Tarihi Çarşı’dan nasibimizi alınca, bir günümüzüde uzak mesafelerde ne var diyerek geçirdik. Yine sıcak bir kahvaltının ardından, otel sahibi ile küçük bir organizasyon yaptık. Otelin sahibi aynı zamanda taksi şoförlüğü de yapıyormuş, dolayısıyla tur ayaralamak çok da zor olmadı. Bu arada, Safranbolu’da öyle şaşalı tur firmalarına gerek yok. Taksiciler şehrin etrafında görülebilecek yerlere makul fiyatlara turlar düzenliyorlar. Kalabalık turları sevmeyen biri olarak, bu opsiyonu havada kaptım!
İlk olarak Sarıçiçek Yaylası’nda bulunan Bulak Mencilis Mağarası’na doğru yola çıktık. Yaklaşık 10-15 km sonra, neredeyse dağın tepesinde, bir kanyonda bulduk kendimizi. Lapa lapa kar yağarken, yaklaşık 150-200 basamakla yukarıya, bir zamanlar suyun çıkış noktası olan, şimdilerde ise mağaranın girişine doğru tırmanmaya başladık. Manzara o kadar güzeldi ki, duraklayarak fotoğraf çekmemek olmazdı Mağaranın girişinde ne beklemem gerektiğini pek anlayamamıştım ama içeri girer girmez büyülendim! Öğrendimize göre, mağaranın toplam uzunluğu 6 km’den falaymış. Ancak bunun sadece 400 metresi turistlere açık durumdaymış. Sarkıt, dikit, sütun ve duvar damlataş oluşumları açısından oldukça zengin olan bu mağara, 12. Yüzyılda korunma amaçlı kullanılmış. Ayrıca bu mağara Türkiye’nin en büyük 4. Mağarası olma özelliğine sahip. Kışın gittiğimiz için bir kez daha şanslı hissettim, çünkü mağarada yalnız kalabilme lüksüne erişebildim. Yazın gelen turist sayısı fazla olduğundan deneyiminizi onlarca insanla paylaşmak zorunda kalabilirsiniz. Mağara oldukça etkileyiciydi. Dışarda eksi derecelerde kar yağarken içerisi bambaşka bir dünya gibi; yaz kış 15 derecede sabitmiş. Müthiş bir güzellik! Hala yarı canlı olan mağarada istediğiniz kadar kalabiliyorsunuz. Ben de kendime bir 10 dakika çalıp, bu inanılmaz atmosferde ve dinginlikte hem nefesimi açtım, hem de meditasyonumu yaptım.
Bir sonraki durak İncesu Kemeri ve Tokatlı Kanyonu!
Kanyonun girişinde İncesu Kemeri bizi karşıladı. Eski zamanlarda dağdan gelen suyu yönlendirmek amacıyla inşa edilmiş bu kemer. Uzaktan görünüşü bir Çukurova’lı olarak bana Varda Köprüsü’ni anımsattı doğrusu :)
Tokatlı kanyonu yaklaşık 9 kmlik bir yürüyüş parkuru. Eğer siz de bir doğaseverseniz, rahatlıkla bir buçuk iki saat ayırarak kanyonun keyfini çıkarabilirsiniz. Varış noktamızın 80-90 metre aşağısına, kanyona doğru merdivenlerden indik ve iniş boyunca kanyonun bize sunduğu manzaranın tadını çıkardık doğrusu. Bir yandan hafiften atıştıran kar, bir yandan dağdan gelen suyun kulakları şenlendiren gürültüsü... Su seviyesine indiğinizde tahta masalar ve hatta salıncaklar bile var. Yazın at binme şansınız da varmış ama biz şimdilik o seçenekten feragat ettik.
Kanyondan çıkışta, yaklaşık 5-10 metre yürüyüş mesafesinde Kristal Teras’ı ziyaret ettik. Bu teras, kanyonun büyük bir kısmını 90 metre yükseklikten görebileceğiniz can bir teras. 10 kişiden falası aynı anda üzerinde duramıyor ve doğrusunu isterseniz, teras rüzgardan ve haliyle hareketten çok hafif sallanıyor. Eğer korkuyorsanız aklınızda bulunsun derim.
Son durak Yörük Köyü!
Yörük köyü insanların genelde yazın yerleştikleri bir bölümmüş. Evler hep boştu, yani pek kimseler yoktu etrafta. Çok eski konaklar, taşlı yollar...Daha çok küçük bir Ege kasabasını andırıyor. Eğer yazın giderseniz, Sipahioğlu Konağı’nda Filiz Hanım’ı es geçmeyin. Lakin kendisi sunumları ile ünlenmiş. Yörük Köyü aynı zamanda modacı Cemil İpekçi’nin memleketi imiş ;)
andulkaphoto
blakekathryn
discoholicmusic