26Mayıs

Discoholic 🪩
sheepfilms
h

shark vs the universe
Cookie Run:Kingdom Official!
The Bowery Presents
I'd rather be in outer space 🛸
Cosmic Funnies
Fai_Ryy
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
No title available

izzy's playlists!

if i look back, i am lost
One Nice Bug Per Day
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
hello vonnie
Mike Driver
Cosimo Galluzzi
No title available
Misplaced Lens Cap
seen from Vietnam
seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from Indonesia
seen from France
seen from United Kingdom

seen from Türkiye

seen from Belgium
seen from United States

seen from Singapore
seen from Vietnam

seen from Italy

seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from Bangladesh
seen from Georgia
seen from Bangladesh
seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from France
@ruhunsarkisi
26Mayıs
Yavrum
Perşembe akşamı babaannemi o halde görmek istemediğim için gidip gitmemekte kararsız kalsam da görmeye gittim, elleri sıcacıktı. Dakikalarca ellerini tuttum, alnından öptüm bir kez. Bilinci kapalıydı ama kalben beni hissettiğini biliyordum. “Seni çok seviyorum her emeğin için Allah senden bin kez razı olsun dedim” son ona bakışım olduğunu tahmin ederek ayrıldım odadan. Yanındayken içimi huzur kaplamıştı, dönüş yolu boyunca hep iyi ki görmeye gelmişim diye tekrarladım. 23:30 dolaylarını bulmuştu eve dönüşüm. 1.20’de ise kaybettik babaannemi. Cuma günü cenazesi vardı. Tabutundan ayrılmadım camide. Üzüntüm üzerine düşünemedim bile haftasonu çünkü eşimin ailesi tabiki yine beni darladı babası babası, oğlum oğlum diye. Bu zihniyetlerden yorulmaktan anca kendimle kaldım.
Neyse babaanneme hastaneye gönderdiğim çiçekleri ektim o baksa idi bu çiçekleri çiçeklere boğulurdu her yer, coşardılar…
Artık bu hayatta beni çıkarsız sevdiğine emin olduğum yegâne insan bu dünyada değil. Annem onun eski gelini olmasına rağmen onun hakkında anımsadığı şey kendi yemez çocuklarına yedirir sonra kalanları yerdi oldu. Gerçekten öyle. Bir daha o eve gittiğimde kimse ben geleceğim diye kapya biber dolması yapmayacak ve ben de kimsenin elinden yemeyeceğim. en son yaptığı poğaçalar 1 yıldan fazladır buzluğumda duruyor eşim defalarca atmaya çalıştı ama bir şekilde kurtardım. Poğaça çekince canım artık kendim yapacağım…
Zor zamanlar geçiriyoruz ailem ve ben, babanneciğim palyatif terminal dönem kanser hastası. Şu son 2 haftadır bir sürü şey öğrendim, beynim durgun, tepkilerim donuk. En son babannemi pazar akşamı gördüm bilinci yerinde değil ve odaya girdiğimde halamlar dua okuyordu korktum, ağladım çıktım. Ağlayarak arabaya indim, arabada Başak ve babası vardı. Başak a toplam 10 dk bakmıştır. Cama güç bela tıklattım ve babannemi kaybediyoruz galiba dedim “sen al Başak ı ben bi sigara içeyim” dedi. O an da birinin bana sarılmasını çok istemiştim elimde Başak la o an sigara içmesini bekledim. 2 haftadır eve doğru düzgün yemek yapamıyorum, zor zamanlarımı yaşıyorum dün yemek sordu “babaannen bitkisel hayatta 10 gün kalsa aç mı kalıcaz” dedi.
Dedem köyde yalnız onun yanına gitmek istedim din akşam “senin çocuğun var” dedi. 3 gece önce kendi evime almıştım onu o da onaylamıştı. Kavga ettik dün, ben her an halam ve babannemden bir telefon bekliyorum günlerdir. Annemi aramış kavgamızdan sonra dün anneme ağzına geleni söylemiş. Kızınıza hiçbir iş öğretmemişsinizden tut, yemek yapmıyor, dedemin hastanede kalmayıp 1 gece bizde kalmasına kadar.
