าเขาอยากจะพูดอะไร แม้จะดีใจที่เสียงกรี๊ดดังมากแต่บางครั้งก็ไม่ได้ยินเสียงเขาเลย T _ T
ป.ล. 2 เรื่องแท่งไฟ ฉันรู้สึกดีนะคะที่มีแท่งไฟที่เป็นสีประจำตัวของแต่ละคน แต่ยังไงถ้าเกิดไม่ใช่โปรเจ็ตส่วนตัวของแต่ละคน แท่งไฟที่เป็นสีประจำวงฉันคิดว่า .. มันจะดีกว่านะ
ป.ล.3 รักษาความน่ารักและความสามัคคีในการทำโปรเจคกันต่อไปนะ ^ ^ เชื่อว่าครั้งหน้าเราต้องทำได้เจ๋งขึ้นไปอีกกันแน่ๆ เลยเนอะ !!
ป.ล.4 คุณอาจจะเห็นว่าฉันอาจจะพูดแปลกๆ อารมณ์เหมือนเป็นทรานซ์มากกว่าภาษาพูด แต่ฉันแค่อยากให้มันดูอ่านง่ายและเข้าใจง่ายเท่านั้น ขอโทษนะคะ
ป.ล5 ไม่มีอะไรแล้ว .. แค่จะบอกว่าขอบคุณ ที่รักพวกเขาและมีช่วงเวลาที่มีความสุขนี้ด้วยกันนะคะ ^ ^
ฉันไม่ได้มีปัญหากับการที่พวกเขาจัดคอนเสิร์ตกันที่นั้น ถึงแม้ว่าจะมีคนคิดว่ามันเล็กหรือเอามาอ้างว่าพวกเขาไม่ได้ดังถึงขนาดที่จะจัดไปจัดที่อิมแพ็ค .. แต่ใครสนล่ะ? พวกเขาไม่รู้หรอกว่ามันอบอุ่นแค่ไหน
ฉันว่า .. มันเหมือนเรามีปาร์ตี้กันมากกว่าที่จะเรียกว่าคอนเสิร์ต
ปาร์ตี้วันเกิดจองแดฮยอน ? อะไรทำนองนั้น ฮ่าๆๆๆ
พวกเรามีกันและกัน นั้นล่ะที่สำคัญ บ้านจะหลังใหญ่หรือไม่
มันไม่ใช่สิ่งสำคัญหรอก :)
พวกเขาประหลาดว่าไหม..? และใช่ พวกเรามันก็ไม่ปกตินักหรอก ฮ่าๆๆๆ
มนุษย์ต่างดาวกับสาวมนุษย์โลกที่คอยห่วงใยพวกเขา .. :)
อาจจะมีบางโมเมนซ์ที่ฉันลืมพูดไป
แต่ไว้ถ้ามีเวลาฉันจะมาเพ้อเจ้อมากกว่านี้นะ(?) ฮริ้ง
หวังว่าครั้งหน้าเราจะได้เจอกันที่ “ปาร์ตี้” ของพวกเขาอีกนะคะ
รักพวกคุณ ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆ ที่ร่วมสร้างด้วยกันมานะคะ ^ ^ !!
gummygunk
titsay
izzy806
stormborns
gracieabrams
snowghoul
vaporwave
pixelskylines
