Thank you ma. I'm sorry.
Sa lahat ng hirap ko, sa lahat ng saya ko, sa lahat ng minahal ko, sa lahat ng tumulong sakin, sa lahat ng nag-tiyaga, sa lahat ng nag-tiis, sa lahat lahat. Salamat. Hindi ko alam kung hanggang saan pero alam ko kung hanggang kailan. Nahihihirapan na kasi ako. Hindi ko alam kung mababasa mo 'to, pagod na kasi ako ma. Nahihirapan na akong mag-isa. Si erica nalang muna intindihin mo. Ang hirap dahil suicidal akong tao ma. Alam mo yan sa sarili mo, lahat kaya kong gawin, iniisip ko lang kapatid ko, gusto kong tulungan gaya ng gusto kong gawin sa sarili ko pero susuko na ako ma. Sorry ma. Alam ko kasalanan tong gagawin ko. Pero ma, wala na akong magagawa. Gusto ko ng magpahinga. Walang may kasalanan kung bakit gagawin ko 'to. Ayoko na kasing maging mag-isa ulit. I love you ma.
Salamat din sa'yo, dahil sa lumipas na buwan, hindi mo pinaramdam na hindi na ako mag-iisa pero ito nararamdaman ko na. It's my fault, lahat. Pero gusto ko lang isipin mong nagsisisi ka dahil nakilala mo ako. I'm sorry. Pagod na ako.