Ben varya hata yapılır ya ben daha fazlasını yaptım. Ben anneme boşanmak istediğimi söyledim ve kendisine de. Beni zor günler bekliyor. 2025’in son günleri zor ama buna da şükür. Babannecim hastanede Allah’ım sana yardım etsin. ❤️
Bugün annemi arayıp özür dilemiş sinirle olduğunu kendi ailesini aramak yerine onu aradığını söylemiş. Evliliğe bakar mısın, yol arkadaşlığına bakar mısın…
Ben ne derdindeyim o neyin derdinde.
Sevdiğin insan ve kanser kelimesi aynı cümle içinde kullanılmayan insanlar ne şanslıdır.
Babaannem canım babaannem…
Belki son günlerini yaşıyorsun, hastanedesin. Haklı çıktın yanlış yaptım bu evlilikte, dinlemedim seni. Kızımı gördün, hata üzerine hata yaparken izledin beni. Beni affet olur mu, ben keşke dediğimde yaşlarıma mani olamıyorum. Kendimi akıllı sanardım ama aklım yetmedi bana. Senle geçirdiğim her gün için minnettarım Allah’a. İyi ki köyde birkaç sene seninle yaşadım. Babaannem senden Allah defalarca razı olsun. Yarın inşallah seni görmeye geleceğim. Seni çok seviyorum.
Savur saçlarını rüzgarlara değsin.
Beni aşırı rahatsız eden bir şey;
Her yerde elinde tablet telefon olan bebek ve çocuklar. Yemek yemeğe gidiyorsun önünde telefondan bir şeyler izleyen çocuklar. Buna karşı koymak çok zor ama neden koyana da mücadele edemezsin diyorsun…
Saat 1 toplamam gereken koca bir mutfak yığınım var. Annelik her alanda fedakarlık hele benim gibi çok pratik olmayan mükemmeliyetçi ve tembel biri için. Kendime çok uzun zamandır bakmıyorum ve bir türlü buna zaman bulamıyorum, yapan nasıl yapıyor hiç bilmiyorum. Muhtemelen ya çok pratik ya da on saat çamaşır katlamak yerine öylesine her işini yerine getirip kendine zaman buluyor. Dün gece film izledim uzun zamandan beri bitirdiğim ilk filmdi. Şimdi mutfakta yoğurda ekmek doğradım yiyorum. Mutfak toplayıp, ütü yapacağım. Saat 2 buçuk rahat olur başımı yastığa koyana kadar ama tüm bu sorumlulukların yanında keyif alıyorum hayattan kızımla geçen her an’dan.
Bu gece uyurken hayal kuracağım 5 yıl planlaması tadında.
Çok şükür Allah’ ım gün boyu bana denk gelen her nimet için.
Sana dargınım öğretmenim, bana dünyanın döndüğünü öğrettin, içinde neler döndüğünü öğretmedin.
Dün Başak’ın babası arabada “susamışken gönlüm aşka sevgiye” diye arabesk bir şarkı açtı. Ben arabesk müzik sevmem ama o şarkı biraz dokundu; susamak aşka sevgiye…
Bir daha bu hissi yaşamayacak olmak gerçeğiyle yüzleştim çünkü bana göre anne olan kişi artık annedir ve kendi keyfine göre hareket edemez. Belki Başak’ın babası da o şarkıyı dinlerken yanlış insanla evlilik gerçeği ile yüzleşti. Belki ona göre olan bir kadınla o da mutlu olabilirdi.
Kadın hiç utanmadan ortamda bebek bezlerinin ihtiyacı olabilecek bir kişiye verilmesi teklifi üzerine;
“Bizim verdiğimiz sadakaların haddi hesabı yok, sürekli veriyoruz, öteki tarafta napıcaz bu kadar bilmiyorum” dedi.
Kulaklarımı yoklayıp ondan neden nefret ettiğimi hatırladım.
Biz daha bu minnak doğmadan öncesini ve o zorlu süreci de yakından takip ettik. Şimdi ise kucağınızda ve bu böcük çok tatlı bir kız oldu, olmaya da devam edecek. Bakalım daha hangi hallerini göreceğiz. Umudumuz o ki, hep böyle neşeli ve gülen yüzüne şahit oluruz. Rabbim bahtını açık etsin ve iyi insanlarla karşılaştırsın.
Amca duasını da arkasına aldı hadi bakalım. 😊🥰
🥹😊Okumak bunu beni oldukça memnun etti. Kalben teşekkür ederim. Kendime artık “neden yaptım” sorusu sormuyorum. Oldu ve ben bu hikayeden kızımı incitmeden, onda yara izi oluşturmadan çıkmak için elimden geleni yapıyorum. İyi ki…
#canım
Pert.