Eros
“De eros drijft de ziel ertoe aan om te ‘verwekken bij het mooie’. Eros is een inspiratiebron: de door ereos aangedreven ziel brengt mooie dingen en vooral mooie handelingen voort met een universele waarde.
(...) Zonder eros verliest het denken alle vitaliteit en alle onrust - dan wordt het repetitief en reactief. Eros inspireert het denken door zijn verlangen naar de atopische ander.
Het surrealisme stelde zich als zijn voornaamste doel de liefde opnieuw uit te vinden. De surrealistische herdefinitie van de liefde is een artistiek, existentieel en politiek gebaar. André Breton dicht de eros een universele kracht toe: ‘The only art worthy of man and of space, the only one capable of leading him further than the stars (...), is erotism.’ Bij surrealisten is de eros het medium van een artistieke omwenteling in de taal en in het leven. Eros wordt uitgeroepen tot de energiebron van de vernieuwing die ook het politiek handelen moet voeden. Dankzij zijn universele kracht verbindt hij het artistieke, het existentiële en het politieke. Eros manifesteert zich als revolutionair verlangen naar een totaal andere manier van leven en een nieuwe samenleving.”
-B. Han // De Vermoeide Samenleving - Politiek van Eros/Einde van de theorie
